Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Сабо вақти саҳар бӯе зи зулфи ёр меовард
Сабо вақти саҳар бӯе зи зулфи ёр меовард, Дили шӯридаи моро ба бӯ дар кор меовард. Ман он шохи санавбарро зи боғи сина баркандам, Ки ҳар гул, к-аз ғамаш бишкуфт
Чӣ мастӣ аст, надонам, ки рӯ ба мо овард
Чӣ мастӣ аст, надонам, ки рӯ ба мо овард, Кӣ буд соқию ин бода аз куҷо овард? Чӣ «Роҳ» мезанад ин мутриби мақомшинос, Ки дар миёни ғазал қавли ошно овард?!
Ба сирри ҷоми Ҷам он гаҳ назар тавонӣ кард
Ба сирри ҷоми Ҷам он гаҳ назар тавонӣ кард, Ки хоки майкада куҳли басар тавонӣ кард. Мабош бе маю мутриб, ки зери тоқи сипеҳр Бад-ин тарона ғам аз дил бадар тав
Солҳо дил талаби ҷоми Ҷам аз мо мекард
Солҳо дил талаби ҷоми Ҷам аз мо мекард, Он чи худ дошт, зи бегона тамано мекард. Гавҳаре, к-аз садафи кавну макон берун аст, Талаб аз гумшудагони лаби дарё мека
Дӯстон, духтари раз тавба зи мастурӣ кард
Дӯстон, духтари раз тавба зи мастурӣ кард, Шуд суйи муҳтасибу кор ба дастурӣ кард. Омад аз парда ба маҷлис, арақаш пок кунед, То нагӯянд ҳарифон, ки чаро дурӣ к
Дидӣ, эй дил, ки ғами ишқ дигар бор чӣ кард?
Дидӣ, эй дил, ки ғами ишқ дигар бор чӣ кард? Чун бишуд дилбару бо ёри вафодор чӣ кард? Оҳ, аз он наргиси ҷоду, ки чӣ бозӣ ангехт, Оҳ, аз он маст, ки бо мардуми
Дилбар бирафту дилшудагонро хабар накард
Дилбар бирафту дилшудагонро хабар накард, Ёди ҳарифи шаҳру рафиқи сафар накард. Ё бахти ман тариқи мурувват фурӯ гузошт, Ё ӯ ба шоҳроҳи тариқат гузар накард.
Рӯ бар раҳаш ниҳодаму бар ман гузар накард
Рӯ бар раҳаш ниҳодаму бар ман гузар накард, Сад лутф чашм доштаму як назар накард. Сели сиришки мо зи дилаш кин бадар набурд, Дар санги хора қатраи борон асар н
Ёд бод, он ки зи мо вақти сафар ёд накард
Ёд бод, он ки зи мо вақти сафар ёд накард, Ба видоъе дили ғамдидаи мо шод накард. Он ҷавонбахт, ки мезад рақами хайру қабул, Бандаи пир, надонам, зи чӣ озод нак
Дил аз ман бурду рӯй аз ман ниҳон кард
Дил аз ман бурду рӯй аз ман ниҳон кард, Худоро, бо кӣ ин бозӣ тавон кард? Шаби танҳоиям дар қасди ҷон буд, Хаёлаш лутфҳои бекарон кард.
Даст дар ҳалқаи он зулфи дуто натвон кард
Даст дар ҳалқаи он зулфи дуто натвон кард, Такя бар аҳди туву боди сабо натвон кард. Он чӣ саъйест, ман андар талабат бинмоям, Ин қадар ҳаст, ки тағйири қазо на
Чу бод азми сари кӯйи ёр хоҳам кард
Чу бод азми сари кӯйи ёр хоҳам кард, Нафас ба бӯйи хушаш мушкбор хоҳам кард. Ба ҳарза бе маю маъшуқ умр мегузарад, Батолатам бас, аз имрӯз кор хоҳам кард.
Булбуле хуни диле хӯрду гуле ҳосил кард
Булбуле хуни диле хӯрду гуле ҳосил кард, Боди ғайрат ба садаш хор парешондил кард. Тӯтиеро ба хаёли шакаре дил хуш буд, Ногаҳаш сели фано нақши амал ботил кард.
Сӯфӣ ниҳод дому сари ҳуққа боз кард
Сӯфӣ ниҳод дому сари ҳуққа боз кард, Бунёди макр бо фалаки ҳуққабоз кард. Бозии чарх бишканадаш байза дар кулоҳ, Зеро ки арзи шуъбада бо аҳли роз кард.
Ба оби равшани май орифе таҳорат кард
Ба оби равшани май орифе таҳорат кард, Алассабоҳ, ки майхонаро зиёрат кард. Ҳамин ки сағари заррини хур ниҳон гардид, Ҳилоли ид ба даври қадаҳ ишорат кард.
Биё, ки турки фалак хони рӯза ғорат кард
Биё, ки турки фалак хони рӯза ғорат кард, Ҳилоли ид ба даври қадаҳ ишорат кард. Савоби рӯзаву ҳаҷҷи қабул он кас бурд, Ки хоки майкадаи ишқро зиёрат кард.
Саҳар булбул ҳикоят бо сабо кард
Саҳар булбул ҳикоят бо сабо кард, Ки ишқи рӯи гул бо мо чиҳо кард? Аз он ранги рухам хун дар дил андохт В-аз ин гулшан ба хорам мубтало кард.
Агар на бода ғами дил зи ёди мо бибарад
Агар на бода ғами дил зи ёди мо бибарад, Ниҳеби ҳодиса бунёди мо зи ҷо бибарад. Агар на ақл ба мастӣ фурӯ кашад лангар, Чӣ гуна киштӣ аз ин вартаи бало бибарад?
Нест дар шаҳр нигоре, ки дили мо бибарад
Нест дар шаҳр нигоре, ки дили мо бибарад, Бахтам ар ёр шавад, рахтам аз ин ҷо бибарад. Ку ҳарифе каши сармаст, ки пеши карамаш Ошиқи сӯхтадил номи таманно бибар
Равшании талъати ту моҳ надорад
Равшании талъати ту моҳ надорад, Пеши ту гул равнақи гиёҳ надорад. Гӯшаи абрӯи туст манзили ҷонам, Хуштар аз ин гӯша подшоҳ надорад.
Ҷон бе ҷамоли ҷонон майли ҷаҳон надорад
Ҷон бе ҷамоли ҷонон майли ҷаҳон надорад, Ҳар кас, ки ин надорад, ҳаққо, ки он надорад. Бо ҳеч кас нишоне з-он дилситон надидам, Ё ман хабар надорам, ё ӯ нишон н
Шоҳид он нест, ки мӯеву миёне дорад
Шоҳид он нест, ки мӯеву миёне дорад, Бандаи талъати он бош, ки оне дорад. Шеваи ҳуру парӣ гарчи латиф аст, вале Хубӣ он асту латофат, ки фалоне дорад.
Он ки аз сунбули ӯ ғолия тобе дорад
Он ки аз сунбули ӯ ғолия тобе дорад, Боз бо дилшудагон нозу итобе дорад. Аз сари куштаи худ мегузарад ҳамчун бод, Чӣ тавон кард, ки умр асту шитобе дорад.
Мутриби ишқ аҷаб созу навое дорад
Мутриби ишқ аҷаб созу навое дорад, Нақши ҳар нағма, ки зад, роҳ ба ҷое дорад. Олам аз нолаи ушшоқ мабодо холӣ, Ки хуш оҳангу фараҳбахш ҳавое дорад!
Ҳар он ки ҷониби аҳли Худо нигаҳ дорад
Ҳар он ки ҷониби аҳли Худо нигаҳ дорад, Худош дар ҳама ҳол аз бало нигаҳ дорад! Ҳадиси дӯст нагӯям, магар ба ҳазрати дӯст, Ки ошно сухани ошно нигаҳ дорад.