Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шоҳиде бин, ки дар замона бизод
Шоҳиде бин, ки дар замона бизод, Буту бутхонаро ба бод бидод! Шоҳидоне, ки дар ҷаҳон самаранд, Кас аз эшон дигар наёрад ёд!
Зиндагониш садри олӣ бод
Зиндагониш садри олӣ бод, Эзадаш посбону колӣ бод! Ҳар чи нася-ст муқбилонро айш, Пеши ӯ нақди вақту ҳолӣ бод!
Хусравоне, ки фитнаи Чинед
Хусравоне, ки фитнаи Чинед, Фитна бархост, ҳеҷ наншинед! Ҳам шумо, ҳам шумо, ки зебоед, Ҳам шумо, ҳам шумо, ки ширинед!
Оташ афканд дар ҷаҳон Ҷамшед
Оташ афканд дар ҷаҳон Ҷамшед Аз паси чор парда чун хуршед! Хунук ӯро, ки шуд бараҳна зи буд, Вой онро, ки ҷуст сояи бед!
Себаке ним сурху ниме зард
Себаке ним сурху ниме зард Заъфарон лоларо ҳикоят кард: Чун ҷудо гашт ошиқ аз маъшуқ, Нимае ханда буду ниме дард.
Дида хун гашту хун намехусбад
Дида хун гашту хун намехусбад, Дили ман аз ҷунун намехусбад. Мурғу моҳӣ зи ман шуда хира, К-ин шабу рӯз чун намехусбад?!
Саҳар ин дили ман зи савдо чи мешуд?!
Саҳар ин дили ман зи савдо чи мешуд?! Аз он барқи рухсору симо чи мешуд? Аз он талъати хуш в-аз он обу оташ Зи фарқи сари банда то по чи мешуд?!
Ҳазор ҷони муқаддас фидойи рӯйи ту бод!
Ҳазор ҷони муқаддас фидойи рӯйи ту бод! Ки дар ҷаҳон чу ту хубе касе надиду назод! Ҳазор раҳмати дигар нисори он ошиқ, Ки ӯ ба доми ҳавои чу ту шаҳе афтод!
Зи ҷони сӯхтаам халқро ҳизор кунед
Зи ҷони сӯхтаам халқро ҳизор кунед, Ки, Аллаҳ-Аллаҳ, зи оташрухон фирор кунед! Ки оташи рухашон хосият чунин дорад, Ки ҳар қарор, ки доред, беқарор кунед!
Салом бар ту, ки сӣни салом бар ту расид
Салом бар ту, ки сӣни салом бар ту расид, Салом гирди ҷаҳон гашт, ҷуз ту напсандид! Ба гирди боми ту гардон кабӯтарони салом, Ки бе паноҳи ту касро нашояд ороми
Сапедадам бидамиду сапеда месояд
Сапедадам бидамиду сапеда месояд, Ки Вайси рӯз рухи хешро биёрояд. Ғуломи рӯзи дилам, к-ӯ ба ҷой сад сол аст, Сапеда чиҳраи дилро ба кор менояд.
Сипос он адамеро, ки ҳасти мо бирабуд
Сипос он адамеро, ки ҳасти мо бирабуд, Зи ишқи он адам омад ҷаҳони ҷон ба вуҷуд! Ба ҳар куҷо адам ояд, вуҷуд кам гардад, Зиҳӣ адам, ки чу омад, аз ӯ вуҷуд фузуд
Касе хароби хароботу масти май бошад
Касе хароби хароботу масти май бошад, Аз ӯ иморати имону хайр кай бошад?! Яке вуҷуд чу оташ бувад, набошад об, Муҳол бошад як маҳ баҳору дай бошад!
Ба боғ булбул аз ин пас навои мо гӯяд
Ба боғ булбул аз ин пас навои мо гӯяд, Ҳадиси ишқи шакаррези ҷонфазо гӯяд. Агар зи ранги рухи ёри мо хабар дорад, Зи лолазору зи насрину гул чаро гӯяд?!
Намози шом чу хуршед дар ғуруб ояд
Намози шом чу хуршед дар ғуруб ояд, Бибандад ин раҳи ҳис, роҳи ғайб бикшояд! Ба пеши дар кунад арвоҳро фариштаи хоб, Ба шеваи галабоне, ки галларо пояд!
Макун, макун, ки пушаймон шавиву бад бошад
Макун, макун, ки пушаймон шавиву бад бошад, Ки бе инояти ҷон боғ чун лаҳад бошад! Чи риш барканӣ аз ғуссаву пушаймонӣ, Чу риши ақли ту дар дасти колбад бошад?!
Маҳо, ба дил назаре кун, ки дил туро дорад
Маҳо, ба дил назаре кун, ки дил туро дорад, Ки рӯзу шаб ба муроъотат иқтизо дорад! Зи шодиву зи фараҳ дар ҷаҳон намегунҷад, Ки чун ту ёри дилороми хушлиқо дорад
Сипосу шукр Худоро, ки бандҳо бикшод
Сипосу шукр Худоро, ки бандҳо бикшод, Миён ба шукр чу бастем, банди мо бикшод! Ба ҷон расид фалак аз дуъову нолаи ман, Фалак даҳони худ андар раҳи дуъо бикшод!
Ҳабиб Каъбаи ҷон аст, агар намедонед
Ҳабиб Каъбаи ҷон аст, агар намедонед, Ба ҳар тараф, ки бигардед, рӯ бигардонед! Ки ҷон вай аст ба олам, агар шумо ҷисмед, Ки ҷони ҷумлаи ҷонҳост, агар шумо ҷоне
Ба рӯҳҳои муқаддас зи ман салом баред
Ба рӯҳҳои муқаддас зи ман салом баред, Ба ошиқони муқаддам зи ман паём баред! Ба рӯзи васл чу барқам, шаби фироқ чу абр, Аз ин ду ҳоли мушавваш, бигӯ, кадом бар
Касе, ки ошиқи он равнақи чаман бошад
Касе, ки ошиқи он равнақи чаман бошад, Аҷаб мадор, ки дар бедилӣ чу ман бошад! Ҳадиси сабр магӯед, сабрро раҳ нест Дар он диле, ки бад-он ёр мумтаҳан бошад!
Ба ёракони сафо ҷуз майи сафо мадиҳед
Ба ёракони сафо ҷуз майи сафо мадиҳед, Чу май диҳед бад-эшон, ҷудо-ҷудо мадиҳед! Дар инчунин қадаҳ омехтан ҳаром бувад, Ба ошиқони Худо ҷуз майи Худо мадиҳед!
Дарахту барг барояд зи хок, ин гӯяд
Дарахту барг барояд зи хок, ин гӯяд, Ки, хоҷа, ҳар чи бикорӣ, туро ҳамон рӯяд! Туро агар нафасе монд, ҷуз ки ишқ макор, Ки чист ҳиммати мардум?! Ҳар он-ч меҷӯяд
Ба рӯзи марг чу тобути ман равон бошад
Ба рӯзи марг чу тобути ман равон бошад, Гумон мабар, ки маро дарди ин ҷаҳон бошад! Барои ман магирйу магӯ: “Дареғ, дареғ!”, Ба дӯғи дев дарафтӣ, дареғ он бошад!
Бар остонаи асрор осмон нарасад
Бар остонаи асрор осмон нарасад, Ба боми фақру яқин ҳеч нардбон нарасад! Гумони ориф дар маърифат чу сайр кунад, Ҳазор ахтару маҳ андар он гумон нарасад!