Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба дидори мардум шудан айб нест
Ба дидори мардум шудан айб нест, Валекин на чандон ки гӯянд: «Бас!» Агар хештанро маломат кунӣ, Маломат набояд шунидан зи кас!
Маталаб, гар тавонгарӣ хоҳӣ
Маталаб, гар тавонгарӣ хоҳӣ, Ҷуз қаноъат, ки давлатест ҳанӣ! Гар ғанӣ зар ба доман афшонад, То назар дар савоби ӯ накунӣ,
Агар дунё набошад, дардмандем
Агар дунё набошад, дардмандем, В-агар бошад, ба меҳраш пойбандем! Ҳиҷобе з-ин даруношӯбтар нест, Ки ранҷи хотир аст, ар ҳасту гар нест!
Ба зикраш, ҳар чӣ бинӣ, дар хурӯш аст
Ба зикраш, ҳар чӣ бинӣ, дар хурӯш аст, Диле донад дар ин маънӣ, ки гӯш аст! На булбул бар гулаш тасбеҳхонест, Ки ҳар хоре ба тасбеҳаш забонест!
Дӯш мурғе ба субҳ менолид
Дӯш мурғе ба субҳ менолид, Ақлу сабрам бибурду тоқату ҳуш! Яке аз дӯстони мухлисро Магар овози ман расид ба гӯш,
Чу ҳар соат аз ту ба ҷое равад дил
Чу ҳар соат аз ту ба ҷое равад дил, Ба танҳоӣ андар сафое набинӣ! В-арат ҷоҳу мол асту заръу тиҷорат, Чу дил бо Худояст, хилватнишинӣ!
Ту некуравиш бош, то бадсигол
Ту некуравиш бош, то бадсигол Ба нақси ту гуфтан наёбад маҷол! Чу оҳанги барбат бувад мустақим, Кай аз дасти мутриб хурад гӯшмол?!
Дар баста ба рӯйи худ зи мардум
Дар баста ба рӯйи худ зи мардум, То айб нагустаранд моро. Дар баста чӣ суду Олимулғайб Донои ниҳону ошкоро!
Чанд гӯйӣ, ки бадандешу ҳасуд
Чанд гӯйӣ, ки бадандешу ҳасуд Айбҷӯёни мани мискинанд?! Гаҳ ба хун рехтанам бархезанд, Гаҳ ба бад хостанам биншинанд?!
Ба узру тавба тавон растан аз азоби Худой
Ба узру тавба тавон растан аз азоби Худой, Валек менатавон аз забони мардум раст!
Андарун аз таъом холӣ дор
Андарун аз таъом холӣ дор, То дар ӯ нури маърифат бинӣ! Тиҳӣ аз ҳикматӣ ба иллати он, Ки пурӣ аз таъом то бинӣ!
Нагӯянд аз сари бозича ҳарфе
Нагӯянд аз сари бозича ҳарфе, К-аз он панде нагирад соҳиби ҳуш. В-агар сад боби ҳикмат пеши нодон Бихонанд, оядаш бозича дар гӯш!
Овози хуш аз кому даҳону лаби ширин
Овози хуш аз кому даҳону лаби ширин Гар нағма кунад в-ар накунад, дил бифиребад! В-ар пардаи «Ушшоқ»-у «Хуросон»-у «Ҳиҷоз» аст, Аз ҳанҷари мутриби макруҳ назе
Ба рӯзгори саломат шикастагон дарёб
Ба рӯзгори саломат шикастагон дарёб, Ки ҷабри хотири мискин бало бигардонад. Чу соил аз ту ба зорӣ талаб кунад чизе, Бидеҳ, в-агарна ситамгар ба зӯр бистонад!
Оҳанеро, ки мӯриёна бихӯрд
Оҳанеро, ки мӯриёна бихӯрд, Натавон бурд аз ӯ ба сайқал занг. Бо сияҳдил чӣ суд гуфтани ваъз? Наравад мехи оҳанӣ дар санг.
Чу пирӯз шуд дузди тираравон
Чу пирӯз шуд дузди тираравон, Чӣ ғам дорад аз гиряи корвон?!
Чун банда Худои хеш хонад
Чун банда Худои хеш хонад, Бояд, ки ба ҷуз Худо надонад!
Онон, ки чун писта дидамаш ҳама мағз
Онон, ки чун писта дидамаш ҳама мағз, Пӯст бар пӯст буд ҳамчу пиёз. Порсоёни рӯйдармахлуқ Пушт бар қибла мекунанд намоз.
Эй басо аспи тезрав, ки бимонд
Эй басо аспи тезрав, ки бимонд, Ки хари ланг ҷон ба манзил бурд. Баски дар хок тандурустонро Дафн кардему захмхӯрда намурд.
Шахсе ҳама шаб бар сари бемор гирист
Шахсе ҳама шаб бар сари бемор гирист, Чун рӯз омад, бимурду бемор бизист.
На ба астар-бар саворам, на чу уштур зери борам
На ба астар-бар саворам, на чу уштур зери борам, На худованди раъийят, на ғуломи шаҳрёрам. Ғами мавҷуду парешонии маъдум надорам, Нафасе мезанам осудаву умре ме
Далқат ба чӣ кор ояду мисҳиву мураққаъ
Далқат ба чӣ кор ояду мисҳиву мураққаъ, Худро зи амалҳои накуҳида барӣ дор! Ҳоҷат ба кулоҳи баракӣ доштанат нест, Дарвешсифат бошу кулоҳи татарӣ дор!
Ҳар сӯ давад он, к-аш зи бари Хеш биронад
Ҳар сӯ давад он, к-аш зи бари Хеш биронад, В-онро, ки бихонад, ба дари кас надавонад.
Гар маро зор ба куштан диҳад он Ёри азиз
Гар маро зор ба куштан диҳад он Ёри азиз, То нагӯйӣ, ки дар он дам ғами ҷонам бошад. Гӯям: «Аз бандаи мискин чӣ гунаҳ содир шуд? К-Ӯ дилозурда шуд аз ман, ғами
Хуш аст зери муғилон ба роҳи бодия хуфт
Хуш аст зери муғилон ба роҳи бодия хуфт, Шаби раҳил, вале тарки ҷон бибояд гуфт!