Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Хушо, май аз кафи он моҳи чордаҳсола
Хушо, май аз кафи он моҳи чордаҳсола, Ки баҳри нуқл диҳад бӯсае зи дунбола. Расид ғурраи шавволу моҳи рӯза гузашт, Биёр май, ки ҳамин буд тавбаро ҳола.
Гар бинолам, зи дили хора барояд нола
Гар бинолам, зи дили хора барояд нола В-ар бигирям, зи гили тира барояд лола. Гашта дунболи сафаркарда саворест равон Ашки сурхам, ки бад-ин гуна кашад дунбола.
Соқӣ, биё, ки доранд акнун ба каф пиёла
Соқӣ, биё, ки доранд акнун ба каф пиёла, Бар тарфи боғ наргис, бар рӯйи дашт лола. Аз ҷоми лола майгун гашта-ст ғунчаро лаб, Ё худ ба захми дандон дар хун гириф
Он шӯх расид инаку халқе ба назора
Он шӯх расид инаку халқе ба назора, Чун нест маро тоқати наззора, чӣ чора? Ҳар кас ба сари роҳ равад баҳри тамошо, Мискин мани ҳайрон кунам аз дур назора.
Ай гашта дилам ҳазорбора
Ай гашта дилам ҳазорбора, Аз теғи ғамат ҳазор пора. Ман ғарқа миёни хун зи гиря, Хуш хандазанон ту аз канора.
Маро дилест ба сад гуна дард парварда
Маро дилест ба сад гуна дард парварда, Ки рафт ҷони ҷаҳонам видоъ нокарда. Зи ман гузашт туғофулкунон, намедонам, Ки табъи нозукаш аз ман чарост озурда.
Расид аз раҳ он шоҳи хубон пиёда
Расид аз раҳ он шоҳи хубон пиёда, Қабо чуст карда, кулаҳ каҷ ниҳода. Пайи қатли ушшоқ з-абрӯву ғамза Камоне кашида, хаданге кушода.
Он ки болои туро афрохта
Он ки болои туро афрохта, Баҳри ҷони ман балое сохта. Дасти қудрат ҷумла асбоби ҷамол Ҷамъ карда, шакли ту пардохта.
Ҳадиси Ҷаму ҷом лоғ асту лоба
Ҳадиси Ҷаму ҷом лоғ асту лоба, Хуш он сар, ки бо ҷом гӯяд қароба. Ба оби май обод кун кохи айшам, Ки рӯ дар харобӣ ниҳод он хароба.
Оби чашмам то ба моҳӣ рафт, оҳам то ба моҳ
Оби чашмам то ба моҳӣ рафт, оҳам то ба моҳ, Ҳаст бар дарди дилам аз моҳ то моҳӣ гувоҳ. Шуд муаллим пир дар таълими халқ, аммо чӣ суд, Чун надонад абҷади ишқат д
Ай ашки сурх, дамбадам аз чашми тар марав
Ай ашки сурх, дамбадам аз чашми тар марав, Ҳамранги лаъли ёри манӣ, аз назар марав. Наздики мурданам зи ту дур, аз Худо битарс, Наздик агар наёӣ, аз ин дуртар м
Ай з-абрувонат муттасил ушшоқро меҳроб ду
Ай з-абрувонат муттасил ушшоқро меҳроб ду, Бо ғамзаву чашми ту дил, қурбон яке, қассоб ду. Мақсуди мо з-он абрувон бошад суҷуди рӯйи ту, Қибла набошад ҷуз яке,
Чархи ахзар, к-аз ду чашмам хост мавҷи хун дар ӯ
Чархи ахзар, к-аз ду чашмам хост мавҷи хун дар ӯ, Шишаи сабз аст, ашкам бодаи гулгун дар ӯ. Шуд ҷаҳон аз ашки ман дарёву метарсам шавад Ғарқа аз бори дили ман з
Меравад умри гаронмояву мо ғофил аз ӯ
Меравад умри гаронмояву мо ғофил аз ӯ, Ваҳ, ки ҷуз меҳнату андӯҳ нашуд ҳосил аз ӯ. Дилхушӣ чанд, ки мо ҳамсафарони моҳем, Чун шавад дурии мо беш ба ҳар манзил а
Бирез, ай ҳаҷр, хунам, чанд сӯзӣ ҷони ман бе ӯ
Бирез, ай ҳаҷр, хунам, чанд сӯзӣ ҷони ман бе ӯ, Маро сад бор мурдан беҳ, ки як дам зистан бе ӯ! Насимо, сӯйи ӯ кун раҳ, бибар ҳамроҳи худ ҷонро, Ки ҷон он ҷо ра
Номаи сарбаста омад ғунчаву мазмуни ӯ
Номаи сарбаста омад ғунчаву мазмуни ӯ – Ҳасби ҳоли булбулу шарҳи дили пурхуни ӯ. Қасди Лайлӣ бошад аз ҷаъди мусалсал арзи ҳусн, З-он чӣ ғам дорад, ки гардад бед
Ман барнахоҳам дошт дил аз меҳри ёре ҳамчу ту
Ман барнахоҳам дошт дил аз меҳри ёре ҳамчу ту, Охир, чаро шӯяд касе даст аз нигоре ҳамчу ту. З-ин сон, ки ту, ай нозанин, ҷавлон кунӣ дар пушти зин, Н-ояд ба ма
Зиҳӣ чашми ҷаҳонбин равшан аз ту
Зиҳӣ чашми ҷаҳонбин равшан аз ту, Ба чашми мо ҷаҳон чун гулшан аз ту. Макун, гӯ, хонаам равшан маҳи нав, Ки пурмоҳ аст бому равзан аз ту.
Ту он маҳӣ, ки барад хиҷлат офтоб аз ту
Ту он маҳӣ, ки барад хиҷлат офтоб аз ту, Ту он гулӣ, ки шавад ғунча дар ниқоб аз ту. Дилам, ки ишқ бар ӯ сад дари бало бикшод, Рухи умед натобад ба ҳеҷ боб аз т
Чун нест бахти он, ки ман як дам шавам ҳамрози ту
Чун нест бахти он, ки ман як дам шавам ҳамрози ту, Бо дигарон мекун сухан, то бишнавам овози ту. Чашмат чу хасми ҷон шавад, лабро бигӯ хандон шавад, То тарки ҷо
Ай ба дилам гирифта ҷо, дамбадам аз назар марав
Ай ба дилам гирифта ҷо, дамбадам аз назар марав, Марҳами сина чун туӣ, марҳами дида ҳам ту шав. Хирмани сабр шуд ба бод аз ғами умркоҳи ту, Лек бувад ҳазор аз и
Биёву зи лаб лаъли ҷомам бигардон
Биёву зи лаб лаъли ҷомам бигардон, Дил аз бодаи лаълфомам бигардон. Ба кӯйи худам хону рӯйи иродат Зи эҳроми байтулҳаромам бигардон.
Бозам андешаи ёрест, ки гуфтан натавон
Бозам андешаи ёрест, ки гуфтан натавон, Бар дил аз вай ғаму борест, ки гуфтан натавон. Дили ваҳшӣ, ки нашуд роми касе, ваҳ, ки кунун Сайди фитроки саворест, ки
Ману фикри ту, чӣ бинам ба ҷамоли дигарон
Ману фикри ту, чӣ бинам ба ҷамоли дигарон, Ҳам хаёли ту маро беҳ, ки висоли дигарон. Ғайратам бо ту чунон аст, гарам даст диҳад, Нагузорам, ки дароӣ ба хаёли ди
Ай ба рухсори чу маҳ чашму чароғи дигарон
Ай ба рухсори чу маҳ чашму чароғи дигарон, Сӯхтам, чанд шавӣ марҳами доғи дигарон? Ёр дамсози касон, васл чӣ дорем тамаъ, Натавон хӯрд бар аз меваи боғи дигарон