Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чӣ ҳусн аст ин, ки гар ҳар дам рухатро сад назар бинам
Чӣ ҳусн аст ин, ки гар ҳар дам рухатро сад назар бинам, Ҳанӯзам орзу бошад, ки як бори дигар бинам. Чунин шавқе, ки ман дорам, чӣ таскин ёбад, ар ногаҳ Бурун ои
Мани бесабру дил, к-он шакли зебо ҳар замон бинам
Мани бесабру дил, к-он шакли зебо ҳар замон бинам, Балои ҷон шавад, ҳар дидану ман ҳамчунон бинам. Савори шӯхи ман, дар ҷилваи нозию ман ҳайрон, Гаҳ он пову рик
Дар даври лабат бе маю паймона набошам
Дар даври лабат бе маю паймона набошам, Аз шавқи ту бе наъраи мастона набошам. Дар хайли бутон чун ту паричеҳра нигоре, Худ гӯй, ки чун ошиқи девона набошам.
Наёсояд кас аз афғони ман ҷойе, ки ман бошам
Наёсояд кас аз афғони ман ҷойе, ки ман бошам, Ҳамон беҳтар, ки ҳам худ ҳамнишини хештан бошам. Диҳам таскини худ ҳар шаб, ки фардо бинамаш дар раҳ, Вале он санг
Хез, то рахт ба сарманзили инсоф кашем
Хез, то рахт ба сарманзили инсоф кашем, Бо дили соф ба ҳам ҷоми майи соф кашем. Ҳар кӣ аз мо талабад тавба, бахилӣ варзем В-ар диҳад ҷоми майи соф, ба исроф каш
Мо на он қавмем, к-аз бори касе гардан кашем
Мо на он қавмем, к-аз бори касе гардан кашем В-ар касе дар роҳи мо хоре ниҳад, доман кашем. Мекашем аз тирахӯён дурдии дард ончунон, К-аз кафи равшанҷабинон бод
Ман, ай соқӣ, на онам, к-аз майи гулранг бигрезам
Ман, ай соқӣ, на онам, к-аз майи гулранг бигрезам, Майи гулранг деҳ, к-аз ақли пурнайранг бигрезам. Зи шаҳристони ҳастӣ рӯ ба кунҷи нестӣ орам, Ба саҳрои фарох
Гуҳар, к-аз васфи он лабҳои шаккарханд мерезам
Гуҳар, к-аз васфи он лабҳои шаккарханд мерезам, На гавҳар, балки шаккар мефишонам, қанд мерезам. Дилам дарёи хун омад, ба рӯяш чашмам он киштӣ, К-аш аз таҳ мета
Мани дилхаста ҳар дам баҳри он нозукбадан мирам
Мани дилхаста ҳар дам баҳри он нозукбадан мирам, Гаҳ аз ранги қабо, гоҳе зи бӯйи пераҳан мирам. Чу соя аз сарам бардошт он сарви равон боре, Равам бар ёди ӯ дар
Ҳар шабе, к-аз моҳи меҳрафрӯзи худ ёд оварам
Ҳар шабе, к-аз моҳи меҳрафрӯзи худ ёд оварам, Аз фиғону нола шаҳреро ба фарёд оварам. Шеваи Ширин агар ин аст, к-он бадхӯйрост, Дар ҷаҳон ман низ рӯзе расми Фар
Басе сӯзанд аз он шамъи дилафрӯзе, ки ман дорам
Басе сӯзанд аз он шамъи дилафрӯзе, ки ман дорам, Вале таъсири дигар дорад ин сӯзе, ки ман дорам. Магӯ рӯзи туро шаб созам аз бемеҳрӣ, ай гардун, Ки бе он маҳ зи
Хаёле буд, ё Раб, дӯш ё дар хоб медидам
Хаёле буд, ё Раб, дӯш ё дар хоб медидам, Ки рӯяш дар назар бар каф шароби ноб медидам. Ба иксири саодат ёфтам охир, биҳамдуллаҳ, Висолашро, ки ҳамчун кимиё ноёб
Ҳар ҷо, ки кунам хона, ҳамхона туро ёбам
Ҳар ҷо, ки кунам хона, ҳамхона туро ёбам, Ҳаргиз наравам ҷойе, к-он ҷо на туро ёбам. Гар хоб кунам шабҳо в-ар хона равам танҳо, Дар хоб туро бинам, дар хона тур
Зиҳӣ, қаддат ниҳоли гулшани чашм
Зиҳӣ, қаддат ниҳоли гулшани чашм, Маҳи рӯят чароғи равшани чашм. Харобободи дил мардумнишин нест, Фуруд ой, ай парӣ, дар маскани чашм.
Ҷон доғи ту дорад, ҷигари ғарқа ба хун ҳам
Ҷон доғи ту дорад, ҷигари ғарқа ба хун ҳам, Тороҷи ғамат шуд дилу дин, сабру сукун ҳам. Гуфтӣ, ки ба ҷон ошиқи ман будӣ аз ин пеш, Валлаҳ, ки ҳамонам ман аз он
Ай дилам аз ту ғарқи хун, дидаи ашкбор ҳам
Ай дилам аз ту ғарқи хун, дидаи ашкбор ҳам, Бе ту зи ашки лолагун чеҳра пуру канор ҳам. Ваъдаи омадан мадеҳ, ғуссаи ҳаҷр бас маро, Бар сари он фузун макун меҳна
Умрест дил ба меҳру вафои ту бастаем
Умрест дил ба меҳру вафои ту бастаем, Пайванд бо ту кардаву аз худ гусастаем. Зуҳҳоду хулди насяву авбошу айши нақд, Мо худ ба давлати ғамат аз ҳар ду растаем.
Манзил накарда дил ҳанӯз андар ҳарими синаам
Манзил накарда дил ҳанӯз андар ҳарими синаам, Ишқи ту дар дил дошт ҷо, ман ошиқи деринаам. Аз дилхарош афғони ман теғат ба хунам тез шуд, Теғи туро сӯҳон бувад,
Нестам чун ёр туркигӯ, вале то зиндаам
Нестам чун ёр туркигӯ, вале то зиндаам Чашми турку лаъли туркигӯйи ӯро бандаам. Резам аз ширинзабонӣ дар сухан шаккар, вале Пеши он лаб аз забони хештан шарманд
Ишқ ба кишвари вафо дод навиди шоҳиям
Ишқ ба кишвари вафо дод навиди шоҳиям, Навбати шоҳиям бувад нолаи субҳгоҳиям. Гар ба фароғат аз туам таъни гунаҳ занад касе, Чеҳра ба хун нигор бас ҳуҷҷати бегу
Ҳастам зи ҷон ғуломат, аммо гурезпоям
Ҳастам зи ҷон ғуломат, аммо гурезпоям, Сад борам ар фурӯшӣ, бугрезаму биёям. Гоҳам рақиб хонӣ, гоҳе саги дари худ, Он номро нахоҳам в-ин лутфро нашоям.
Надорам вақти гул тоқат, ки бе ту рӯйи гул бинам
Надорам вақти гул тоқат, ки бе ту рӯйи гул бинам, Ҳама домони гул чинанду ман доман зи гул чинам. Нишаста дӯстон дар пойи гул, ман ҳам ҳавас дорам, Ки дар пойи
Гил шуд ҳарими кӯят аз ашки лолагунам
Гил шуд ҳарими кӯят аз ашки лолагунам, Бошад ҳанӯз ташна хоки дарат ба хунам. Аз бори дил тани ман омад чу кӯҳ в-арна Дар мавҷхези гиря мушкил бувад сукунам.
Сина шикофам ҳар саҳар, к-ояд сабо з-он манзилам
Сина шикофам ҳар саҳар, к-ояд сабо з-он манзилам, Бошад, хурад з-ин раҳгузар як лаҳза боде бар дилам. Чашмам зи хубон хунфишон, дил ҳамдами оҳу фиғон, Табъи бал
Наёям сӯйи ту, ҳарчанд сӯзад шавқи дидорам
Наёям сӯйи ту, ҳарчанд сӯзад шавқи дидорам, Ки бо ағёр ҳамдам диданат тоқат намеорам. Туро гар дар ҳақи ёрон бувад андешаи қатле, Ба ҳаққи дӯстӣ, ёро, ки бо он