Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Лаззати ишқ фурӯ рафта маро дар рагу пай
Лаззати ишқ фурӯ рафта маро дар рагу пай, Ишқ мегӯяму ҷон медиҳам аз лаззати вай. Зикри тавба макун, ай шайх, ки бо бодафурӯш Кардаам аҳд, ки дигар накунам тавб
Гуфтамаш: – Бо лаъли ҷонбахш аз Масеҳо кам наӣ
Гуфтамаш: – Бо лаъли ҷонбахш аз Масеҳо кам наӣ, Гуфт: – Дам даркаш, ки ту шоистаи ин дам наӣ. Гуфтам: – Аз домат раҳоӣ ёбад охир мурғи дил? Гуфт: – Гӯё воқифи и
Ай туро чун ман ба ҳар вайронае девонае
Ай туро чун ман ба ҳар вайронае девонае, Пеши моҳи оразат шамъи фалак парвонае. Меҳнати Яъқуб аз дарди дили ман шаммае, Қиссаи Юсуф ба даври хубият афсонае.
Аллаҳ-Аллаҳ чӣ нозанин шудаӣ
Аллаҳ-Аллаҳ чӣ нозанин шудаӣ, Офати ақлу ҳушу дин шудаӣ. Ман чунонам зи бедилӣ, ки мапурс, То ту дар дилбарӣ чунин шудаӣ.
Рух барафрӯхтаӣ, моҳи мунаввар шудаӣ
Рух барафрӯхтаӣ, моҳи мунаввар шудаӣ, Қад барафрохтаӣ, рашки санавбар шудаӣ. Дар накӯӣ рухи ту рӯз ба рӯз афзун аст, Дӣ накӯ будиву имрӯз накӯтар шудаӣ.
Ай, ки маро ба сад ҷафо синафигор кардаӣ
Ай, ки маро ба сад ҷафо синафигор кардаӣ, Бо ту якест аҳди ман, гар ту ҳазор кардаӣ. Бӯса қарор кардиям аз лаби худ, чу ҷон диҳам, Ҷон ба лабам расид, ку он чӣ
Ай, к-аз он ороми ҷонҳо монда танҳо, зиндаӣ
Ай, к-аз он ороми ҷонҳо монда танҳо, зиндаӣ, Зиндагӣ бошад вуболи ҷони ту, то зиндаӣ. Ёр қатли ошиқон имрӯз бар фардо фиганд, Шод зӣ, ай он ки бар уммеди фардо
Ҳусни хеш аз рӯйи хубон ошкоро кардаӣ
Ҳусни хеш аз рӯйи хубон ошкоро кардаӣ, Пас ба чашми ошиқон онро тамошо кардаӣ. З-обу гил акси ҷамоли хештан бинмудаӣ, Шамъи гулрухсору моҳи сарвболо кардаӣ.
Ашке, ки туро бар гули рухсор давида
Ашке, ки туро бар гули рухсор давида, Борони баҳор аст, ки бар лола чакида. То ашк расида-ст ба рӯйи ту, чӣ гӯям, К-аз рашк ба рӯйи мани мискин чӣ давида.
Кушод ганҷи ҷавоҳир ба бӯстон жола
Кушод ганҷи ҷавоҳир ба бӯстон жола, Ба фарқи сарву суман шуд гуҳарфишон жола. Гусаст субҳаи рӯҳониён, ки сӯйи замин Фитад чу муҳраи тасбеҳ аз осмон жола.
Чашм накшоӣ зи ноз, охир, чӣ ноз аст ин ҳама?
Чашм накшоӣ зи ноз, охир, чӣ ноз аст ин ҳама? Бар рух аз нози туам ашки ниёз аст ин ҳама. Дар хату холи ту асрори ҳақиқат дидаам, Гарчи дар чашми ҳақиқатбин маҷ
Бирафт он моҳу моро дар дил аз вай сад ҳавас монда
Бирафт он моҳу моро дар дил аз вай сад ҳавас монда, Ғами ҳиҷрони ӯ бо ҷони ширин ҳамнафас монда. Марон тунд, ай иморидори Лайлӣ, ҳасбатуллиллаҳ, Ки бо садпора д
Кист меояд қабо пӯшида, доман барзада
Кист меояд қабо пӯшида, доман барзада, Шакли шаҳрошӯби ӯ оташ ба олам дарзада. Карда дар дини мусулмонон ҳазорон рахна беш, Ҳар хаданги фитнае, к-аз ғамза он ко
Кай бувад ҷонам зи банди ғам раҳоӣ ёфта
Кай бувад ҷонам зи банди ғам раҳоӣ ёфта, Дида аз дидори ҷонон рӯшноӣ ёфта? Кай бувад ҷони фигору синаи маҷрӯҳи ман, Марҳами васле бар ин доғи ҷудоӣ ёфта?
Дил, к-он хаёли нозук бо худ хаёл баста
Дил, к-он хаёли нозук бо худ хаёл баста, Пеши ту мурғи ҷонро з-он ришта бол баста. Чун хоста мусаввир тасвири абруи ту, Бар офтоби тобон мушкинҳилол баста.
Ай ғамат ҳар лаҳза ҷони нотавоне сӯхта
Ай ғамат ҳар лаҳза ҷони нотавоне сӯхта, Барқи ишқат хонаи бехонумоне сӯхта. Инчунин, к-аз ҳар даруне сӯзи ишқат шуъла зад, Оқибат бинам аз ин оташ ҷаҳоне сӯхта.
Соқиё, софи майи айш ба худкомон деҳ
Соқиё, софи майи айш ба худкомон деҳ, Дурдии дард ба хуни ҷигарошомон деҳ. Ҳар кӣ дарде накашад, гарчи сари хосон аст, Бикаш афсори сараш, дар галаи омон деҳ.
Бар барги гул рақам зи хати анбарин манеҳ
Бар барги гул рақам зи хати анбарин манеҳ, Бар гирди моҳ доира аз мушки Чин манеҳ! Чун мекунӣ хиром, макаш зулф зери по, Доми фиреб дар раҳи мардони дин манеҳ.
Боз ою марҳаме ба дили реши хаста неҳ
Боз ою марҳаме ба дили реши хаста неҳ, Чашме бад-ин ду дидаи дар хун нишаста неҳ. Пуштам шикаст ҳаҷри ту, гар бор мениҳӣ, Боре ба қадди тоқати пушти шикаста неҳ
То бастаӣ ба турраи анбарфишон гиреҳ
То бастаӣ ба турраи анбарфишон гиреҳ, Ушшоқро фитода ба рагҳои ҷон гиреҳ. Мекард шона шарҳи ҷамоли ту мӯ ба мӯ, Ногаҳ фиганд зулфи туаш бар забон гиреҳ.
Манам акнун ба сари кӯйи вафо хок шуда
Манам акнун ба сари кӯйи вафо хок шуда, Ҳар чӣ ҷуз ишқи ту з-олоиши он пок шуда. Марҳами реши касониву аз ин дард маро Сина маҷрӯҳу дил афгору ҷигар чок шуда.
Рухат, ки ҳамчу гул аз тоби май арақ карда
Рухат, ки ҳамчу гул аз тоби май арақ карда, Ҳазор ҷомаи ҷонро чу ғунча шақ карда. Зи лутфи ту варақе хонд андалеб ба боғ, Насим дафтари гулро варақ-варақ карда.
Боре дигарам каш ба ҷафо, доғ ба сина
Боре дигарам каш ба ҷафо, доғ ба сина, То марҳами пешина шавад доғи пасина. Ҳайҳот, ки шоистаи ғамҳои ту гардад, То дил нашавад пок зи гил, сина зи кина.
Гаҳе бӯсам ба мастӣ пойи хум, гаҳ дасти паймона
Гаҳе бӯсам ба мастӣ пойи хум, гаҳ дасти паймона, Кунам дарюзаи файз аз бузургу хурди майхона. Ба кӯйи зуҳдам, ай носеҳ, махон аз маҷлиси мастон, Ба каф як дона
Муғаннӣ ба овози чангу чағона
Муғаннӣ ба овози чангу чағона, Чӣ хуш гуфт вақти сабуҳ ин тарона, Ки, ай хоҷа, бархез, к-анфоси умрат Бувад мояи давлати ҷовидона.