Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар ман зи муҳаббатат бимирам
Гар ман зи муҳаббатат бимирам, Доман ба қиёматат бигирам. Аз дунйию охират гузир аст, В-аз суҳбати дӯст ногузирам.
Ба Худо, агар бимирам, ки дил аз ту барнагирам
Ба Худо, агар бимирам, ки дил аз ту барнагирам, Бирав, эй табиб, аз сар, ки даво намепазирам. Ҳама умр бо ҳарифон бинишастамею хубон, Ту бихостию нақшат бинишас
Гар ба рухсори чу моҳат, санамо, менигарам
Гар ба рухсори чу моҳат, санамо, менигарам, Ба ҳақиқат асари лутфи Худо менигарам. То магар дида зи рӯи ту биёбад асаре, Ҳар замон сад раҳат андар сару по мениг
Ман дӯст медорам ҷафо, к-аз дасти ҷонон мебарам
Ман дӯст медорам ҷафо, к-аз дасти ҷонон мебарам, Тоқат намедорам, вале афтону хезон мебарам. Аз дасти ӯ ҷон мебарам, то афканам дар пои ӯ, То ту напиндорӣ, ки м
Ман, агар назар ҳаром аст, басе гуноҳ дорам
Ман, агар назар ҳаром аст, басе гуноҳ дорам, Чӣ кунам? Наметавонам, ки назар нигоҳ дорам. Ситам аз касест бар ман, ки зарурат аст бурдан, На қарори захм хурдан,
На дастрасӣ ба ёр дорам
На дастрасӣ ба ёр дорам, На тоқати интизор дорам. Ҳар ҷавр, ки аз ту бар ман ояд, Аз гардиши рӯзгор дорам.
Боз аз шароби дӯшин сар дар хумор дорам
Боз аз шароби дӯшин сар дар хумор дорам, В-аз боғи васли ҷонон гул дар канор дорам. Сармаст агар ба савдо барҳам занам ҷаҳоне, Айбам макун, ки дар сар савдои ёр
Манам ин бе ту, ки парвои тамошо дорам?
Манам ин бе ту, ки парвои тамошо дорам? Кофирам, гар дили боғу сари саҳро дорам. Бар гулистон гузарам бе туву шармам н-ояд? Дар раёҳин нигарам бе туву ёро дорам
Ман он наям, ки дил аз меҳри дӯст бардорам
Ман он наям, ки дил аз меҳри дӯст бардорам, В-агар зи кинаи душман ба ҷон расад корам. На рӯи рафтанам аз хоки остонаи дӯст, На эҳтимоли нишастан, на пои рафтор
Шаби дароз ба уммеди субҳ бедорам
Шаби дароз ба уммеди субҳ бедорам, Магар, ки бӯи ту орад насими асҳорам. Аҷаб, ки бехи муҳаббат намедиҳад борам, Ки бар вай ин ҳама борони шавқ меборам.
Як имшабе, ки дар оғӯши шоҳиди шакарам
Як имшабе, ки дар оғӯши шоҳиди шакарам, Гарам чу уд бар оташ ниҳанд, ғам нах(в)арам. Чу илтимос баромад, ҳалок боке нест, Куҷост тири бало, гӯ, биё, ки ман сипа
Нарафт, то ту бирафтӣ, хаёлат аз назарам
Нарафт, то ту бирафтӣ, хаёлат аз назарам, Бирафт дар ҳама олам ба бедилӣ хабарам. На бахту давлати онам, ки бо ту биншинам, На сабру тоқати онам, ки аз ту даргу
Меравам, в-аз сари ҳасрат ба қафо менигарам
Меравам, в-аз сари ҳасрат ба қафо менигарам, Хабар аз пой надорам, ки замин месипарам. Меравам бе дилу бе ёру яқин медонам, Ки мани бедили беёр на марди сафарам
Ман чун ту ба дилбарӣ надидам
Ман чун ту ба дилбарӣ надидам, Гулбарг чунин тарӣ надидам. Монанди ту одамӣ дар офоқ Мумкин набувад, парӣ надидам.
Ду ҳафта мегузарад, к-он маҳи дуҳафта надидам
Ду ҳафта мегузарад, к-он маҳи дуҳафта надидам, Ба ҷон расидам аз он, то ба хидматаш нарасидам. Ҳариф аҳди муваддат шикасту ман нашикастам, Халил бехи иродат бур
Аҳд бишкастию ман бар сари паймон будам
Аҳд бишкастию ман бар сари паймон будам, Шокири неъмату парвардаи эҳсон будам. Чӣ кунад банда, ки бар ҷавр таҳаммул накунад? Бор бар гардану сар бар хати фармон
Омадӣ, ваҳ, ки чӣ муштоқу парешон будам
Омадӣ, ваҳ, ки чӣ муштоқу парешон будам, То бирафтӣ зи барам, сурати беҷон будам. На фаромӯшиям аз зикри ту хомӯш нишонд, Ки дар андешаи авсофи ту ҳайрон будам.
Ман бо ту на марди панҷа будам
Ман бо ту на марди панҷа будам, Афкандаму мардӣ озмудам. Дидам, дили хосу ом бурдӣ, Ман низ диловарӣ намудам.
Шикаст аҳди муваддат нигори дилбандам
Шикаст аҳди муваддат нигори дилбандам, Бурид меҳру вафо ёри сустпайвандам. Ба хоки пои азизон, ки аз муҳаббати дӯст Дил аз муҳаббати дунёву охират кандам.
Хиромон аз дарам боз о, к-ит аз ҷон орзумандам
Хиромон аз дарам боз о, к-ит аз ҷон орзумандам, Ба дидори ту хушнудам, ба гуфтори ту хурсандам. Агарчи хотират бо ҳар касе пайвандҳо дорад, Мабод он рӯзу он хот
Чунон дар қайди меҳрат пойбандам
Чунон дар қайди меҳрат пойбандам, Ки гӯӣ оҳуи сардаркамандам. Гаҳе бар дарди бедармон бигирям, Гаҳе бар ҳоли бесомон бихандам.
Аз дар даромадию ман аз худ бадар шудам
Аз дар даромадию ман аз худ бадар шудам, Гуфтӣ, к-аз ин ҷаҳон ба ҷаҳони дигар шудам. Гӯшам ба роҳ, то кӣ хабар медиҳад зи дӯст, Соҳибхабар биёмаду ман бехабар ш
Ҳазор аҳд бикардам, ки гирди ишқ нагардам
Ҳазор аҳд бикардам, ки гирди ишқ нагардам, Ҳаме баробарам ояд хаёли рӯи ту ҳар дам. Нахостам, ки бигӯям ҳадиси ишқу чӣ ҳоҷат, Ки оби дидаи сурхам бигуфту чеҳраи
Ишқбозӣ на ман, охир, ба ҷаҳон овардам
Ишқбозӣ на ман, охир, ба ҷаҳон овардам, Ё гуноҳест, ки аввал мани мискин кардам. Ту ки аз сурати ҳоли дили мо бехабарӣ, Ғами дил бо ту нагӯям, ки надонӣ дардам.
Ман аз он рӯз, ки дар банди туам, озодам
Ман аз он рӯз, ки дар банди туам, озодам, Подшоҳам, ки ба дасти ту асир афтодам. Ҳама ғамҳои ҷаҳон ҳеч асар менакунад Дар ман, азбаски зи дидори азизат шодам.