Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам,
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам, Не сарв, на гул, на ёсуман мехоҳам. Хоҳам зи Худои хеш кунҷе, ки дар он Ман бошаму он касе, ки ман мехоҳам.
Эй дӯст, тавофи хонаат мехоҳам,
Эй дӯст, тавофи хонаат мехоҳам, Бӯсидани остонаат мехоҳам. Бе миннати халқ тӯшаи ин раҳро Мехоҳаму аз хизонаат мехоҳам.
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам,
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам, Васли ту мани бесарупо мехоҳам. Фарёду фиғону нолаам донӣ чист? Яъне ки туро, туро, туро мехоҳам.
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам,
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам, Мӯҳтоҷи бародарону хешон нашавам. Бе миннати халқи худ маро рӯзӣ деҳ, То аз дари ту бар дари эшон нашавам.
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам,
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам, Ҷуз шоду умедвору хуррам наравам. Аз даргаҳи ҳамчу ту кариме ҳаргиз Навмед касе нарафту ман ҳам наравам.
То бурдӣ аз ин диёр ташрифи қудум,
То бурдӣ аз ин диёр ташрифи қудум, Бар дил рақами шавқи ту дорам марқум. Ин қисса маро кушт, ки ҳангоми видоъ Аз давлати дидори ту гаштам маҳрум.
Он бахт надорам, ки ба комат бинам,
Он бахт надорам, ки ба комат бинам, Ё даргузарӣ, ҳам ба саломат бинам. Васли ту ба ба ҳеч гуна дастам н-ояд, Номат бинависаму ба номат бинам.
Ёдат кунам, ар шоду агар ғамгинам,
Ёдат кунам, ар шоду агар ғамгинам, Номат барам, ар хезам, агар биншинам. Бо ёди ту хӯ кардаам, эй дӯст, чунон, Дар ҳар чӣ назар кунам, туро мебинам.
Ишқи ту зи хосу ом пинҳон чӣ кунам?
Ишқи ту зи хосу ом пинҳон чӣ кунам? Дарде ки зи ҳад гузашт, дармон чӣ кунам? Хоҳам, ки дилам ба дигаре майл кунад, Ман хоҳаму дил нахоҳад, эй ҷон, чӣ кунам?
Бо дарди ту андешаи дармон накунам,
Бо дарди ту андешаи дармон накунам, Бо зулфи ту орзуи имон накунам. Ҷоно, ту агар ҷон талабӣ, хуш бошад, Андешаи ҷон барои имон накунам.
Бе рӯи ту рои истиқомат накунам,
Бе рӯи ту рои истиқомат накунам, Касро ба ҳавои ту маломат накунам. Дар ҷустани васли ту иқомат накунам, Аз ишқи ту тавба то қиёмат накунам.
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам,
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам, Бе дарду ситам одати ӯ медонам. Ҷуз ҷавру ҷафо одати он бадхӯ не, Ман шеваи ёри худ накӯ медонам.
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам,
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам, В-аз ҷумлаи сӯзу доғи бепоёнам Сӯзандатар он аст, ки чун мардуми чашм, Дар чашми манию диданат натвонам.
Машҳуди хафӣ чу ганҷи дақёнусам,
Машҳуди хафӣ чу ганҷи дақёнусам, Пайдову ниҳон чу шамъ дар фонусам. Алқисса дар ин чаман чу беди Маҷнун Меболаму дар тараққии маъкусам.
На аз сари кори бохалал метарсам,
На аз сари кори бохалал метарсам, На низ зи тақсири амал метарсам. Тарсам зи гуноҳ нест, омурзиш ҳаст, Аз собиқаи рӯзи азал мерасам.
Ҷаҳде бикунам, ки дил зи ҷон баргирам,
Ҷаҳде бикунам, ки дил зи ҷон баргирам, Роҳи сари кӯи дилситон баргирам. Чун парда миёни ману дилдор манам, Бархезаму худро зи миён баргирам.
Озурдатарам, гарчи камозортарам,
Озурдатарам, гарчи камозортарам, Бисёртарам, гарчи вафодортарам. Бо ҳар кӣ вафову сабр ман кардам беш, Субҳоналлаҳ, ба чашми ӯ хортарам.
Аз хоки дарат рахти иқомат набарам,
Аз хоки дарат рахти иқомат набарам, Дузд аст ғамат, ҷон ба саломат набарам. Бардор ниқоб аз руху бинмой ҷамол, То ҳасрати он рух ба қиёмат набарам.
Аз ҳаҷри ту, эй нигор, андар норам,
Аз ҳаҷри ту, эй нигор, андар норам, Месӯзам аз ин дарду дам андар н-орам. То даст ба гардани ту андар н-орам, Оғушт ба хун чу дона андар норам.
Ё раб, чу ба ваҳдатат яқин медорам,
Ё раб, чу ба ваҳдатат яқин медорам, Имон ба ту оламофарин медорам. Дорам лаби хушку дидаи тар, бипазир, К-аз хушку тари ҷаҳон ҳамин медорам.
Гар дасти тазаррӯъ ба дуо бардорам,
Гар дасти тазаррӯъ ба дуо бардорам, Беху буни кӯҳҳо зи ҷо бардорам. Лекин зи тафаззулоти маъбуди аҳад «Фасбир сабран ҷамил»-ро бардорам.
Гар дар сафарам, туӣ рафиқи сафарам,
Гар дар сафарам, туӣ рафиқи сафарам, В-ар дар ҳазарам, туӣ аниси ҳазарам. Алқисса ба ҳар куҷо, ки бошад гузарам, Ҷуз ту набувад ҳеч касе дар назарам.
Дишаб, ки ба кӯи ёр мегардидам,
Дишаб, ки ба кӯи ёр мегардидам, Донӣ, ки паи чӣ кор мегардидам? Қурбони хилофи ваъдааш мегаштам, Гирди сари интизор мегардидам.
Рӯзе зи паи гулоб мегардидам,
Рӯзе зи паи гулоб мегардидам, Пажмурда изори гул дар оташ дидам. Гуфтам, ки: Чӣ кардаӣ, ки месӯзандат? Гуфто, ки: Дар ин боғ даме хандидам.
Дар хоб ҷамоли ёри худ медидам,
Дар хоб ҷамоли ёри худ медидам, В-аз боғи висоли ӯ гуле мечидам. Мурғи саҳарӣ зи хоб бедорам кард, Эй кош, ки бедор намегардидам.