Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ай зи пагаҳ хоста сармаст, маст
Ай зи пагаҳ хоста сармаст, маст, Масти шаробиву шароби аласт! Ишқ расонид туро ҳамчу ҷом Аз бари мо то бари худ даст-даст!
Боз расидем зи майхона маст
Боз расидем зи майхона маст, Боз раҳидем зи болову паст! Ҷумлаи мастон хушу рақсон шуданд, Даст занед, ай санамон, даст, даст!
Хонаи дил боз кабӯтар гирифт
Хонаи дил боз кабӯтар гирифт, Машғалаву бақри бақу дар гирифт! Ғулғули мастон чу ба гардун расид, Каргаси заррини фалак пар гирифт!
Кист дар ин шаҳр, ки ӯ маст нест?!
Кист дар ин шаҳр, ки ӯ маст нест?! Кист дар ин давр, к-аз ин даст нест?! Кист, ки аз дамдамаи рӯҳи қудс Ҳомила чун Марями обаст Нест?!
Мурғи дилам боз паридан гирифт
Мурғи дилам боз паридан гирифт, Тӯтии ҷон қанд чаридан гирифт! Уштури девонаи сармасти ман Силсилаи ақл даридан гирифт!
Кист, ки ӯ бандаи ройи ту нест
Кист, ки ӯ бандаи ройи ту нест, Кист, ки ӯ масти лиқои ту нест?! Ғуссакаше ку, ки зи хавфи ту нест, Ё тарабе, к-он зи риҷои ту нест?!
Кори ман ин аст, ки корем нест
Ғаазли шумораи 166 Кори ман ин аст, ки корем нест, Ошиқам, аз ишқи ту орем нест! То ки маро шери ғамат сайд кард,
Пештар о, рӯйи ту ҷуз нур нест
Пештар о, рӯйи ту ҷуз нур нест, Кист, ки аз ишқи ту махмур нест?! Не ғалатам дар талаби ҷони ҷон, Пеш маё, пас бимарав, дур нест!
Хез, ки имрӯз ҷаҳон они мост
Хез, ки имрӯз ҷаҳон они мост, Ҷону ҷаҳон соқиву миҳмони мост! Дар дилу дар дидаи деву парӣ Дабдабаи фарри Сулаймони мост!
Андаро, айш бе ту шодон нест
Андаро, айш бе ту шодон нест, Кист, к-ӯ бандаи ту аз ҷон нест?! Ай ту дар ҷон чу ҷони мо дар тан Сахт пинҳон, валек пинҳон нест!
Қибла имрӯз ҷуз шаҳаншаҳ нест
Қибла имрӯз ҷуз шаҳаншаҳ нест, Ҳар ки ояд бадар, бигӯ: “Раҳ нест!”. Узр гӯ в-аз баҳона огаҳ бош, Ҳама хуфтанду як кас огаҳ нест!
Ишқ ҷуз давлату иноят нест
Ишқ ҷуз давлату иноят нест, Ҷуз кушоди дилу ҳидоят нест! Ишқро Бӯҳанифа дарс накард, Шофиъиро дар ӯ ривоят нест!
Сӯфиён омаданд аз чапу рост
Сӯфиён омаданд аз чапу рост, Дар ба дар, кӯ ба кӯ, ки бода куҷост?! Дари сӯфӣ дил асту кӯяш ҷон, Бодаи сӯфиён зи хумми Худост!
Агар мар туро сулҳ оҳанг нест
Агар мар туро сулҳ оҳанг нест, Маро бо ту, ай ҷон, сари ҷанг нест! Ту дар ҷанг ойӣ, равам ман ба сулҳ, Худойи ҷаҳонро ҷаҳон танг нест!
Ба шоҳи ниҳонӣ расидӣ, ки нӯшат
Ба шоҳи ниҳонӣ расидӣ, ки нӯшат, Майи осмонӣ чашидӣ, ки нӯшат! Нигори Хутанро, ҳаёти чаманро Миёни гулистон кашидӣ, ки нӯшат!
Зи дом чанд бипурсиву донаро чи шудаст?!
Зи дом чанд бипурсиву донаро чи шудаст?! Ба бом чанд баройиву хонаро чи шудаст?! Фасурда чанд нишинӣ миёни ҳастии хеш?! Танӯри оташи ишқу забонаро чи шудаст?!
Ҷаҳону кори ҷаҳон сар ба сар агар бод аст
Ҷаҳону кори ҷаҳон сар ба сар агар бод аст, Чаро зи бод мукофоти доду бедод аст?! Ба боду буди Муҳаммад нигар, ки чун боқист, Зи баъди шашсаду панҷоҳ сахтбунёд а
Ба ҳаққи чашми хумори латифи тобонат
Ба ҳаққи чашми хумори латифи тобонат, Ба ҳалқа – ҳалқаи он турраи парешонат! Бад-он ҳаловати бемарру тунгҳои шакар, Ки таъбия-ст дар он лаъли шаккарафшонат!
Чи гавҳарӣ ту, ки касро ба каф баҳои ту нест
Чи гавҳарӣ ту, ки касро ба каф баҳои ту нест, Ҷаҳон чӣ дорад дар каф, ки он атои ту нест?! Сазои он ки зияд бе рухи ту, з-ин батар аст, Сазои банда мадиҳ, гарчи
Ба ҳаққи он, ки дар ин дил ба ҷуз валои ту нест
Ба ҳаққи он, ки дар ин дил ба ҷуз валои ту нест, Валии ӯ нашавам, к-ӯ зи авлиёи ту нест! Мабод ҷонам бе ғам, агар фидои ту нест, Мабод чашмам равшан, агар сақои
Ситеза кун, ки зи хубон ситеза ширин аст
Ситеза кун, ки зи хубон ситеза ширин аст, Баҳона кун, ки бутонро баҳона ойин аст! Аз он лаби шакаринат баҳонаҳои дурӯғ Ба ҷойи фотиҳаву кофҳову ёсин аст!
Зи офтоби саъодат маро шаробот аст
Зи офтоби саъодат маро шаробот аст, Ки зарраҳои танам ҳалқаи харобот аст! Салои чиҳраи хуршеди мо, ки фирдавс аст, Салои сояи зулфайни ӯ, ки ҷаннот аст!
Колбади мо зи хоб коҳилу машғул хост
Колбади мо зи хоб коҳилу машғул хост, Он ки ба рақс оварад коҳили моро, куҷост?! Он ки ба рақс оварад, пардаи дил бардарад, Ин ҳама бӯяш кунад, дидани ӯ худ ҷуд
Пеши чунин моҳрӯ гиҷ шудан воҷиб аст
Пеши чунин моҳрӯ гиҷ шудан воҷиб аст, Ишрату парвонаро шамъу лаган воҷиб аст! Ҳаст зи чанги ғамаш гӯши маро кашмакаш, Ҳар дамам аз чанги ӯ тантани тан воҷиб аст
Ай ғам, агар мӯ шавӣ, пеши манат бор нест
Ай ғам, агар мӯ шавӣ, пеши манат бор нест, Дар шакаринай, яқин сиркаи инкор нест! Гарчи ту хунхорайӣ, раҳзану айёрайӣ, Қиблаи мо ғайри он дилбари айёр нест!