Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Нодида рухат умре савдои ту варзидам
Нодида рухат умре савдои ту варзидам, Фориғ зи ту чун бошам, акнун зи рухат дидам? То сохт маро дар дил меҳри рухи ту манзил, Дил аз ҳама баркандам, меҳр аз ҳам
Имрӯз зи шавқат ҳама сӯзу ҳама дардам
Имрӯз зи шавқат ҳама сӯзу ҳама дардам, Нодида рухат з-ин сари кӯ бознагардам. Беҳуда бувад ҳар ғаму дарде, ки на ишқ аст, Ҳаргиз мани бедил ғами беҳуда нах(в)ар
Мехиромад сӯйи бустон шоҳиди раънои гул
Мехиромад сӯйи бустон шоҳиди раънои гул, Меравад оби равон, то сар ниҳад дар пои гул. Тофт абр аз сим ришта, сӯзан аз зар сохт меҳр, То сабо дӯзад қабои лутф ба
Зад зи ғунча бори дигар хайма бар гулзор гул
Зад зи ғунча бори дигар хайма бар гулзор гул, Дод мастонро ба ишратгоҳи бустон бор гул. Ғунча ҳар барги тараб, к-аз шавкати дай менуҳуфт, Кард бо боди баҳорӣ як
Чӣ гӯям, к-аз ғамат чун метапад дил
Чӣ гӯям, к-аз ғамат чун метапад дил, Чу сайди ғарқа дар хун метапад дил. Зи рӯйи лутф дасте бар дилам неҳ, Бибин, к-аз дасти ту чун метапад дил.
Мусулмонон, чӣ созам чора бо он шӯхи сангиндил
Мусулмонон, чӣ созам чора бо он шӯхи сангиндил, Ки ҳам ком аз лабаш саъб асту ҳам сабр аз рухаш мушкил. Агар тан дар фироқи ӯ диҳам, умрест беҳуда В-агар дил ба
Бода пок асту қадаҳ поку ҳарифон ҳама пок
Бода пок асту қадаҳ поку ҳарифон ҳама пок, Умр агар дар раҳи покон шавадам сарф, чӣ бок? Ба риё таъна мазан пири муғонро, ки бувад Соҳати исматаш аз висмати ин
Ай хуррам аз баҳори рухат навбаҳори ишқ
Ай хуррам аз баҳори рухат навбаҳори ишқ, Дар ҳар диле зи тозагулат хор-хори ишқ. Ҳарчанд сархушӣ зи майи ҳусн, ёд кун Моро, ки ҷон расид ба лаб дар хумори ишқ.
Кай ба даъво тоби он рӯйи чу маҳ дорад чароғ
Кай ба даъво тоби он рӯйи чу маҳ дорад чароғ, Бояд имшаб пояи худро нигаҳ дорад чароғ. Меравад бо оҳи оташнок дил бар зулфи ту, Ҳамчу он раҳрав, ки дар шаб пеши
Ҳар шаб аз оташи рухсори ту сӯзам чу чароғ
Ҳар шаб аз оташи рухсори ту сӯзам чу чароғ, Равад аз фикри сари зулфи ту дудам ба димоғ. Сӯзам аз рашк, чу сӯзад касе аз доғи ғамат, Ҳар кас аз доғи ғаме сӯзаду
Халқе чу гул шукуфтаву хандон ба тарфи боғ
Халқе чу гул шукуфтаву хандон ба тарфи боғ, Мову диле зи ҳаҷри ту чун лола доғ-доғ. Дар боғ агар на бӯйи ту ёбам ба ҳар гуле, Оҳе занам ман аз дилу оташ занам б
Аз лаби майгуни ту парҳезгоронро чӣ ҳаз?
Аз лаби майгуни ту парҳезгоронро чӣ ҳаз? Лаззати май маст донад, ҳушёронро чӣ ҳаз? Ай умеди мо ҳама аз ту ба навмедӣ бадал, Ғайри навмедӣ зи ту уммедворонро чӣ
Хиромон меравад он шӯху сад бедил зи дунболаш
Хиромон меравад он шӯху сад бедил зи дунболаш, Ба хун ғалтон зи новакҳои чашми масти қаттолаш. Зи ман доман кашон бигзашт, биштоб, ай сабо, аз пай, Бияфшон гард
Он лоларух, ки бошад аз доғи мо фароғаш
Он лоларух, ки бошад аз доғи мо фароғаш, Аз дида рафт, лекин аз дил нарафт доғаш. Сарве ба тозагӣ буд аз боғи лутф руста, Зад сели қаҳр мавҷе, канд аз ҳарими бо
Касе, к-афтад назар бар шакли он сарви қабопӯшаш
Касе, к-афтад назар бар шакли он сарви қабопӯшаш, Зи сина сабру аз дил тоқату аз ҷон равад ҳушаш. Балои ҷони ман шуд ёди он бадхӯ, намедонам Чӣ созам чора, к-аз
Танҳо зи куҷо мерасӣ, ай сарви қабопӯш?
Танҳо зи куҷо мерасӣ, ай сарви қабопӯш? Дардо, ки ту меоию ман меравам аз ҳуш. Ман лаззати дидор чӣ донам, ки ҳанӯзат Аз дур, надида, фитам ошуфтаву мадҳуш.
Ид асту дорад ҳар касе азми тамошои дигар
Ид асту дорад ҳар касе азми тамошои дигар, Моро набошад ғайри ту дар дил таманнои дигар. Сад хуб пеш ояд маро, хотир наёсояд маро, З-инҳо чӣ бикшояд маро, чун о
Сарви ман дар сояи сунбул суман мепарварад
Сарви ман дар сояи сунбул суман мепарварад, Сабзаи тар дар канори настаран мепарварад. Боғбон гар бинад он рухсору хат, монад хиҷил З-он гулу райҳон, ки бар тар
Чу най аз нола бешам қиссаи ҳиҷрон фурӯ резад
Чу най аз нола бешам қиссаи ҳиҷрон фурӯ резад, Дилам гардад зи ғам хун, хунам аз мижгон фурӯ резад. Малоик баски мегирянд шабҳо аз фиғони ман, Аҷаб набвад, ки ч
Соқиё, атрофи боғ аз сабзаи тар тоза шуд
Соқиё, атрофи боғ аз сабзаи тар тоза шуд, Ҷоми май дардеҳ, ки даври ишрат аз сар тоза шуд. Гул ба ваҷҳи соғари май дар миён овард зар, Дар сари наргис ҳавои соғ
Ба вақти гул чу бе ту орзуи гулшанам гирад
Ба вақти гул чу бе ту орзуи гулшанам гирад, Нарафта як қадам, хоре зи ҳар сӯ доманам гирад. Чунон пуршуъла гардад з-оташи дил хонаам шабҳо, Ки ҳамсоя агар хоҳад
Он кист, ки шаҳре ҳама девонаи ӯянд
Он кист, ки шаҳре ҳама девонаи ӯянд, Мафтуншудаи наргиси мастонаи ӯянд? З-он пеш, ки шамъи рухаш афрӯхта гардад, Мурғони улулаҷниҳа парвонаи ӯянд.
Ҳуққаи лаъли ту аз ҷавҳари ҷон сохтаанд
Ҳуққаи лаъли ту аз ҷавҳари ҷон сохтаанд, Коми ҳар хаста дар он ҳуққа ниҳон сохтаанд. Ҳар латофат, ки ниҳон буд паси пардаи ғайб, Ҳама дар сурати хуби ту аён сох
Гуфтам: – Аз ту бар дилам ҳар дам кам аз сад ғам мабод
Гуфтам: – Аз ту бар дилам ҳар дам кам аз сад ғам мабод, Зери лаб хандиду гуфто: – Беш боду кам мабод. Гуфтамаш: – Андешаи корам шуд аз зулфи ту гум, Гуфт: – Кор
Ҷон бахшад аз лаб куштаро в-он гаҳ ба хун фармон диҳад
Ҷон бахшад аз лаб куштаро в-он гаҳ ба хун фармон диҳад, Хунхории он шӯх бин, к-аз баҳри куштан ҷон диҳад. Хокаш пас аз фарсудагӣ резад дари майдони ӯ, Бошад, са