Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мудомам маст медорад насими ҷаъди гесӯят
Мудомам маст медорад насими ҷаъди гесӯят, Харобам мекунад ҳар дам фиреби чашми ҷодуят. Пас аз чандин шикебоӣ шабе, ё Раб, тавон дидан, Ки шамъи дида афрӯзем дар
З-он ёри дилнавозам шукрест бо шикоят
З-он ёри дилнавозам шукрест бо шикоят, Гар нуктадони ишқӣ, хуш бишнав ин ҳикоят. Бемузд буду миннат, ҳар хидмате, ки кардам, Ё Раб, мабод касро махдуми беиноят!
Чӣ лутф буд, ки ногоҳ рашҳаи қаламат
Чӣ лутф буд, ки ногоҳ рашҳаи қаламат Ҳуқуқи хидмати мо арза кард бар карамат. Ба нӯги хома рақам кардаӣ саломи маро, Ки корхонаи даврон мабод бе рақамат!
Мири ман, хуш меравӣ, к-андар саропо мирамат
Мири ман, хуш меравӣ, к-андар саропо мирамат, Хуш хиромон шав, ки пеши қадди раъно мирамат. Гуфта будӣ: «Кай бимирӣ пеши ман, таъҷил чист?» Хуш тақозо мекунӣ, п
Эй ғоиб аз назар, ба Худо месупорамат
Эй ғоиб аз назар, ба Худо месупорамат, Ҷонам бисӯхтию ба дил дӯст дорамат. То домани кафан накашам зери пойи хок, Бовар макун, ки даст зи доман бидорамат.
Эй ҳудҳуди сабо, ба Сабо мефиристамат
Эй ҳудҳуди сабо, ба Сабо* мефиристамат, Бингар, ки аз куҷо ба куҷо мефиристамат. Ҳайф аст тоире чу ту дар хокдони ғам, З-ин ҷо ба ошёни вафо мефиристамат.
Ё Раб, сабабе соз,ки ёрам ба саломат
Ё Раб, сабабе соз,ки ёрам ба саломат Боз ояду бирҳонадам аз банди маломат. Хоки раҳи он ёри сафаркарда биёред, То чашми ҷаҳонбин кунамаш ҷойи иқомат.
Шунидаам сухане хуш, ки пири Канъон гуфт…
Шунидаам сухане хуш, ки пири Канъон гуфт: «Фироқи ёр на он мекунад, ки битвон гуфт». Ҳадиси ҳавли қиёмат, ки гуфт воизи шаҳр, Киноятест, ки аз рӯзгори ҳиҷрон гу
Ҳуснат ба иттифоқи малоҳат ҷаҳон гирифт
Ҳуснат ба иттифоқи малоҳат ҷаҳон гирифт, Оре, ба иттифоқ ҷаҳон метавон гирифт. Ифшои рози хилватиён хост кард шамъ, Шукри Худо, ки сирри дилаш дар забон гирифт.
Соқӣ, биё, ки ёр зи рух парда баргирифт
Ғаазли шумораи 86 Соқӣ, биё, ки ёр зи рух парда баргирифт, Кори чароғи хилватиён боз дар гирифт. Он шамъи саргирифта дигар чеҳра барфурӯхт
Шарбате аз лаби лаълаш начашидему бирафт
Шарбате аз лаби лаълаш начашидему бирафт, Рӯи маҳпайкари ӯ сер надидему бирафт. Гӯйӣ аз суҳбати мо нек ба танг омада буд, Бор барбасту ба гардаш нарасидему бира
Соқӣ, биёр бода, ки моҳи сиём рафт
Соқӣ, биёр бода, ки моҳи сиём рафт, Дардеҳ қадаҳ, ки мавсими номусу ном рафт. Вақти азиз рафт, биё, то қазо кунем Умре, ки бе ҳузури суроҳию ҷом рафт.
Гар зи дасти зулфи мушкинат хатое рафт, рафт
Гар зи дасти зулфи мушкинат хатое рафт, рафт В-ар зи ҳиндуи шумо бар мо ҷафое рафт, рафт. Барқи ишқ ар хирмани пашминапӯше сӯхт, сӯхт, Ҷаври шоҳи комрон гар бар
Он турки паричеҳра, ки дӯш аз бари мо рафт
Он турки паричеҳра, ки дӯш аз бари мо рафт, Оё чӣ хато дид, ки аз роҳи хато рафт? То рафт маро аз назар он нури ҷаҳонбин, Кас воқифи мо нест, ки аз дида чиҳо ра
Субҳдам мурғи чаман бо гули навхоста гуфт…
Субҳдам мурғи чаман бо гули навхоста гуфт: «Ноз кам кун, ки дар ин боғ басе чун ту шукуфт!» Гул бихандид, ки «Аз рост наранҷем, вале Ҳеч ошиқ сухани талх ба маъ
Айби риндон макун, эй зоҳиди покизасиришт
Айби риндон макун, эй зоҳиди покизасиришт, Ки гуноҳи дигарон бар ту нахоҳанд навишт. Ман агар некаму гар бад, ту бирав, худро бош, Ҳар касе он даравад оқибати к
Кунун, ки медамад аз бӯстон насими биҳишт
Кунун, ки медамад аз бӯстон насими биҳишт, Ману шароби фараҳбахшу ёри ҳурсиришт. Гадо чаро назанад лофи салтанат имрӯз, Ки хайма сояи абр асту базмгаҳ лаби кишт
Мо насиҳат ба ҷойи худ кардем
Мо насиҳат ба ҷойи худ кардем, Рӯзгоре дар ин ба сар бурдем. Гар наёяд ба гӯши рағбати кас, Бар расулон паём бошаду бас!
Кас набинад бахили фозилро
Кас набинад бахили фозилро, Ки на дар айб гуфтанаш кӯшад! В-ар кариме дусад гунаҳ дорад, Карамаш айбҳо фурӯ пӯшад!
Бар он чӣ мегузарад, дил манеҳ, ки Даҷла басе
Бар он чӣ мегузарад, дил манеҳ, ки Даҷла басе Пас аз халифа бихоҳад гузашт дар Бағдод! Гарат зи даст барояд, чу нахл бош карим, В-арат зи даст наёяд, чу сарв бо
Ҷавони сахт мебояд, ки аз шаҳват бипарҳезад
Ҷавони сахт мебояд, ки аз шаҳват бипарҳезад, Ки пири сустрағбатро худ олат барнамехезад!
Ҷавони гӯшанишин шермарди роҳи Худост
Ҷавони гӯшанишин шермарди роҳи Худост, Ки пир худ натавонад зи гӯшае бархост!
Қозӣ чу ба ришват бихурад панҷ хиёр
Қозӣ чу ба ришват бихурад панҷ хиёр, Собит кунад аз баҳри ту даҳ харбузазор.
Чу ҳаққ муъояна донӣ, ки мебибояд дод
Чу ҳаққ муъояна донӣ, ки мебибояд дод, Ба лутф беҳ, ки ба ҷанг оварӣ ба дилтангӣ! Хироҷ агар нагузорад касе ба тибати нафс, Ба қаҳр аз ӯ биситонанду музди сарҳа
Муваҳҳид, чи дар пой резӣ зараш
Муваҳҳид, чи дар пой резӣ зараш, Чи шамшери ҳиндӣ ниҳӣ дар сараш, Умеду ҳаросаш набошад зи кас, Бар ин аст бунёди тавҳиду бас!