Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Намегӯям туро, бар ман нигаҳ бисёр шойистӣ,
Намегӯям туро, бар ман нигаҳ бисёр шойистӣ, Вале ҷавру ҷафои ту на ин миқдор шойистӣ. Набошад гарчи ошиқро халос аз хориву зорӣ, Чу дорад нисбати ишқат, на хору
Ҳамон рӯзе, ки бастам бо ту аҳди орзумандӣ,
Ҳамон рӯзе, ки бастам бо ту аҳди орзумандӣ, Тариқи бевафоӣ пеша кардӣ, аҳд баркандӣ. Чи дорад чашми махмурат, зи мастӣ худписанд омад, Ки риндонро ба ҷуз мастӣ
Гар кунад нусхае аз хатти сиёҳат Монӣ,
Гар кунад нусхае аз хатти сиёҳат Монӣ, Боядаш хома бувад аз қалами райҳонӣ. Чи ба ҳам руста, бирезад зи бари пушти лабат, Чи накӯ забт шуда бо қалами субҳонӣ.
Баски чун ман алам аз ҷаври замон дорад кӯҳ,
Баски чун ман алам аз ҷаври замон дорад кӯҳ, Аз садо нолае бар гӯши касон дорад кӯҳ. Гӯиё ҳамчу ман аз ҳаҷри ту дил сӯзон аст, Ки шарар бар ҷигари доғ ниҳон дор
Дар чаман то омад он нозукниҳол ороста,
Дар чаман то омад он нозукниҳол ороста, Сарву ножу шуд ба таълими камол ороста. Меҳру моҳе барнаояд холӣ аз нуқсу завол, Ғайри моҳи ман, ки бе нуқсу завол орост
Чун садо ҳамраҳи ман нолакунон гардад кӯҳ,
Чун садо ҳамраҳи ман нолакунон гардад кӯҳ, Аз таби синаи ман барқфишон гардад кӯҳ. Шунавад гар нафасе ҳасрати бетобии ман, Ҳамчунон лӯлаи симоб тапон гардад кӯҳ
То аз рухи ту бар дилам имдод расида,
То аз рухи ту бар дилам имдод расида, Бо ҳар тараф аз нолаи ӯ дод расида. Ҳар ҷо ки зи нақши қадами туст нишоне, Бар ҷабҳаи ман тинати эҷод расида.
Дорӣ чу ба мо итоб, тавба,
Дорӣ чу ба мо итоб, тавба, З-ин дилшуда рух матоб, тавба. Тақсир чу беш кардам аз ҳад, Дар пеши ту беҳисоб тавба.
Зи шикастагон ҳазар кун, макун ин ҷафо ҳамора,
Зи шикастагон ҳазар кун, макун ин ҷафо ҳамора, Ки зи оҳи дардмандон шавад об санги хора. Зи назар чи дур гардӣ, ба хаёлам он намояд, Ки бурун рафта ҷонам зи бад
Гар ба ин фурсат бичинад сози ҳастӣ дастгоҳ,
Гар ба ин фурсат бичинад сози ҳастӣ дастгоҳ, Чун ҳубоб аз як нафас хоҳад шуд ин гунбад табоҳ. Бӯсае кардам тамаъ, лаълаш ба хун олуда шуд, Нест бе арзи хиҷолат
Мавсими навбаҳор шуд, он маҳи гулъизор ку?
Мавсими навбаҳор шуд, он маҳи гулъизор ку? Ғунчаву гул қатор шуд, булбули дилфигор ку? Боди сабоҳ мевазад аз тарафи диёр, лек Ғолияи мурод не, муждаи он нигор к
Чу хуршеди ҷаҳон шуд дар баландӣ эътибори ӯ,
Чу хуршеди ҷаҳон шуд дар баландӣ эътибори ӯ, Баромад қатраи маҳ аз хиҷолат доғдори ӯ. Кадомин номуродеро шаҳодат дар назар дорад, Ки турки масти ӯ хуфтаст ханҷа
Эй гул оғушта ба хун аз ғами раъноии ту,
Эй гул оғушта ба хун аз ғами раъноии ту, Сунбул ошуфтаи он турраи савдоии ту. Кист он к-ӯ ба ту як лаҳза мусоҳиб гардад, Хуни дилро нахурад аз ғами танҳоии ту.
Ба ин сӯзе, ки дорад нолаи оташназири ман,
Ба ин сӯзе, ки дорад нолаи оташназири ман, Шарар резад ба боми осмон барқи сафири ман. Агар бар дида з-асрори тавозуъ сурма мехоҳӣ, Бубин вазъи ҳилол аз қомати
Айёми зиндагонист нақше ба об рафтан,
Айёми зиндагонист нақше ба об рафтан, Чашме пуроб кардан, ҳамчу ҳубоб рафтан. Таҳқиқи бесуботӣ дигар масал надорад: Ҳамчун шарар дамидан, бо изтироб рафтан.
Биё, эй равнақи гулзору гулшан,
Биё, эй равнақи гулзору гулшан, Ки гул бе ту дарида ҷома бар тан. Маҳ аз шарми ҷамолат доғдоре, Хур аз тоби рухат як пора гулхан.
Ҳайф аст ба айби дигарон чашм кушудан,
Ҳайф аст ба айби дигарон чашм кушудан, Ойинасифат пеши касон соф намудан. Ҳар дона, ки киштем дар ин мазраи ҳирмон, Бе хӯша бишуд қобили як бор дурудан.
Мегузарӣ, ман зи пасат дар фиғон,
Мегузарӣ, ман зи пасат дар фиғон, Боз биё, ё бубарам дар инон. Доғ шудам аз ғаму бигдохтам, Ҳолати дилро ба чи созам аён?
Моро чу ғубор аз раҳи дилдор талаб кун,
Моро чу ғубор аз раҳи дилдор талаб кун, Чун ашки равон аз қадами ёр талаб кун. Аз шӯриши дил боди самум аст нафасҳо, Эй барқи дамон, шуъла аз ин дор талаб кун.
Лаби ҷӯеву пойи сарв ҳангоми баҳор аҳсан,
Лаби ҷӯеву пойи сарв ҳангоми баҳор аҳсан, Маю чангу ғазалхониву шӯхи гулъизор аҳсан. Муборак давлати шоҳӣ бувад, фархунда иқболе, Ки ояд нимашаб шангули шанге д
Агар хоҳӣ фароғат аз ҷаҳон, қатъи тамошо кун,
Агар хоҳӣ фароғат аз ҷаҳон, қатъи тамошо кун, Ба як сози тағофул дарди сар аз хештан во кун. Чи суратҳо, ки дорад дар назар ваҳму хаёли ту, Тилисми ҳайрат аст и
Набошад бар абас моро ба ин куҳсор гардидан,
Набошад бар абас моро ба ин куҳсор гардидан, Ки бошад шеваи дилдодагон бекор гардидан. Ҳазорон тавбаро бо лаъли майгуни ту бишкастам, Хиҷолат мекашам дигар ба и
Эй шаҳ, назаре ба ин гадо кун,
Эй шаҳ, назаре ба ин гадо кун, Раҳме ба ғариби бенаво кун. Сад бор хилофи ваъда кардӣ, Охир ба ғалат яке вафо кун.
Хушо вақте, ба ёдат мурғи тоқат мепарид аз ман,
Хушо вақте, ба ёдат мурғи тоқат мепарид аз ман, Чу бисмил боли дил дар хуни ҳасрат метапид аз ман. Ба пешаш гиряҳо кардам, нагуфто, баҳри чи гирйӣ? Чи мешуд, оҳ
Он қадар пӯшидааст бар ҳамгинон аҳволи ман,
Он қадар пӯшидааст бар ҳамгинон аҳволи ман, Ҷавҳари ойина натвон кард истиқболи ман. Имтидоди фурсати ҳастӣ надорад эътибор, Як нафас ҳам бештар бошад зи моҳи с