Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳар кас, ки масти бодаи ҷоми аласт шуд
Дил дӯш бо хаёли лабаш майпараст шуд, Соқӣ шикаст ҷому суроҳӣ зи даст шуд. Ҳар кас ба кӯи дӯст зи роҳи талаб расид, Дар ҷазбаи муҳаббати ӯ пойбаст шуд,
Ғазали сурудвора ба яке аз хонандагони Бухоро
Он моҳ ба мо чеҳракушо шуд, чӣ баҷо шуд! З-оинаи мо рангзудо шуд, чӣ баҷо шуд! Бо сарви қадаш қумрии дил роҳнамеёфт, Шамшоди қадаш ҷилванамо шуд, чӣ баҷо шуд!
Дӯш аз насими субҳ ба гулшан хабар расид
Дӯш аз насими субҳ ба гулшан хабар расид, Бар дил зи оҳу нолаи мурғон асар расид. Кам буд лутфи соқии мо пеш аз ин, кунун Ҷоме нагашта холиву ҷоми дигар расид!
Чӣ шавад аз он гули наврасам зи чаман ба ман хабаре расад
Чӣ шавад аз он гули наврасам зи чаман ба ман хабаре расад, Зи насими субҳи инояташ ба дили ҳазин асаре расад!
Мухаммаси Дониш бар ғазали ҳазрати Хоҷа Ҳофиз
Рӯй аз дараш натобам то кори ман барояд, Ё ҷони тоза ёбам, ё ин куҳан барояд, То сарв аз гулистон, гул аз чаман барояд, Даст аз талаб надорам, то коми ман бароя
Дилдор дӯш пурсиши моро баҳона кард
Дилдор дӯш пурсиши моро баҳона кард, Сӯйи рақиб рафту куҷоро баҳона кард. Аз зулфи худ димоғи ҷаҳон атрбор кард, Гуфтам: Чӣ буд?. Мушки Хиторо баҳона кард.
Дар идомаи ин ғазал Дониш гӯяд
Аз нигоҳи гарми он шаккарлаби гулгунқабо, Дигарон як бор агар сурханд, ман чанд бор сурх! Муддао рангинии рухсори он гулчеҳра буд, Даъвии лаъли лабаш кардам, шу
Мухаммаси Дониш бар ғазали Мирзо Бедил
То шуд он маҳваш бурун бо чеҳраи гулнор сурх, Чун шафақ аз акси он рух буд дару девор сурх. Дар чаман шуд он париваш бо сару дастор сурх, Боз хандон гашт лаъли
Шайони аҷибони ҳумо абраду мин ях
Шайони аҷибони ҳумо абраду мин ях, Шайхун ятатаббиву сабиюн яташаййах! Ҳайҳот аз ин майкадаи бесару сомон, Не ҷом ба даст омаду не коса, на матбах...
Мастам чунон ки гар шунавам номи ҷому роҳ
Мастам чунон ки гар шунавам номи ҷому роҳ, Бехуд шавам, зи худ гузарам аз сари салоҳ. Шаҳ дар қабои салтанату ман либоси фақр, Ҳар кас ба қадри хеш танад ҷомаи
Зоҳид, ки кардааст зи май тавбаи насӯҳ
Зоҳид, ки кардааст зи май тавбаи насӯҳ, Махсуси мо гузошт магар бодаи сабӯҳ? Захме ба сад муолиҷа ҳосил намудаем, Акнун чӣ сон қисос бихоҳем аз ин ҷурӯҳ?...
Ҷаҳону ҳосили онро бидон, бувад ҳама ҳеҷ
Ҷаҳону ҳосили онро бидон, бувад ҳама ҳеҷ, Ки хонумону замину замон бувад ҳама ҳеҷ. Ту дил чаро биниҳӣ дар бинои ин дунё, Ту хуш нигар, ки сари ӯ дукон бувад ҳам
Умри ту сар ба сар ба сар омад, абас-абас
Умри ту сар ба сар ба сар омад, абас-абас. Акнун накӯст, ин хабар омад, абас-абас. То кай ба рӯзи бехабарӣ шод мезийӣ? Он рӯз шуд шабу дигар омад, абас-абас.
В-ар вусма камонкаш шуд, дар абрӯи ӯ пайваст.
Ҳарчанд занам доим бо теғу табар худро, Дар сина намебинам як зарра асар худро, З-ин ғусса занам доим бо зеру забар худро, Чун шамъ вуҷуди мо шаб то ба саҳар ху
Мухаммаси Дониш бар ғазали ҳазрати Хоҷа Ҳофиз
Он шӯхи ҷаҳоношӯб бо фитна камар барбаст, Яксар сафи маҳрӯён бо теғи мижа бишкаст, Ногоҳзи бадмастӣ, чун барқзи ҷо барҷаст, Дар дайри муғон омад, ёрам қадаҳе ба
Мухаммаси Дониш бар ғазали ҳазрати Хоҷа Ҳофиз
Шоҳид биё, ки мутриби мо соз баргирифт, Сӯфӣ, ки тавба карда зи май, ҷом даргирифт, Зоҳид гузашта буд зи суҳбат, зи сар гирифт, Соқӣ, биё, ки ёр зи рух парда ба
Мухаммаси Дониш бар ғазали ҳазрати Хоҷа Ҳофиз
Диле, ки бастаи доми ризои хештан аст, Ба ком кай расад он дил ба ҷои хештан аст, Чу мурғғ амзаи сайди ҳавои хештан аст, Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан ас
Мухаммаси Дониш бар ғазали Мирзо Бедил
Пардаи гул медамад, ғунчаи хандони кист? Сабзаву насрин дамид, саҳни гулистони кист? Талхии май мебарад, шӯри намакдони кист? Мавҷҷунун мезанад, ашки парешони к
Дилдор дӯш бар сари мо бехабар гузашт
Дилдор дӯш бар сари мо бехабар гузашт, В-арна куҷо ба хотираш ин раҳгузар гузашт. Ҷамшед ҷоми май ба кафу рӯ д, нӯш кард, Дарди хумор-ш аз сари мо бештар гузашт
Мухаммаси Дониш бар ғазали ҳазрати Хоҷа Ҳофиз
Диле, ки аз ғами айём раст, обод аст, Агарчи банди ғами даҳр бошад, озод аст, Чӣ ҷойи нолаву ҳангоми оҳу фарёд аст? Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст,
Соқиё май деҳ, ки бе май кори мо ҷавҳар надошт
Соқиё май деҳ, ки бе май кори мо ҷавҳар надошт, Гарчи аз дарё баромад оби ин гавҳар надошт. Аз нигоҳаш даргузар роҳи таҳайюр пеш гир, Золи дунёро шунидастам, ки
Умри кутаҳ зоеъу беҳосилу барбод рафт
Умри кутаҳ зоеъу беҳосилу барбод рафт, Ҳар чи ҷамъ овард, дар дастури туринҷот рафт. Сиккаи бетоқатӣ охир ба номи мо заданд. Тоқати мо тоқшуд, аз ҷону дил тоқот
Қисса кутаҳкун, ки рӯз охир шуду авқот рафт
Қисса кутаҳкун, ки рӯз охир шуду авқот рафт, Мо мазо бигзашт, ҳол аз ҳол шуд, офот рафт! Шарҳи ҳоли худ бикардам арзаи соҳибдилон, Хатм шуд Қуръону ҳарф аз сура
Нахли ҳаёти мо чӣ қадар бесамар гузашт
Нахли ҳаёти мо чӣ қадар бесамар гузашт, То даври чарх монд зи мо чанд сар гузашт. Фарҳод рафту монд ба ҷо кӯ ҳи Бесутун, Эй раҳравон, бибояд аз ин кӯ ҳу дар гуз
Теғаш зи сина, ханҷари ӯ аз ҷигар гузашт
Теғаш зи сина, ханҷари ӯ аз ҷигар гузашт, Кокул ба дӯш омаду зулф аз камар гузашт. Дар ошёни кулбаи мо устухон надид, Аз сар Ҳумои толеи мо тезпар гузашт.