Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Хабари омадани ёр дилам хуррам кард
Хабари омадани ёр дилам хуррам кард, Лек ноомаданаш ҳоли маро дарҳам кард. Шодие нест, ки сад гуна ғамаш нест зи пай Ай хуш он кас, ки дар ин ғамкада хӯ бо ғам
Боз гул асбоби маъшуқӣ ба бустон соз кард
Боз гул асбоби маъшуқӣ ба бустон соз кард, Булбули бедил навои ошиқӣ оғоз кард. Хуш баромад фоли барги базми ишрат сохтан, Чун сабо баҳри тафоъул дафтари гул бо
Ба ман дорад дилат ҷанге, ки дорад
Ба ман дорад дилат ҷанге, ки дорад, Бизан, гӯ, дар бағал санге, ки дорад. Нанӯшад май ҷуз аз хуни дили ман, Зи ман дорад лабат ранге, ки дорад.
Дилам бе ҷамоли ту нуре надорад
Дилам бе ҷамоли ту нуре надорад, Ҷудо аз висолат суруре надорад. Бибин лоларо бо ҳама бод дар сар, Ки пеши ту чандон ғуруре надорад.
З-оташи таб маҳи рухсори ту дар тоб мабод
З-оташи таб маҳи рухсори ту дар тоб мабод В-аз арақ лолаи сероби ту беоб мабод! Субҳгоҳон зи садое, ки таб орад ба сарат, Наргиси чашми ҷаҳонбини ту бехоб мабод
Зи шавқат сӯхтам, ҳар кас ба кӯят хонае созад
Зи шавқат сӯхтам, ҳар кас ба кӯят хонае созад, Чӣ хуш бошад, ки аз хокистари ман тарҳаш андозад. Агар дар кулбаам ҳамсоя рӯ орад пайи оташ, Чунон сӯзад зи оҳи м
Аз он бо кӯҳи ғам Фарҳод даст андар камар дорад
Аз он бо кӯҳи ғам Фарҳод даст андар камар дорад, Ки Парвиз аз лаби Ширин даҳоне пуршакар дорад. В-аз он дар бодия ҳайрон равад Маҷнуни саргардон, Ки дар ҳай ҳус
Ёр ҳар дам сари бозори дигар металабад
Ёр ҳар дам сари бозори дигар металабад, Чашмҳо чор, харидори дигар металабад. Кас наёрад, ки зи кораш саре орад берун, Гарчи ҳар лаҳза сару кори дигар металабад
Зи шавқат занам дам, забонам бисӯзад
Зи шавқат занам дам, забонам бисӯзад, Сабурӣ кунам пеша, ҷонам бисӯзад. Наёрам зи дил оташин оҳ берун, Ки тарсам ҳама хонумонам бисӯзад.
Ҳар кӣ аз майкадаи ишқи ту бӯе шунавад
Ҳар кӣ аз майкадаи ишқи ту бӯе шунавад, То зияд, маст зияд, чун биравад, маст равад. В-он ки з-ин майкада бӯе ба машомаш нарасад, Ин қадар давлати ӯ бас, ки ба
Ҷилваи гул рухат аз турраи чун сунбул кард
Ҷилваи гул рухат аз турраи чун сунбул кард, Каҷҷаи ҳиндуи зулфи каҷабозат гул кард. Боғбон зулфи сияҳ бар гули рухсори ту дид, Ёди ҷаъди гираҳ андар гираҳи сунб
Онон, ки дасти рад ба рухи мо ниҳодаанд
Онон, ки дасти рад ба рухи мо ниҳодаанд, Бар мо забони таъну маломат кушодаанд. Зоҳир шавад, чу парда барафтад зи рӯйи кор, К-эшон на доди мардиву инсоф додаанд
Ёри дурӯғваъдаи бебоки ман куҷост?!
Ёри дурӯғваъдаи бебоки ман куҷост?! Шодирасони хотири ғамноки ман куҷост?! Ҳастам зи ақлу даъвии идроки ӯ ба ҷон, Ошӯби ақлу офати идроки ман куҷост?!
Ҷилваи ҳусни ту куҷост, ки нест?!
Ҷилваи ҳусни ту куҷост, ки нест?! Ҷазбаи ишқи ту кирост, ки нест?! Хабари васли ту расад ҳама ҷой, Ин хабар дар диёри мост, ки нест!
Турки шириншамоиле, ки марост
Турки шириншамоиле, ки марост, Кай тавонам бад-ин диле, ки марост?! Ман гирифтору ёр мустағнӣ, Оҳ аз ин кори мушкиле, ки марост!
Соқиё, май деҳ, ки саҳро сабзу бустон хуррам аст
Соқиё, май деҳ, ки саҳро сабзу бустон хуррам аст, Тавбае, к-имрӯз нашкаста-ст дар олам, кам аст. Аз зуҷоҷе ҷом мерезад зи якдигар фурӯ, Гарчи ҳамчун санг асоси
Вақти гул шуд, базми ишрат бар лаби ҷӯ хуштар аст
Вақти гул шуд, базми ишрат бар лаби ҷӯ хуштар аст, Ҷоми айш аз дасти гулрӯёни гулбӯ хуштар аст. Хуш бувад соқӣ, чу некӯрӯю некӯхӯ бувад В-ар бувад бо ин ҳама ху
Сарви гуландоми ман тарфи кулаҳ баршикаст
Сарви гуландоми ман тарфи кулаҳ баршикаст, Кокули ӯ бар суман ғолияи тар шикаст. Нофакушо шуд насим аз гираҳи зулфи ӯ, Равнақи сунбул бибурд, қимати анбар шикас
Чун камар баста маҳи ман ба сафар берун рафт
Чун камар баста маҳи ман ба сафар берун рафт, Сад дил овехта аз тарфи камар берун рафт. Ӯ қадам мезаду мардум ҳама дар хун буданд, Ки бад-он шакли хуш аз пеши н
Ба Худо, ғайри Худо дар ду ҷаҳон чизе нест
Ба Худо, ғайри Худо дар ду ҷаҳон чизе нест, Бенишон ҳаст ҳама, ному нишон чизе нест. Чанд маҳҷуб нишинӣ ба гумони дигарон, Хайма дар кӯйи яқин зан, ки гумон чиз
Бар лабам оҳе намеояд, ки дардомез нест
Бар лабам оҳе намеояд, ки дардомез нест В-аз дилам дуде намехезад, ки оташрез нест. Ҳар шаб оям бар дарат, дасти тиҳӣ овехта, Муфлиси ишқи туро з-ин беш дастове
Давлатам нест, ки бошам ба сухан дамсозат
Давлатам нест, ки бошам ба сухан дамсозат, Гӯ сухан бо дигарон, то шунавам овозат. Шоҳбози ҳарами қудсию дар мулки вуҷуд Нест ҷуз баҳри шикори дилу ҷон парвозат
Лола бин дар Бесутун чун ғарқи хун афтодааст
Лола бин дар Бесутун чун ғарқи хун афтодааст, Гӯйи аз кон оташин лаъле бурун афтодааст. Не ғалат карадам, ки аз сӯзи даруни Кӯҳкан Шуъла дар домони кӯҳи Бесутун
Хонаи дил харобкардаи туст
Хонаи дил харобкардаи туст, Чашмаи ҷон саробкардаи туст. Хӯрдро чашми ӯ надида ба хоб, Ҳар кӣ бехӯрд хобкардаи туст.
Бе ҷамолат савти мутриб мояи дарду ғам аст
Бе ҷамолат савти мутриб мояи дарду ғам аст, Бе рухи гул нағмаи булбул нафири мотам аст. Кай ба қонуни тараб гардад маро оҳанг рост, Инчунин к-аз бори дил чун ча