Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳар он, к-ӯ хотири маҷмӯъу ёри нозанин дорад
Ҳар он, к-ӯ хотири маҷмӯъу ёри нозанин дорад, Саодат ҳамдами ӯ гашту давлат ҳамнишин дорад. Ҳарими ишқро даргаҳ басе болотар аз ақл аст, Касе он остон бӯсад, ки
Буте дорам, ки гирди гул зи сунбул соябон дорад
Буте дорам, ки гирди гул зи сунбул соябон дорад, Баҳори оразаш хатте ба хуни арғавон дорад. Ғубори хат бипӯшонид хуршеди рухаш, ё Раб, Бақои ҷовидонаш деҳ, ки ҳ
Диле, ки айбнамоясту ҷоми Ҷам дорад
Диле, ки айбнамоясту ҷоми Ҷам дорад, Зи хотаме, ки даме гум шавад, чӣ ғам дорад? Ба хатту холи гадоён мадеҳ хазинаи дил, Ба дасти шоҳваше деҳ, ки муҳтарам дорад
Он кас, ки ба даст ҷом дорад
Он кас, ки ба даст ҷом дорад, Султонии Ҷам мудом дорад. Обе, ки Хизир ҳаёт аз ӯ ёфт, Дар майкада ҷӯ, ки ҷом дорад.
Дили мо ба даври рӯят зи чаман фароғ дорад
Дили мо ба даври рӯят зи чаман фароғ дорад, Ки чу сарв пойбанд асту чу лола доғ дорад. Сари мо фурӯ наояд ба камони абруи кас, Ки даруни гӯшагирон зи ҷаҳон фаро
Касе, ки ҳусни хати дӯст дар назар дорад
Касе, ки ҳусни хати дӯст дар назар дорад, Муҳаққақ аст, ки ӯ ҳосили басар дорад. Чу хома дар раҳи фармони ӯ сари тоат Ниҳодаем, магар ӯ ба теғ бардорад.
Ҳумои авҷи саодат ба доми мо афтад
Ҳумои авҷи саодат ба доми мо афтад, Агар туро гузаре бар мақоми мо афтад. Ҳубобвор барандозам аз нишот кулоҳ, Агар зи рӯи ту аксе ба ҷоми мо афтад.
Бунафша дӯш ба гул гуфту хуш нишоне дод
Бунафша дӯш ба гул гуфту хуш нишоне дод, Ки «тоби ман ба ҷаҳон турраи фалоне дод». Дилам хизонаи асрор буду дасти қазо Дараш бибасту калидаш ба дилситоне дод.
Он ки рухсори туро ранги гули насрин дод
Он ки рухсори туро ранги гули насрин дод, Сабру ором тавонад ба мани мискин дод. В-он ки гесӯи туро расми татовул омӯхт, Ҳам тавонад карамаш доди мани ғамгин до
Акси рӯи ту чу дар ойинаи ҷом афтод
Акси рӯи ту чу дар ойинаи ҷом афтод, Ориф аз хандаи май дар тамаъи хом афтод. Ҳусни рӯйи ту ба як ҷилва, ки дар ойина кард, Ин ҳама нақш дар ойинаи авҳом афтод.
Пиронасарам ишқи ҷавонӣ ба сар афтод
Ғазали шумоари 110 Пиронасарам ишқи ҷавонӣ ба сар афтод В-он роз, ки дар дил биниҳуфтам, бадар афтод. Аз роҳи назар мурғи дилам гашт ҳавогир,
Дерест, ки дилдор паёме нафиристод
Дерест, ки дилдор паёме нафиристод, Нанвишт саломею каломе нафиристод. Сад нома фиристодаму он шоҳи саворон Пайке надавониду саломе нафиристод.
Хусраво, гӯйи фалак дар хами чавгони ту бод!
Хусраво, гӯйи фалак дар хами чавгони ту бод! Соҳати кавну макон арсаи майдони ту бод! Зулфи хотуни зафар шефтаи парчами туст, Дидаи фатҳи абад ошиқи ҷавлони ту
Ҳусни ту ҳамеша дар фузун бод!
Ҳусни ту ҳамеша дар фузун бод! Рӯят ҳамасола лолагун бод! Андар сари мо хаёли ишқат Ҳар рӯз, ки бод, дар фузун бод!
Танат ба нози табибон ниёзманд мабод!
Танат ба нози табибон ниёзманд мабод! Вуҷуди нозукат озурдаи газанд мабод! Саломати ҳама офоқ дар саломати туст, Ба ҳеч ориза шахси ту дардманд мабод!
Сӯфӣ ар бода ба андоза хӯрад, нӯшаш бод
Сӯфӣ ар бода ба андоза хӯрад, нӯшаш бод В-арна андешаи ин кор фаромӯшаш бод! Он ки як ҷуръа май аз даст тавонад додан, Даст бо шоҳиди мақсуд дар оғӯшаш бод!
Ҷамолат офтоби ҳар назар бод!
Ҷамолат офтоби ҳар назар бод! Зи хубӣ рӯйи хубат хубтар бод! Ҳумои зулфи шоҳиншаҳпаратро Дили шоҳони олам зери пар бод!
Рӯзи васли дӯстдорон ёд бод
Рӯзи васли дӯстдорон ёд бод, Ёд бод он рӯзгорон, ёд бод! Комам аз талхии ғам чун заҳр гашт, Бонги нӯши шодхорон ёд бод!
Дӯш огаҳӣ зи ёри сафаркарда дод бод
Дӯш огаҳӣ зи ёри сафаркарда дод бод, Ман низ дил ба бод диҳам, ҳар чӣ бод, бод! Корам бад-он расид, ки ҳамрози худ кунам Ҳар шом барқи ломеъу ҳар бомдод бод.
Шаробу айши ниҳон чист? Кори бебунёд
Шаробу айши ниҳон чист? Кори бебунёд, Задем бар сафи риндону ҳар чӣ бодо, бод! Гиреҳ зи дил бикушо в-аз сипеҳр ёд макун, Ки фикри ҳеч муҳандис чунин гиреҳ нагшо
Дӣ пири майфурӯш, ки зикраш ба хайр бод
Дӣ пири майфурӯш, ки зикраш ба хайр бод, Гуфто: «Шароб нӯшу ғами дил бибар зи ёд!» Гуфтам: «Ба бод медиҳадам бода ному нанг», Гуфто: «Қабул кун сухану ҳар чӣ бо
Дили ман дар ҳавои рӯйи фаррух
Дили ман дар ҳавои рӯйи фаррух Бувад ошуфта ҳамчун мӯйи фаррух. Ба ҷуз ҳиндуи зулфаш ҳеч кас нест, Ки бархурдор шуд аз рӯйи фаррух.
Агар ба мазҳаби ту хуни ошиқ аст мубоҳ
Ғаазли шумораи 98 Агар ба мазҳаби ту хуни ошиқ аст мубоҳ, Салоҳи мо ҳама он аст, к-он турост салоҳ. Саводи зулфи сиёҳи ту ҷоъилуззулумот,
Туӣ, ки бар сари хубони кишварӣ чун тоҷ
Ғаазли шумораи 97 Туӣ, ки бар сари хубони кишварӣ чун тоҷ, Сазад, агар ҳамаи дилбарон диҳандат боҷ. Ду чашми шӯхи ту бар ҳам зада Хитову Ҳабаш,
Дарди моро нест дармон, алғиёс
Дарди моро нест дармон, алғиёс, Ҳаҷри моро нест поён, алғиёс! Дину дил бурданду қасди ҷон кунанд, Алғиёс аз ҷаври хубон, алғиёс!