Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Болобаланди ишвагари нақшбози ман
Болобаланди ишвагари нақшбози ман, Кӯтоҳ кард қиссаи зуҳди дарози ман. Дидӣ, дило, ки охири пирию зуҳду илм Бо ман чӣ кард дидаи маъшуқабози ман?!
Карашмае куну бозори соҳирӣ бишикан
Карашмае куну бозори соҳирӣ бишикан, Ба ғамза равнақи номуси Сомирӣ бишикан. Ба бод деҳ сару дастори оламе, яъне Кулоҳгӯша ба ойини сарварӣ бишикан.
Эй нури чашми ман, сухане ҳаст, гӯш куш!
Эй нури чашми ман, сухане ҳаст, гӯш куш! Чун соғарат пур аст, бинӯшону нӯш кун! Дар роҳи ишқ васвасаи Аҳриман басест, Пеш ою гӯши дил ба паёми Суруш кун!
Зи дар дарою шабистони мо мунаввар кун
Зи дар дарою шабистони мо мунаввар кун, Ҳавои маҷлиси рӯҳониён муаттар кун. Агар фақеҳ насиҳат кунад, ки ишқ мабоз, Пиёлае бидиҳаш, гӯ, димоғро тар кун.
Субҳ аст, соқиё, қадаҳе пуршароб кун
Субҳ аст, соқиё, қадаҳе пуршароб кун, Даври фалак диранг надорад, шитоб кун. З-он пештар, ки олами фонӣ шавад хароб, Моро ба ҷоми бодаи гулгун хароб кун.
Гулбаргро зи сунбули мушкин ниқоб кун
Гулбаргро зи сунбули мушкин ниқоб кун, Яъне, ки рух бипӯшу ҷаҳоне хароб кун. Бифшон арақ зи чеҳраву атрофи боғро Чун шишаҳои дидаи мо пургулоб кун.
Эй рӯйи моҳманзари ту навбаҳори ҳусн
Эй рӯйи моҳманзари ту навбаҳори ҳусн, Холу хати ту маркази ҳусну мадори ҳусн. Дар чашми пурхумори ту пинҳон фусуни сеҳр, Дар зулфи беқарори ту пайдо қарори ҳусн
Манам, ки шуҳраи шаҳрам ба ишқ варзидан
Манам, ки шуҳраи шаҳрам ба ишқ варзидан, Манам, ки дида наёлудаам ба бад дидан. Вафо кунему маломат кашему хуш бошем, Ки дар тариқати мо кофирист ранҷидан.
Донӣ, ки чист давлат? Дидори ёр дидан
Донӣ, ки чист давлат? Дидори ёр дидан, Дар кӯйи ӯ гадойӣ бар хусравӣ гузидан. Аз ҷон тамаъ буридан осон бувад, валекин Аз дӯстони ҷонӣ мушкил тавон буридан.
Хуштар аз фикри маю ҷом чӣ хоҳад будан
Хуштар аз фикри маю ҷом чӣ хоҳад будан, То бибинам, ки саранҷом чӣ хоҳад будан. Ғами дил чанд тавон хӯрд, ки айём намонд? Гӯ, на дил бошу на айём, чӣ хоҳад буда
Афсари султони гул пайдо шуд аз тарфи чаман
Афсари султони гул пайдо шуд аз тарфи чаман, Мақдамаш, ё Раб, муборак бод бар сарву суман! Хуш ба ҷойи хештан буд ин нишасти хусравӣ, То нишинад ҳар касе акнун
Чу гул ҳар дам ба бӯят ҷома дар тан
Чу гул ҳар дам ба бӯят ҷома дар тан Кунам чок аз гиребон то ба доман. Танатро дида гул гӯё, ки дар боғ Чу мастон ҷомаро бидрид бар тан.
Баҳору гул тарабангез гашту тавбашикан
Баҳору гул тарабангез гашту тавбашикан, Ба шодии рухи гул бехи ғам зи дил баркан. Расид боди сабо, ғунча дар ҳаводорӣ Зи худ бурун шуду бар худ дарид пироҳан.
Шоҳи шамшодқадон, хусрави шириндаҳанон
Шоҳи шамшодқадон, хусрави шириндаҳанон, Ки ба мижгон шиканад қалби ҳама сафшиканон, Маст бигзашту назар бар мани дарвеш андохт, Гуфт: Эй чашму чароғи ҳама ширин
Худоро, кам нишин бо хирқапӯшон
Худоро, кам нишин бо хирқапӯшон, Рух аз риндони бесомон мапӯшон! Дар ин хирқа басе олудагӣ ҳаст, Хушо вақти қабои майфурӯшон!
Ё Раб, он оҳуи мушкин ба Хутан бозрасон
Ё Раб, он оҳуи мушкин ба Хутан бозрасон В-он саҳисарви хиромон ба чаман бозрасон. Дили озурдаи моро ба насиме бинавоз, Яъне, он ҷони зитанрафта ба тан бозрасон.
Месӯзам аз фироқат, рӯй аз ҷафо бигардон
Месӯзам аз фироқат, рӯй аз ҷафо бигардон, Ҳиҷрон балои мо шуд, ё Раб, бало бигардон! Маҳ ҷилва менамояд бар сабзхинги гардун, То ӯ ба сар дарояд, бар рахш по би
Чандон ки гуфтам ғам бо табибон
Чандон ки гуфтам ғам бо табибон, Дармон накарданд мискин ғарибон. Он гул, ки ҳар дам дар дасти бод аст, Гӯ, шарм бодаш аз андалебон.
Фотиҳае, чу омадӣ, бар сари хастае бихон
Фотиҳае, чу омадӣ, бар сари хастае бихон, Лаб бигушо, ки медиҳад лаъли лабат ба мурда ҷон. Он ки ба пурсиш омаду фотиҳа хонду меравад, Гӯ нафасе, ки рӯҳро мекун
Гарчи мо бандагони подшаҳем
Гарчи мо бандагони подшаҳем, Подшоҳони мулки субҳгаҳем. Ганҷ дар остину киса тиҳӣ, Ҷоми гетинамою хоки раҳем.
Борҳо гуфтааму бори дигар мегӯям
Борҳо гуфтааму бори дигар мегӯям, Ки мани гумшуда ин раҳ на ба худ мепӯям. Дар паси ойина тӯтисифатам доштаанд, Он чи устоди азал гуфт, «бигӯ», мегӯям.
Сарам хуш асту ба бонги баланд мегӯям
Сарам хуш асту ба бонги баланд мегӯям, Ки ман насими ҳаёт аз пиёла меҷӯям. Убуси зуҳд ба ваҷҳи хумор биншинад, Муриди хирқаи дурдикашони хушхӯям.
Мо нагӯем баду майл ба ноҳақ накунем
Мо нагӯем баду майл ба ноҳақ накунем, Ҷомаи кас сияҳу далқи худ азрақ накунем. Айби дарвешу тавонгар ба каму беш бад аст, Кори бад маслиҳат он аст, ки мутлақ на
Мо шабе даст барорему дуое бикунем
Мо шабе даст барорему дуое бикунем, Ғами ҳиҷрони туро чора зи ҷое бикунем. Дили бемор шуд аз даст, рафиқон, мададе, То табибаш ба сар орему давое бикунем.
Дӯстон, вақти гул он беҳ, ки ба ишрат кӯшем
Дӯстон, вақти гул он беҳ, ки ба ишрат кӯшем, Сухани пири муғон асту ба ҷон бинюшем. Нест дар кас караму вақти тараб мегузарад, Чора он аст, ки саҷҷода ба май би