Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй чарх, ҳама харобӣ аз кинаи туст
Эй чарх, ҳама харобӣ аз кинаи туст, Бедодгарӣ пешаи деринаи туст. В-эй хок, агар синаи ту бишкофтанд,
Ҳар қадар рост бигӯӣ, ба хато мепечӣ
Ҳар қадар рост бигӯӣ, ба хато мепечӣ, Равӣ ҳар қадр ба боло, ба бало мепечӣ. Дар ҷавонӣ ба қади сарви тару тозаи ёр,
Эй дил, чу замона мекунад ғамнокат
Эй дил, чу замона мекунад ғамнокат, Ногаҳ биравад зи тан равони покат. Бар сабза нишин ба коми дил рӯзе чанд,
Он кас, ки ба хубон лаби хандон додаст
Он кас, ки ба хубон лаби хандон додаст, Хуни ҷигаре ба дардмайдон додаст. Гар қисмати мо надод шодӣ, ғам нест,
Он қаср, ки Баҳром дар у ҷом гирифт
Он қаср, ки Баҳром дар у ҷом гирифт, Оҳу бача карду рубаҳ ором гирифт. Баҳром, ки гур мегирифти ҳама умр,
Ободии майхона зи май хурдани мост
Ободии майхона зи май хурдани мост, Хуни ду ҳазор тавба бар гардани мост. Гар ман накунам гуноҳ, раҳмат чӣ кунад?
Он беҳ, ки дар ин замона кам гирӣ дӯст
Он беҳ, ки дар ин замона кам гирӣ дӯст, Бо аҳли замона суҳбат аз дур накӯст. Он кас, ки ба ҷумлагӣ туро такя бар ӯст,
Гар май нахурӣ, таъна мазан мастонро
Гар май нахурӣ, таъна мазан мастонро, Бунёд макун ту ҳилаву достонро. Ту ғарра аз онӣ, ки нануши ман ноб,
Қуръон, ки меҳин калом хонанд ӯро
Қуръон, ки меҳин калом хонанд ӯро, Гаҳ-гоҳ, на бардавом хонанд ӯро. Бар гирди пиёла ояте равшан ҳаст,
Оқил ба чӣ уммед дар ин кӯҳнасаро
Оқил ба чӣ уммед дар ин кӯҳнасаро, Бар давлати Ӯ ниҳад дил аз баҳри Худо? Ҳар гоҳ ки хоҳад, ки нишинад бар ҷоӣ,
Ошиқ хама сола масту шайдо бодо
Ошиқ хама сола масту шайдо бодо, Девонаву шӯридаву расво бодо. Дар хушёрӣ ғуссаи ҳар чиз хӯрем,
Чун уҳда намекунад касе фардоро
Чун уҳда намекунад касе фардоро, Холӣ хуш кун ту ин дили шайдоро. Май нӯш ба нури моҳ, эй ёр, ки моҳ
Аз бодай ноб лаъл шуд гавҳари мо
Аз бодаи ноб лаъл шуд гавҳари мо, Омад ба фиғон зи дасти мо соғари мо. Аз баски ҳамехӯрем май бар сари май,
Ҳалол гашта ба тақвои ақл бар доно
Ҳалол гашта ба тақвои ақл бар доно, Ҳаром гашта ба аҳкоми шаръ бар аҳмақ.
Май гарчи ҳаром аст, вале то кӣ хӯрад
Май гарчи ҳаром аст, вале то кӣ хӯрад, Он гоҳ чӣ миқдор хӯрад, бо кӣ хӯрад. Ҳар гоҳ ки ин се шарт шуд рост, бигӯ,
Май орад шарафи мардумӣ падид
Май орад шарафи мардумӣ падид В-озоданажод аз дирамхарид. Май озода падид орад аз бадасл,
Бани одам аъзои якдигаранд
Бани одам аъзои якдигаранд, Ки дар офариниш зи як гавҳаранд. Чу узве ба дард оварад рӯзгор,
Худнамоиҳо касофатҷавҳарист
Худнамоиҳо касофатҷавҳарист, Шиша, то дар санг мебошад, парист. Эътибор ин ҷо надорад офият,
Хандаам субҳе ба сад чоки гиребон ошност
Хандаам субҳе ба сад чоки гиребон ошност, Гиря селобе ба чандин дашту домон ошност. Сояамро метавон чун зулфи хубон шона кард,
Ханда субҳест, ки дар банди гиребони гул аст
Ханда субҳест, ки дар банди гиребони гул аст, Айш мавҷест, ки саргаштаи тӯфони гул аст. Ғунчаро бӯйи дилафзо сухани зерилабист,
Хатти хубон ҳам ҳарифи табъи ваҳшатпеша нест
Хатти хубон ҳам ҳарифи табъи ваҳшатпеша нест, Тухми шабнам дар раги гул дар тилисми реша нест. Пириям роҳи фано бар зиндагӣ ҳамвор кард,
Халқро бар сари ҳар луқма зи бас саршиканист
Халқро бар сари ҳар луқма зи бас саршиканист, Ношто гар шиканӣ, қалъаихайбаршиканист. Магзар аз завқи ҳаловаткадаи маҳфили дард,
Хомушӣ дар парда сомони такаллум кардааст
Хомушӣ дар парда сомони такаллум кардааст, Аз ғубори сурма овозе таваҳҳум кардааст. Бе ту гар чанде дар ин маҳфил ба ибрат зиндаем,
Хоки ғурбат кимиёи мардуми некахтар аст
Хоки ғурбат кимиёи мардуми некахтар аст, Қатра дар гарди ятимӣ хушк чун шуд, гавҳар аст. Мавҷи шуҳрат дар камини хомушӣ пар мезанад,
Ҳазар зи роҳи муҳаббат, ки пур хатарнок аст
Ҳазар зи роҳи муҳаббат, ки пур хатарнок аст, Ту мушти хори заифию шуъла бебок аст. Тавон ба бекасӣ эмин шуд аз мазаррати даҳр,