Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз дарди дилам мурғи наворо кӣ хабар кард
Аз дарди дилам мурғи наворо кӣ хабар кард? Дар боғи дилам боди саборо кӣ хабар кард? Бахти сияҳам буд ниҳон аз назари халқ,
Ситам аз ҳад гузашт, оҳи саҳар афрохтан дорад
Ситам аз ҳад гузашт, оҳи саҳар афрохтан дорад, Ба заҳр олуда тири нолае андохтан дорад. Ситамгорон намедонам, киро ғорат кунанд имшаб?
Гарчи ман лайлиасосам, дил чу Маҷнун дар ҳавост
Гарчи ман лайлиасосам, дил чу Маҷнун дар ҳавост, Сар ба саҳро мезанам, лекин ҳаё занҷири пост. Булбул аз шогирдиам шуд ҳамнишини гул ба боғ,
Биё, ки зулфи каҷу чашми сурмасо ин ҷост
Биё, ки зулфи каҷу чашми сурмасо ин ҷост, Нигоҳи гарму адоҳои дилрабо ин ҷост. Карашма теғу нигаҳ ханҷару мижа алмос,
Дӯш аз масҷид суи майхона омад пири мо
Дӯш аз масҷид суи майхона омад пири мо, Чист, ёрони тариқат, баъд аз ин тадбири мо? Мо, муридон, рӯй сӯи қибла чун орем, чун
Равнақи аҳди шабоб аст дигар бустонро
Равнақи аҳди шабоб аст дигар бустонро, Мерасад муждаи гул булбули хушалҳонро. Эй сабо, гар ба ҷавонони чаман бозрасӣ,
Соқиё, бархезу дардеҳ ҷомро
Соқиё, бархезу дардеҳ ҷомро, Хок бар сар кун ғами айёмро! Соғари май дар кафам неҳ, то зи сар
Сӯфӣ биё, ки ойина софист ҷомро
Сӯфӣ биё, ки ойина софист ҷомро, То бингарӣ сафои майи лаълфомро. Рози даруни парда зи риндони маст пурс,
Ба мулозимони султон кӣ расонад ин дуоро
Ба мулозимони султон кӣ расонад ин дуоро, Ки ба шукри подшоҳӣ зи назар марон гадоро. Зи рақиби девсират ба Худои худ паноҳам,
Дил меравад зи дастам, соҳибдилон, Худоро
Дил меравад зи дастам, соҳибдилон, Худоро, Дардо, ки рози пинҳон хоҳад шуд ошкоро. Киштинишастагонем, эй боди шурта, бархез,
Сабо, ба лутф бигӯ он ғизоли раъноро
Сабо, ба лутф бигӯ он ғизоли раъноро, Ки сар ба кӯҳу биёбон ту додаӣ моро. Шакарфурӯш, ки умраш дароз бод, чаро
Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро
Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро, Ба холи ҳиндуяш бахшам Самарқанду Бухороро. Бидеҳ, соқӣ, майи боқӣ, ки дар ҷаннат нахоҳӣ ёфт
Не қиссаи он шамъи Чигил битвон гуфт
Не қиссаи он шамъи Чигил битвон гуфт, Не ҳоли дили сӯхтадил битвон гуфт. Ғам дар дили танги ман аз он аст, ки нест
Имшаб зи ғамат миёни хун хоҳам хуфт
Имшаб зи ғамат миёни хун хоҳам хуфт, В-аз бистари офият бурун хоҳам хуфт. Бовар накунӣ, хаёли худро бифирист,
Моҳам, ки рухаш равшании х(в)ар бигирифт
Моҳам, ки рухаш равшании х(в)ар бигирифт, Гирди хати ӯ чашмаи Кавсар бигирифт. Дилҳо ҳама дар чоҳи занахдон андохт,
Ҳар рӯз дилам ба зери боре дигар аст
Ҳар рӯз дилам ба зери боре дигар аст, Дар дидаи ман зи ҳаҷр хоре дигар аст. Ман ҷаҳд ҳамекунам, қазо мегӯяд:
Ту бадрию хуршед туро банда шудаст
Ту бадрию хуршед туро банда шудаст, То бандаи ту шудаст, тобанда шудаст. З-он рӯй, ки аз шуъоъи нури рухи ту
Ман бо камари ту дар миён кардам даст
Ман бо камари ту дар миён кардам даст, Пиндоштамаш, ки дар миён чизе ҳаст? Пайдост аз он миён, чу барбаст камар,
Моҳе, ки қадаш ба сарв мемонад, рост
Моҳе, ки қадаш ба сарв мемонад, рост, Ойина ба дасту рӯи худ меорост. Дасторчае пешкашаш кардам, гуфт:
Гуфтам, ки «Лабат?» Гуфт: «Лабам об ҳаёт»
Гуфтам, ки «Лабат?» Гуфт: «Лабам об ҳаёт». Гуфтам: «Даҳанат?» Гуфт: «Зиҳӣ ҳабби набот!» Гуфтам: «Сухани ту?» Гуфт: «Ҳофиз гуфто:
Машнав сухани хасм, ки биншину марав
Баргир шароби тарабангезу биё, Пинҳон зи рақиби сафла бистезу биё! Машнав сухани хасм, ки биншину марав,
Хоб арчи хуш омад ҳамаро дар дида
Ҷуз нақши ту дар назар наёмад моро, Ҷуз кӯйи ту раҳгузар наёмад моро. Хоб арчи хуш омад ҳамаро дар дида,
Ҳар кӣ хоҳад, ки мубтало нашавад
Ҳар кӣ хоҳад, ки мубтало нашавад, Пушт нанҳад ба тобаи ҳаммом.
Ғизои худ зи қалои наргисе созад
Ғизои худ зи қалои наргисе созад, Ба шарти он ки зи дигар ғизо бипарҳезад.
Эй қодири бетаҳайюру бесонӣ
Эй қодири бетаҳайюру бесонӣ, Моро ба уқубат ба чӣ метарсонӣ? Чун нест ба дасти ҳеҷ кас, медонӣ,