Абубакри Абдурасул

Абубакри Абдурасул — шоири ҷавони тоҷик, эҷодкори ашъори лирикӣ ва ғазалҳои ошиқона. Ӯ дар эҷодиёти худ бештар ба мавзӯъҳои ишқ, дардҳои дил, вафо, фироқ, зиндагӣ ва эҳсоси инсонӣ рӯ меорад. Шеъри Абубакри Абдурасул бо эҳсоси самимӣ, забони тоҷикӣ ва рӯҳи ғазалсароӣ пайваст буда, кӯшиш мекунад эҳсосоти нозуки инсонро ба сухани шеърӣ табдил диҳад. Дар осори ӯ таъсири адабиёти классикии форсу тоҷик, махсусан анъанаи ғазалсароӣ, эҳсос мешавад. Ӯ шеърро на танҳо ҳамчун санъати сухан, балки ҳамчун роҳи баён кардани андеша, муҳаббат ва ҳолати рӯҳии инсон мебинад. Ҳадафи ӯ эҷоди ашъоре мебошад, ки ба дили хонанда роҳ ёбанд ва эҳсоси онҳоро бедор созанд. Абубакри Абдурасул — шоире аз насли имрӯз, ки қаламашро барои эҳсос, муҳаббат ва сухани тоҷикӣ ба кор мебарад.