Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дил меравад зи дастам, соҳибдилон, Худоро
Дил меравад зи дастам, соҳибдилон, Худоро, Дардо, ки рози пинҳон хоҳад шуд ошкоро. Киштинишастагонем, эй боди шурта, бархез, Бошад, ки боз бинем дидори ошноро.
Сабо, ба лутф бигӯ он ғизоли раъноро
Сабо, ба лутф бигӯ он ғизоли раъноро, Ки сар ба кӯҳу биёбон ту додаӣ моро. Шакарфурӯш, ки умраш дароз бод, чаро Тафаққуде накунад тӯтии шакархоро?
Не қиссаи он шамъи Чигил битвон гуфт
Не қиссаи он шамъи Чигил битвон гуфт, Не ҳоли дили сӯхтадил битвон гуфт. Ғам дар дили танги ман аз он аст, ки нест Як дӯст, ки бо ӯ ғами дил битвон гуфт.
Имшаб зи ғамат миёни хун хоҳам хуфт
Имшаб зи ғамат миёни хун хоҳам хуфт, В-аз бистари офият бурун хоҳам хуфт. Бовар накунӣ, хаёли худро бифирист, То дарнигарад, ки бе ту чун хоҳам хуфт.
Моҳам, ки рухаш равшании х(в)ар бигирифт
Моҳам, ки рухаш равшании х(в)ар бигирифт, Гирди хати ӯ чашмаи Кавсар бигирифт. Дилҳо ҳама дар чоҳи занахдон андохт, В-он гаҳ сари чоҳро ба анбар бигирифт.
Ҳар рӯз дилам ба зери боре дигар аст
Ҳар рӯз дилам ба зери боре дигар аст, Дар дидаи ман зи ҳаҷр хоре дигар аст. Ман ҷаҳд ҳамекунам, қазо мегӯяд: «Берун зи кифояти ту коре дигар аст!»
Ту бадрию хуршед туро банда шудаст
Ту бадрию хуршед туро банда шудаст, То бандаи ту шудаст, тобанда шудаст. З-он рӯй, ки аз шуъоъи нури рухи ту Хуршед муниру моҳ тобанда шудаст.
Ман бо камари ту дар миён кардам даст
Ман бо камари ту дар миён кардам даст, Пиндоштамаш, ки дар миён чизе ҳаст? Пайдост аз он миён, чу барбаст камар, То ман зи камар чӣ тарф хоҳам барбаст!
Моҳе, ки қадаш ба сарв мемонад, рост
Моҳе, ки қадаш ба сарв мемонад, рост, Ойина ба дасту рӯи худ меорост. Дасторчае пешкашаш кардам, гуфт: «Васлам талабӣ? Зиҳӣ хаёле, ки турост!»
Машнав сухани хасм, ки биншину марав
Баргир шароби тарабангезу биё, Пинҳон зи рақиби сафла бистезу биё! Машнав сухани хасм, ки биншину марав, Бишнав зи ман ин нукта, ки бархезу биё!
Хоб арчи хуш омад ҳамаро дар дида
Ҷуз нақши ту дар назар наёмад моро, Ҷуз кӯйи ту раҳгузар наёмад моро. Хоб арчи хуш омад ҳамаро дар дида, Ҳаққо, ки ба чашм дарнаёмад моро.
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак
Эй дили реши маро бо лаби ту ҳаққи намак, Ҳақ нигаҳ дор, ки ман меравам, аллоҳ маак. Туй он гавҳари покиза, ки дар олами қудс Зикри хайри ту бувад ҳосили тасбеҳ
Ёрӣ андар кас намебинем
Ёрӣ андар кас намебинем, ёронро чӣ шуд? Дӯстӣ кай охир омад, дӯстдоронро чӣ шуд? Оби ҳайвон тирагун шуд, Хизри фаррухпай куҷост? Хун чакад аз шохи гул, абри баҳ
Маро чашмест хунафшон
Маро чашмест хунафшон, зи дасти он камонабрӯ, Ҷаҳон бас фитна хоҳад дид аз он чашму аз он абрӯ. Ғуломи чашми он туркам, ки дар хоби хуши мастӣ Нигорин гулшанаш