Ғазал
Эй дил, зи ишқи ёр даме саргарон мабош,
Дар кӯчаи хаёли ӯ дигар гумон мабош.
Гар рафт он нигор зи бари ту як саҳар,
Дар ёди ӯ нишаста ба ғам ҳамчу ҷон мабош.
Дар боғи зиндагӣ ҳама гулҳо намонанд,
Бо хор ҳамнишин шаву ҳаргиз хазон мабош.
Дунё вафо накард ба кас, эй дили ғамгин,
Бовар ба аҳди мардуму аҳди ҷаҳон мабош.
Гар ашки чашми ту ба замин шуд равон, чӣ бок,
Дар пеши ҳар касе ту чунин нотавон мабош.
Абубакр, агар муҳаббатат аз даст рафт, рафт,
Дар банди ёри рафта дигар дилситон мабош.