Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
З-он пеш, ки тоқи чархи аъло задаанд,
З-он пеш, ки тоқи чархи аъло задаанд, В-ин боргаҳи сипеҳри мино задаанд, Мо дар адамободи азал хуш хуфта, Бе мо рақами ишқи ту бар мо задаанд.
Онҳо, ки зи маъбуд хабар ёфтаанд,
Онҳо, ки зи маъбуд хабар ёфтаанд, Аз ҷумлаи коинот сар ёфтаанд. Дарюза ҳамекунанд мардон зи назар, Мардон ҳама аз қурби назар ёфтаанд.
Чарху маҳу меҳр дар таманнои туанд,
Чарху маҳу меҳр дар таманнои туанд, Ҷону дилу дида дар тамошои туанд. Арвоҳи муқаддасони улвӣ шабу рӯз Абҷадхонони лавҳи савдои туанд.
Ин умр ба абри навбаҳорон монад,
Ин умр ба абри навбаҳорон монад, Ин дида ба сели кӯҳсорон монад. Эй дӯст, чунон бизӣ, ки баъд аз мурдан Ангуштгазидане ба ёрон монад.
Аз дафтари ишқ ҳар кӣ фарде дорад,
Аз дафтари ишқ ҳар кӣ фарде дорад, Ашки гулгун, чеҳраи зарде дорад. Бар гирди саре равад, ки шӯрест дар ӯ, Қурбони диле шавад, ки дарде дорад.
Асрори вуҷуд хому нопухта бимонд,
Асрори вуҷуд хому нопухта бимонд, В-он гавҳари бас шариф носуфта бимонд. Ҳар кас ба далели ақл чизе гуфтанд, Он нукта, ки асл буд, ногуфта бимонд.
Кай ҳоли фитода ҳарзагарде донад,
Кай ҳоли фитода ҳарзагарде донад, Бедард куҷо лаззати дарде донад. Номард ба чизе нахарад мардонро, Марде бояд, ки қадри марде донад.
Сӯфӣ ба самоъ даст аз он афшонад,
Сӯфӣ ба самоъ даст аз он афшонад, То оташи дил ба ҳилате биншонад. Оқил донад, ки доя гаҳвораи тифл Аз баҳри сукуни тифл меҷунбонад.
Аз лутфи ту ҳеч банда навмед нашуд,
Аз лутфи ту ҳеч банда навмед нашуд, Мақбули ту ҷуз муқбили ҷовид нашуд. Меҳрат ба кадом зарра пайваст даме, К-он зарра беҳ аз ҳазор хуршед нашуд.
То валвалаи ишқи ту дар гӯшам шуд,
То валвалаи ишқи ту дар гӯшам шуд, Ақлу хираду ҳуш фаромӯшам шуд. То як варақ аз ишқи ту аз бар кардам, Сесад варақ аз илм фаромӯшам шуд.
Аз шабнами ишқ хоки одам гил шуд,
Аз шабнами ишқ хоки одам гил шуд, Сад фитнаву шӯр дар ҷаҳон ҳосил шуд. Сад ништари ишқ бар раги рӯҳ заданд, Як қатра аз он чакиду номаш дил шуд.
Дилхаставу синачок мебояд шуд,
Дилхаставу синачок мебояд шуд, В-аз ҳастии хеш пок мебояд шуд. Он беҳ, ки ба худ пок шавем аввали кор, Чун охири кор хок мебояд шуд.
Хоҳӣ, ки туро давлати аброр расад,
Хоҳӣ, ки туро давлати аброр расад, Мапсанд, ки аз ту бар кас озор расад. Аз марг маяндешу ғами ризқ махӯр, К-ин ҳар ду ба вақти хеш ночор расад.
Ҳуро ба назораи нигорам саф зад,
Ҳуро ба назораи нигорам саф зад, Ризвон ба аҷаб бимонду каф бар каф зад. Он холи сияҳ бар он рухи мутраф зад, Абдол зи бим чанг дар мусҳаф зад.
Ошиқ чу шавӣ, теғ ба сар бояд хӯрд,
Ошиқ чу шавӣ, теғ ба сар бояд хӯрд, Заҳре ки расад, ҳамчу шакар бояд хӯрд. Ҳарчанд туро бар ҷигар обе набувад, Дарё-дарё хуни ҷигар бояд хӯрд.
Гул аз ту чароғи ҳусн дар гулшан бурд,
Гул аз ту чароғи ҳусн дар гулшан бурд, В-аз рӯи ту оина дили равшан бурд. Ҳар хона, ки шамъи рухат афрӯхт дар ӯ, Хуршед чу зарра нур аз равзан бурд.
Дил вақти самоъ бӯи дилдор барад,
Дил вақти самоъ бӯи дилдор барад, Моро ба саропардаи асрор барад. Ин замзамаи маркаб мар рӯҳи турост, Бардораду хуш ба олами ёр барад.
Толеъ сари офиятфурӯшӣ дорад,
Толеъ сари офиятфурӯшӣ дорад, Ҳиммат ҳаваси палоспӯшӣ дорад. Ҷое, ки ба як суол бахшанд ду кавн, Истиғнояш сари хамӯшӣ дорад.
Аз чеҳраи ошиқонаам зар борад,
Аз чеҳраи ошиқонаам зар борад, В-аз чашми тарам ҳамеша озар борад. Дар оташи ишқи ту чунон биншинам, К-аз абри муҳаббатам самандар борад.
Фардо, ки ба маҳшар ба ҳам ояд зану мард,
Фардо, ки ба маҳшар ба ҳам ояд зану мард, В-аз бими ҳисоб рӯйҳо гардад зард. Ман ҳусни туро ба каф ниҳам, пеш равам, Гӯям, ки ҳисоби ман аз ин бояд кард.
Бе шак алиф аст Аҳад, аз ӯ ҷӯй мадад,
Бе шак алиф аст Аҳад, аз ӯ ҷӯй мадад, В-аз шахси Аҳад ба зоҳир омад Аҳмад. Дар арз Муҳаммад шуду маҳмуд омад Аз қолаллоҳ қул ҳуваллоҳу аҳад.
Ҳар сурати дилкаш, ки туро рӯй намуд,
Ҳар сурати дилкаш, ки туро рӯй намуд, Хоҳад фалакаш зуд зи чашми ту рабуд. Рав, дил ба касе деҳ, ки дар атвори вуҷуд Будаст ҳамешаву дигар хоҳад буд.
Гар дард кунад пои ту, эй ҳурнажод,
Гар дард кунад пои ту, эй ҳурнажод, Аз дард бидон, ки ҳаргизат дард мабод. Он дарди ман аст, бар манаш раҳм ояд, Аз баҳри шафоатам ба пои ту фитод.
Рухсораат, эй тозагули гулшани рӯҳ,
Рухсораат, эй тозагули гулшани рӯҳ, Нозук бувад он қадр, ки ҳар шому сабӯҳ Наздик ба дида гар хаёлаш гузарад, Аз сояи хори дида гардад маҷрӯҳ.
Гуфтам: Чашмат. Гуфт, ки бар маст мапеч,
Гуфтам: Чашмат. Гуфт, ки бар маст мапеч, Гуфтам:-Даҳанат.Гуфт:- Манеҳ дил бар ҳеч. Гуфтам:-Зулфат. Гуфт:-Пароканда магӯй, Боз овардӣ ҳикояте печопеч.