Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз шиддати тангдастию меҳнати бард
Аз шиддати тангдастию меҳнати бард Дар хаймаи мо на хоб ёбию на х(в)ард, Дар тобаву саҳну косаву кӯзаи мо На чарбу на ширину на гарм асту на сард.
Лаб ҳар кӣ бар он лаъли тарабнок ниҳад,
Лаб ҳар кӣ бар он лаъли тарабнок ниҳад, По бар сари нуҳ курсии афлок ниҳад. Хуршед чу моҳ пеши рӯяш ба адаб Ҳар рӯз ду бор рӯй бар хок ниҳад.
Гар васли ту дасти мани шайдо гирад
Гар васли ту дасти мани шайдо гирад В-ин дарду фироқ роҳи саҳро гирад, Ҳам ҳоли ман аз рӯйи ту некӯ гардад, Ҳам кори ман аз қадди ту боло гирад.
Ишқи ту маро чу хоки раҳ хоҳад кард,
Ишқи ту маро чу хоки раҳ хоҳад кард, Холи ту маро ҳол табаҳ хоҳад кард, Зулфи ту маро ба бод бархоҳад дод, Чашми ту маро хонасияҳ хоҳад кард.
Ҷон қиссаи он моҳи сухангӯ гӯяд,
Ҷон қиссаи он моҳи сухангӯ гӯяд, Дил коми равон з–он лаби дилҷӯ ҷӯяд. Гар акси рухаш бар чаман афтад рӯзе, Аз хок ҳама лолаи худрӯ рӯяд.
Он хур, ки аз ӯ қуввати рӯҳ афзояд,
Он хур, ки аз ӯ қуввати рӯҳ афзояд, Яъне майи гулгун, ки футӯҳ афзояд. Ман бандаи он, ки дар шабонгоҳ хӯрад, Ман чокари он, ки дар сабӯҳ афзояд.
Ман тарки шароби ноб натвонам кард,
Ман тарки шароби ноб натвонам кард, Хумхонаи худ хароб натвонам кард. Як рӯз агар бодаи софӣ нахӯрам, Даҳ шаб зи хумор хоб натвонам кард.
Дарвеш, ки май хӯрад, ба мирӣ бирасад,
Дарвеш, ки май хӯрад, ба мирӣ бирасад, В-ар рӯбаҳаке хӯрад, ба шерӣ бирасад. Гар пир хӯрад, ҷавонӣ аз сар гирад В-ар з-он ки ҷавон хӯрад, ба пирӣ бирасад.
Он зулф, ки бар гӯшаи ғултоқ ниҳод,
Он зулф, ки бар гӯшаи ғултоқ ниҳод, Сад доғи ҷафо бар дили ушшоқ ниҳод. Бар чеҳраи ӯ чу тоқи абрӯяш дид, Маҳ хубии рӯйи хеш бар тоқ ниҳод.
Фикре, ки бар он табъи равон мегузарад,
Фикре, ки бар он табъи равон мегузарад, Шарҳаш зи маонию баён мегузарад. Шеъри ту чаро нозуку ширин набувад, Охир, на бад-он лабу даҳон мегузарад?!
Эй шуълае аз партави рӯят - хуршед,
Эй шуълае аз партави рӯят - хуршед, Рӯям зи ғамат зард шуду мӯй сафед. Аз васли ту ҳар кӣ буд дар ҷумла ҷаҳон, Бардошт насибеву мани хаста - умед.
То ёр бирафт, сабр аз ман бирамид
То ёр бирафт, сабр аз ман бирамид В-аз ҳар мижаам ҳазор хуноба чакид. Гӯӣ, натавонам, ки бибинам бозаш, То кӯр шавад, ҳар он кӣ натвонад дид.
Ҳарчанд биҳишт сад каромат дорад,
Ҳарчанд биҳишт сад каромат дорад, Мурғу маю ҳури сарвқомат дорад, Соқӣ, бидеҳ ин бодаи гулранг ба нақд, К-он насяи ӯ сар ба қиёмат дорад.
Ин шамъ, ки шаб дар анҷуман механдад,
Ин шамъ, ки шаб дар анҷуман механдад, Монад ба гуле, ки дар чаман механдад. Ҳар шаб, ки ба болини ман ояд, то рӯз Месӯзаду бар гиряи ман механдад.
Гул, к-аз рухи ӯ хиҷил фурӯ мемонад,
Гул, к-аз рухи ӯ хиҷил фурӯ мемонад, Чизеш бад-он ғолиябӯ мемонад. Моҳи шаби чордаҳ чу бармеояд, Ӯ нест, вале нек бад-ӯ мемонад.
Ҳарчанд ки дарди дили ҳар хаста басест
Ҳарчанд ки дарди дили ҳар хаста басест В–аз дасти фалак риштаи бигсаста басест. Зинҳор ба кори баста дил танг мадор, Дар номаи ғайб рози сарбаста басест.
Имшаб ману чангиею маъшуқаи чуст
Имшаб ману чангиею маъшуқаи чуст Будем ба айшу аҳд кардем дуруст. Соқӣ зи булӯри ноб бар рӯйи замин Мекишт ақиқу луълуи тар меруст.
Дунё на мақоми мост, на ҷойи нишаст,
Дунё на мақоми мост, на ҷойи нишаст, Фарзона дар ӯ хароб авлотару маст. Бар оташи ғам зи бода обе мезан, З–он пеш, ки дар хок равӣ бод ба даст.
Даврони бақо бе маю соқӣ ҳашв аст.
Даврони бақо бе маю соқӣ ҳашв аст. Бе замзамаи нони ироқӣ ҳашв аст. Чандон ки фазолики ҷаҳон менигарам, Бо раз ҳама ишрат асту боқӣ ҳашв аст.
То меҳри туам дар дили шӯрида нишаст
То меҳри туам дар дили шӯрида нишаст В-афтод маро чашм бад-он наргиси маст. Ин ғам зи дилам намениҳад пой бурун В-ин ашк зи доманам намедорад даст.
Ҳар кас, ки сари зулфи ту овард ба даст,
Ҳар кас, ки сари зулфи ту овард ба даст, Аз ғолия фориғ шуду аз мушк бираст. Оқил накунад нисбати зулфат бо мушк, Донад, ки миёни ину он фарқе ҳаст.
Мекӯш, ки то з-аҳли назар хонандат,
Мекӯш, ки то з-аҳли назар хонандат, В-аз олами роз бохабар хонандат. Гар хайр кунӣ, фаришта гӯянд туро, В-ар майл ба шар кунӣ, башар хонандат.
Эй дар сари ҳар кас аз ту савдои дигар,
Эй дар сари ҳар кас аз ту савдои дигар, Дар роҳи ту ҳар тоифаро рои дигар. Чизе зи ту гар касе таманно дорад, Мо ҷуз ту надорем таманнои дигар.
Чӣ тафовут кунад ар з-он ки биёӣ бари мо
Чӣ тафовут кунад ар з-он ки биёӣ бари мо Бомдодон, ки тафовут накунад лайлу наҳор. Даст дар домани май зан, ки аз ин пас шабу рӯз Хуш бувад домани саҳрову тамош
Шаробхораму нарроду ринди шоҳидбоз,
Шаробхораму нарроду ринди шоҳидбоз, Маро зи дасти ҳунарҳои хештан фарёд. Зи нангу тавбаву тасбеҳу зуҳд дар ранҷам, Ки ҳар яке ба дигаргуна дорадам ношод.