Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мо ринду ошиқему назарбозу майпараст
Мо ринду ошиқему назарбозу майпараст, Бар мо ҳаром ҷуз маю маъшуқ, ҳар чӣ ҳаст. Зоҳид кашид бар сафи хумҳои бода санг, Ё Раб, мабод бар сафи ин пурдилон шикаст.
Зиҳӣ, ишқи туро бар куфру дин пушт
Зиҳӣ, ишқи туро бар куфру дин пушт, Рухат оташ зада бар ҷони Зардушт. Бувад равшан зи рухсору ҷабинат, Ки ту хуршеду моҳӣ пушт бар пушт.
Хуш он манзил, ки моҳе бошад он ҷо
Хуш он манзил, ки моҳе бошад он ҷо, Зи хайли ҳусн шоҳе бошад он ҷо! Қабо гардад ҳазорон хирқа ҳар ҷой, Ки чун ту каҷкулоҳе бошад он ҷо!
Сабукдастӣ кун, ай соқӣ, бидеҳ ратли гарон моро
Сабукдастӣ кун, ай соқӣ, бидеҳ ратли гарон моро, Ба худ дармондаем, аз мо замоне вораҳон моро! Намехоҳем, к-афтад чашми мо бар мо, хушо вақте, Ки созӣ дар ҳиҷоб
Рав, ай сабову бигӯ ёри дилситони маро
Рав, ай сабову бигӯ ёри дилситони маро, Ки ваъдаҳои дурӯғи ту сӯхт ҷони маро. Сарою хонаам аз талъати ту равшан буд, Сиёҳ сохт фироқи ту хонумони маро.
Кист, к-аз хун пуррақам бинад рухи зарди маро
Кист, к-аз хун пуррақам бинад рухи зарди маро, Бар ту хонад ҳарф-ҳарф ин номаи дарди маро? Мешавад борони ашкам жола бар кишти умед, Хосият ин аст дур аз ту дам
Шароби лаъл бошад қути ҷонҳо, қуввати дилҳо
Шароби лаъл бошад қути ҷонҳо, қуввати дилҳо, «Ало ё айюҳассоқӣ, адир қаъсан ва новилҳо». Чу з-аввал ишқ мушкил буд в-охир, ҳам чаро гӯям, «Ки ишқ осон намуд авв
Бандам ба сина дам ба дам аз сими мижгон торҳо
Бандам ба сина дам ба дам аз сими мижгон торҳо В-аз дил бар ин қонун зи ғам берун диҳам озорҳо. То лаъли шакархои ту шуд қимати колои ту, Дар ҳар сар аз савдои
Гар наёбам бӯе аз васли ту дар гулзорҳо
Гар наёбам бӯе аз васли ту дар гулзорҳо, Ҳамчу ашки худ ба хун ғалтам миёни хорҳо. Чун ниқобафканда дидат шоҳиди гул дар чаман, Канд нохун-нохун аз рашки рухат
Дил бурд зи ман ишвагаре, фитнанамое
Дил бурд зи ман ишвагаре, фитнанамое, Зарринкамаре, каҷкулаҳе, тангқабое. Дар ҳусну малоҳат чӣ паричеҳра нигоре, Дар саркашию ноз чӣ шӯхе, чӣ балое!
Ҳар лаҳза ҷамоли худ навъи дигар ороӣ
Ҳар лаҳза ҷамоли худ навъи дигар ороӣ, Шӯри дигар ангезӣ, шавқи дигар афзоӣ. Ақл аз ту чӣ дарёбад, то васфи ту андешад, Дар ақл намеғунҷӣ, дар васф намеоӣ.
Ҳар нозанин, ки бинам ҷавлонкунон ба роҳе
Ҳар нозанин, ки бинам ҷавлонкунон ба роҳе, Оҳе зи дил барорам бар ёди каҷкулоҳе. Чун он дуҳафта маҳро ҳамчун маҳи дуҳафта, Ҳар ҳафта дид натвон, қонеъ шудам ба
Ту шамъи маҷлиси унсию шоҳи олами ҷонӣ
Ту шамъи маҷлиси унсию шоҳи олами ҷонӣ, Биноз бар ҳама хубон, ки нозанини ҷаҳонӣ. Аҷаб сабеҳу малеҳӣ, аҷаб ҷалилу ҷамилӣ, Вале чӣ суд, ки қадри ҷамоли хеш надон
Вақти гул маю мутриб давлатест, то донӣ
Вақти гул маю мутриб давлатест, то донӣ, Давлате чунин дарёб, ай ба давлат арзонӣ! Кеши кофирон дорад наргиси ту, к-аз мижгон Карда сад мусулмонро рахна дар мус
Охир, ай сарви хиромон, зи кадомин чаманӣ
Охир, ай сарви хиромон, зи кадомин чаманӣ, Ки зи сар то қадам ошӯби дилу ҷони манӣ. Лаб бибастам зи сухан, лек ба хилватгаҳи ҷон Гоҳ дил бо туву гоҳе ту ба дил
Ай боғи ҳуснро зи ҷамоли ту хуррамӣ
Ай боғи ҳуснро зи ҷамоли ту хуррамӣ, Чашми бад аз ту дур, ки маҳбуби оламӣ. Ҳурӣ, бигӯй баҳри Худо, ё фариштаӣ? К-ин лутфу нозукӣ набувад ҳадди одамӣ.
Мезад сафири шавқ хазондида булбуле
Мезад сафири шавқ хазондида булбуле, Мерафт дар ҳақиқати ҳолаш тааммуле. Гуфто: – Зи сирри нолаи ман огаҳӣ наёфт, Ҷуз булбуле, ки дод зи каф домани гуле.
Гаҳе дар дил, гаҳе дар дида бошӣ
Гаҳе дар дил, гаҳе дар дида бошӣ, Диламро хун кунӣ в-аз дида пошӣ. Зи лавҳи хотирам нақши бутонро Тарошидӣ, хушо ин буттарошӣ!
Ай мурғи саҳар, чанд кунӣ нолаву зорӣ
Ай мурғи саҳар, чанд кунӣ нолаву зорӣ, Аз дарди кӣ менолию андӯҳи кӣ дорӣ? Гар ҳаст туро шавқи гуле, хез чу булбул, Бигзар ба тамошогаҳи гулҳои баҳорӣ.
Сарамро макун з-остонат ҷудо
Сарамро макун з-остонат ҷудо, Ки бо остони ту дорам саре. Зи мискиниям нест ҷо пеши ту, Зи ман ҳеҷ ҷо нест мискинтаре.
Дар либоси нилгун то ҷилва кардӣ, ай парӣ
Дар либоси нилгун то ҷилва кардӣ, ай парӣ, Маҳ дигар нанмуд рух з-ин пардаи нилуфарӣ. Бо либоси осмонӣ ҳар кӣ дид, ай маҳ, туро, Шуд бар ӯ чун рӯз равшан, к-офт
Дил зи меҳри дигарон бардоштӣ
Дил зи меҳри дигарон бардоштӣ, Дар дили мо меҳри дигар коштӣ. Дар чаҳ афгандӣ диламро з-он зақан, Аз ҷафо мӯйе фурӯ нагзоштӣ.
Зорам аз фурқати шириндаҳане, нӯшлабе
Зорам аз фурқати шириндаҳане, нӯшлабе, Чора васл аст, барангез, Худоё, сабабе. Ҷон, ки дар мавҷи ғам афтод ҷудо з-он лаби лаъл, Оқибат хоҳадаш он мавҷ расонад б
Бикшой, соқиё, ба лаби Шат сари сабӯй
Бикшой, соқиё, ба лаби Шат сари сабӯй, В-аз хотирам кудурати бағдодиён бишӯй. Муҳрам ба лаб неҳ аз қадаҳи май, ки ҳеҷ кас З-абнои ин диёр наярзад ба гуфтугӯй.
Насими субҳдам, ай рӯҳбахши рӯҳафзой
Насими субҳдам, ай рӯҳбахши рӯҳафзой, Ба кӯйи дӯст гузар мушкбезу ғолиясой. Зи гарди раҳ чу бар он хоки дар занӣ нафасе, Пас аз иҷозати дарбон замин бибӯсу даро


