Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дасте, ки задӣ ба ноз бар зулфи ту чанг,
Дасте, ки задӣ ба ноз бар зулфи ту чанг, Чашме, ки зи диданат зи дил бурдӣ занг. В-он чашм бибаст бе туам дида ба хун, В-он даст бикӯфт бе туам сина ба санг.
Дар ишқи ту, эй дилбари пуркинаву ҷанг,
Дар ишқи ту, эй дилбари пуркинаву ҷанг, Гаштем саропои ҷаҳон бо дили танг. Шуд даст зи кору монд по аз рафтор, Ин баски ба сар задему он баски ба санг.
То шер будам, шикори ман буд паланг,
То шер будам, шикори ман буд паланг, Пирӯз будам, ба ҳар чӣ кардам оҳанг. То ишқи туро ба бар даровардам танг, Аз беша бурун кард маро рӯбаҳи ланг.
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок,
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок, В-ар адл кунӣ, шавам ба якбора ҳалок. Рӯзе сад бор гӯям: Эй холиқи пок, Муште хокам, чӣ ояд аз муште хок.
Домони ғинои ишқ пок омад, пок,
Домони ғинои ишқ пок омад, пок, З-олудагии ниёз бо муште хок. Чун ҷилвагару назорагӣ ҷумла худ ӯст, Гар мову ту дар миён набошем, чӣ бок.
Бар уди дилам навохт як замзама ишқ,
Бар уди дилам навохт як замзама ишқ, З-он замзамаам зи пой то сар ҳама ишқ. Ҳаққо, ки ба аҳдҳо наёям берун, Аз уҳдаи ҳақгузории якдама ишқ.
Дил кард басе нигоҳ дар дафтари ишқ,
Дил кард басе нигоҳ дар дафтари ишқ, Ҷуз дӯст надид ҳеч рӯ дарх(в)ари ишқ. Чандонки рухат ҳусн ниҳад бар сари ҳусн, Шӯрида дилам ишқ ниҳад бар сари ишқ.
Эй бар сари ҳарфи ину он нозада хат,
Эй бар сари ҳарфи ину он нозада хат, Пиндор, дуӣ далели буъд аст ба хат. Дар ҷумлаи коиноти бе саҳву ғалат Як айн фаҳасб дону як зот фақат.
Оташ ба ду дасти хеш дар хирмани хеш,
Оташ ба ду дасти хеш дар хирмани хеш, Чун худ задаам, чӣ нолам аз душмани хеш? Кас душмани ман нест, манам душмани хеш, Эй вои ману дасти ману домани хеш.
Шӯхе, ки ба дида буд доим ҷояш,
Шӯхе, ки ба дида буд доим ҷояш, Рафт аз назарам сарви қади раънояш. Гашт аз паи ӯ қатразанон мардуми чашм, Чандонки зи ашк обила шуд бар пояш.
Савдои туам дари ҷунун мезад дӯш,
Савдои туам дари ҷунун мезад дӯш, Дарёи ду дида мавҷи хун мезад дӯш. Дар нимашабон хайли хаёли ту расид, В-арна ҷонам хайма бурун мезад дӯш.
Дил ҷои ту шуд, вагарна пурхун кунамаш,
Дил ҷои ту шуд, вагарна пурхун кунамаш, Дар дида туӣ, вагарна Ҷайҳун кунамаш. Уммеди висоли туст ҷонро, в-арна Аз тан ба ҳазор ҳила берун кунамаш.
Чун шаб бирасад, зи субҳхезон мебош,
Чун шаб бирасад, зи субҳхезон мебош, Чун шом шавад, зи ашкрезон мебош. Овез дар он ки ногузир аст туро, В-аз ҳар чӣ хилофи ӯ, гурезон мебош.
Шоҳӣ талабӣ, бирав, гадои ҳама бош,
Шоҳӣ талабӣ, бирав, гадои ҳама бош, Бегона зи хешу ошнои ҳама бош. Хоҳӣ, ки туро чу тоҷ бар сар доранд, Дасти ҳама гиру хоки пои ҳама бош.
Гар қурби Худо металабӣ, дилҷӯ бош,
Гар қурби Худо металабӣ, дилҷӯ бош, В-андар пасу пеши халқ некӯгӯ бош. Хоҳӣ, ки чу субҳ содиқулқавл шавӣ, Хуршедсифат бо ҳама кас якрӯ бош.
Чун теша мабошу ҷумла бар худ матарош,
Чун теша мабошу ҷумла бар худ матарош, Чун ранда зи кори хеш бебаҳра мабош. Таълим зи арра гир дар амри маош, Ниме суи худ мекашу ниме мепош.
То дар назанӣ, баҳри чӣ дорӣ оташ,
То дар назанӣ, баҳри чӣ дорӣ оташ, Ҳаргиз нашавад ҳақиқати ҳоли ту х(в)аш. Андар як дил ду дӯстӣ н-ояд хуш, Моро хоҳӣ, хате ба олам даркаш.
Эй воқифи асрори замири ҳама кас,
Эй воқифи асрори замири ҳама кас, Дар ҳолати аҷз дастгири ҳама кас. Ё раб, ту маро тавба диҳу узр пазир, Эй тавбадиҳу узрпазири ҳама кас.
Шоҳо, зи дуои марди огоҳ битарс,
Шоҳо, зи дуои марди огоҳ битарс, В-аз сӯзи дилу оҳи саҳаргоҳ битарс. Бар лашкару бар сипоҳи худ ғарра машав, Аз омадани сели баногоҳ битарс.
Дар дил дардест аз ту пинҳон, ки мапурс,
Дар дил дардест аз ту пинҳон, ки мапурс, Танг омада чандон дилам аз ҷон, ки мапурс. Бо ин ҳама ҳолу дар чунин танг диле Ҷо карда муҳаббати ту чандон, ки мапурс.
Наврӯз шуду ҷаҳон баровард нафас,
Наврӯз шуду ҷаҳон баровард нафас, Ҳосил зи баҳори умр моро ғаму бас. Аз қофилаи баҳор н-омад овоз, То лола ба боғ сарнигун сохт ҷарас.
Аллоҳ, ба фарёди мани бекас рас,
Аллоҳ, ба фарёди мани бекас рас, Фазлу карамат ёри мани бекас бас. Ҳар кас ба касею ҳазрате менозад, Ҷуз ҳазрати ту надорад ин бекас кас.
Дил хаставу ҷон фигору мижгон хунрез,
Дил хаставу ҷон фигору мижгон хунрез, Рафтам бари он ёру маҳи меҳрангез. Ман ҷой накарда гарм, гардун ба ситез Зад бонг, ки: Ҳон, чанд нишинӣ, бархез!
Донӣ, ки маро ёр чӣ гуфтаст имрӯз,
Донӣ, ки маро ёр чӣ гуфтаст имрӯз, Ҷуз мо ба касе дарманигар, дида бидӯз. Аз чеҳраи хеш оташе афрӯзад, Яъне ки биёву дар раҳи дӯст бисӯз.
Дил ҷуз раҳи ишқи ту напӯяд ҳаргиз,
Дил ҷуз раҳи ишқи ту напӯяд ҳаргиз, Ҷон ҷуз сухани ишқ нагӯяд ҳаргиз. Саҳрои дилам ишқи ту шӯристон кард, То меҳри касе дар он нарӯяд ҳаргиз.