Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ,
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ, Дасти ҳавас аз домани васлат кӯтоҳ. Дар кӯи ту з-он хона гирифтам, ки мабод Озурда шавад хаёлат аз дурии роҳ.
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав,
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав, В-эй дида, мувофиқат бикун, Ҷайҳун шав. Эй ҷон, ту азизтар наӣ аз ёрам, Бе ёр нахоҳамат, зи тан берун шав.
Савдои сари бесару сомон як сӯ,
Савдои сари бесару сомон як сӯ, Бемеҳрии чарху даври гардон як сӯ. Андешаи хотири парешон як сӯ, Инҳо ҳама як сӯ, ғами ҷонон як сӯ.
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ,
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ, Аз ҳар чӣ гумон барӣ, фузун ояд аз ӯ. Гаҳ душмание кунад, ки меҳр афзояд, Гаҳ дӯстие, ки бӯи хун ояд аз ӯ.
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту,
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту, Ту хуфта ба ноз, эй дареғо бе ту. Дурию фироқ, эй дареғо бе ту, Ман дар таку тоз, эй дареғо бе ту.
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту,
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту, Васли ту ҳаёти ин ситамдидаи ту. Чун оина пур шуд дилам аз акси рухат, Сӯят нигарам, валек аз дидаи ту.
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту,
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту, Сомондиҳи кори бесару сомон ту. Хасмони маро мутеъи ман мегардон, Бераҳмонро зи чашми ман гардон ту.
Ҷону дили ман фидои хоки дари ту,
Ҷону дили ман фидои хоки дари ту, Гар фармоӣ, ба дида оям бари ту. Васлат гӯяд, ки ту надорӣ сари мо, Бесар бодо, ҳар кӣ надорад сари ту!
Ҳарчанд ки ёр саргарон аст ба ту,
Ҳарчанд ки ёр саргарон аст ба ту, Ғамгин нашавӣ, ки меҳрубон аст ба ту. Дилдор мисоли сурати оина аст, То ту нигаронӣ, нигарон аст ба ту.
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун,
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун, Гирён чашмею ашк Ҷайҳун-Ҷайҳун. Коҳида танею шӯъла хирман-хирман, Ҳар шӯъла зи кӯҳи Қоф афзун-афзун.
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман,
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман, Сӯфӣ гӯяд, ки далқи пашминаи ман. Ошиқ гӯяд, ки дарди деринаи ман, Ман донаму ман, ки чист дар синаи ман.
Бахте на, ки бо дӯст даромезам ман,
Бахте на, ки бо дӯст даромезам ман, Сабре на, ки аз ишқ бипарҳезам ман. Дасте на, ки бо қазо даровезам ман, Пое на, ки аз дасти ту бигрезам ман.
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман,
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман, То кард пур аз ғусса даруни дили ман. Зинҳор, агар дилам намонад рӯзе, Аз дида талаб кунед хуни дили ман.
Эй ишқ, ту мояи ҷунуни дили ман,
Эй ишқ, ту мояи ҷунуни дили ман, Ҳусни рухи ту рехта хуни дили ман. Ман донаму дил, ки дар висолат чунам, Касро чӣ хабар зи андаруни ман?
Эй зулфи мусалсалат балои дили ман,
Эй зулфи мусалсалат балои дили ман, В-эй лаъли лабат гираҳкушои дили ман. Ман дил надиҳам ба кас барои дили ту, Ту дил ба касе мадеҳ барои дили ман.
Ошиқ ману девона ману шайдо ман,
Ошиқ ману девона ману шайдо ман, Шӯҳра ману афсона ману расво ман. Кофир ману бутпараст ман, тарсо ман, Инҳо ману сад бор батар з-инҳо ман.
Эй шамъ, чу абр гиряву зорӣ кун,
Эй шамъ, чу абр гиряву зорӣ кун, В-эй оҳи ҷигарсӯз, сипаҳдорӣ кун. Чун баҳраи васли ӯ надорӣ, эй дил, Дандон ба чигар ниҳу ҷигархорӣ кун.
Хоҳӣ, ки касе шавӣ, зи мастӣ кам кун,
Хоҳӣ, ки касе шавӣ, зи мастӣ кам кун, Нохӯрда шароби васл, мастӣ кам кун. Бо зулфи бутон дароздастӣ кам кун, Бутро чӣ гунаҳ, ту бутпарастӣ кам кун.
Ҷон асту забон аст, забон душмани ҷон,
Ҷон асту забон аст, забон душмани ҷон, Гар ҷон-т ба кор аст, нигаҳ дор забон. Ширин сухане бигуфт шоҳи санамон: «Сар барги дарахт аст, забон боди хазон».
Шамъам, ки ҳама ниҳон фурӯ мегирям,
Шамъам, ки ҳама ниҳон фурӯ мегирям, Механдаму ҳар замон фурӯ мегирям. Чун ҳеч кас аз гиряи ман огаҳ нест, Хуш-хуш ба миёни ҷон фурӯ мегирям.
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем,
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем, Дидем, ки хотират парешон кардем. Хуш бош, ки мо хӯй ба ҳиҷрон кардем, Бар худ душвору бар ту осон кардем.
Мо дар раҳи савдои ту манзил кардем,
Мо дар раҳи савдои ту манзил кардем, Сӯзест дар оташе, ки дар дил кардем. Дар шаҳр маро ба номи ту мехонанд, Некӯ номе зи ишқ ҳосил кардем.
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам,
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам, Васли ту мани бесарупо мехоҳам. Фарёду фиғону нолаам донӣ чист? Яъне ки туро, туро, туро мехоҳам.
Он бахт надорам, ки ба комат бинам,
Он бахт надорам, ки ба комат бинам, Ё даргузарӣ, ҳам ба саломат бинам. Васли ту ба ба ҳеч гуна дастам н-ояд, Номат бинависаму ба номат бинам.
Бо дарди ту андешаи дармон накунам,
Бо дарди ту андешаи дармон накунам, Бо зулфи ту орзуи имон накунам. Ҷоно, ту агар ҷон талабӣ, хуш бошад, Андешаи ҷон барои имон накунам.