Шеърҳо бо теги: ишқи илоҳӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ишқи илоҳӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Сари кӯи ту то чанд ояму шам,
Сари кӯи ту то чанд ояму шам, Зи васлат бенаво чанд ояму шам? Сари кӯят барои дидани ту, Натарсӣ аз Худо, чанд ояму шам?!
Гулистон ҷои ту, эй нозанинам,
Гулистон ҷои ту, эй нозанинам, Му дар гулхан ба хокистар нишинам. Чи дар гулшан, чи дар гулхан, чи саҳро, Чу дида во карам, ҷуз ту навинам.
Дилам дур асту аҳволаш назунам,
Дилам дур асту аҳволаш назунам, Касе хоҳад, ки пайғомаш расунам. Худовандо, зи маргам мӯҳлате деҳ, Ки дидоре ба дидораш расунам.
Ба рӯи дилбаре гар моиластам,
Ба рӯи дилбаре гар моиластам, Макун манъам, гирифтори диластам. Худоро, сорбон, оҳиста мерон, Ки му вомандаи ин қофиластам.
Му аз қолу бало ташвиш дирам,
Му аз қолу бало ташвиш дирам, Гуноҳ аз баргу борун беш дирам. Агар «Лотақнату» дастам нагирад, Му аз «Ё вайлано» андеш дирам.
Худоё, дод аз ин дил, дод аз ин дил,
Худоё, дод аз ин дил, дод аз ин дил, Ки як дам му нагаштам шод аз ин дил. Чу фардо додхоҳун дод хоҳанд, Бигӯям сад ҳазорун дод аз ин дил.
Чаро озурдаҳолӣ, эй дил, эй дил,
Чаро озурдаҳолӣ, эй дил, эй дил, Мудом андар хаёлӣ, эй дил, эй дил. Бирав, кунҷе нишин, шукри Худо кун, Ки шояд ком ёбӣ, эй дил, эй дил.
Худовандо, му безорам аз ин дил,
Худовандо, му безорам аз ин дил, Шаву рӯзон дар озорам аз ин дил. Зи бас нолидам, аз нолиданам танг, Зи му бистон, ки безорам аз ин дил.
Ба гӯристон гузар кардам каму беш,
Ба гӯристон гузар кардам каму беш, Бидидам ҳоли давлатманду дарвеш. На дарвеше ба хоке бекафан рафт, На давлатманд бурд аз як кафан беш.
Шави тор асту гургон мезанан меш,
Шави тор асту гургон мезанан меш, Ду зулфонат ҳамоил кун, бура пеш. Аз он кунҷи лабат бӯсе ба му деҳ, Бигӯ: Роҳи Худо додам ба дарвеш.
Хушо онун, ки аз по сар надунанд,
Хушо онун, ки аз по сар надунанд, Миёни шӯъла хушку тар надунанд. Куништу Каъбаву бутхонаву дайр- Сарое холӣ аз дилбар надунанд.
Тани меҳнаткаше дирам, Худоё,
Тани меҳнаткаше дирам, Худоё, Дили ҳасраткаше дирам, Худоё. Зи шавқи маскану доди ғарибӣ Ба сина оташе дирам, Худоё.
Эй он ки ба мулки хеш поянда туӣ,
Эй он ки ба мулки хеш поянда туӣ, В-аз домани шаб субҳнамоянда туӣ. Кори мани бечора қавӣ баста шудаст, Бикшой, Худоё, ки кушоянда туӣ.
Эй он ки кушояндаи ҳар банд туӣ,
Эй он ки кушояндаи ҳар банд туӣ, Берун зи иборати чиву чанд туӣ. Ин давлати ман бас, ки манам бандаи ту, Ин иззати ман бас, ки Худованд туӣ.
Покию муназзаҳию беҳамтоӣ,
Покию муназзаҳию беҳамтоӣ, Касро нарасад мулк бад-ин зебоӣ. Халқон ҳама хуфтаанду дарҳо баста, Ё раб, ту дари лутф ба мо бикшоӣ.
Дунё роҳе, биҳишт манзилгоҳе,
Дунё роҳе, биҳишт манзилгоҳе, Ин ҳар ду ба назди аҳли маънӣ коҳе. Гар ошиқи содиқӣ, зи ҳар ду бигузар, То дӯст туро ба худ намояд роҳе.
Аз ҳастии хеш то пушаймон нашавӣ,
Аз ҳастии хеш то пушаймон нашавӣ, Сарҳалқаи орифону мастон нашавӣ. То дар назари халқ нагардӣ кофир, Дар мазҳаби ошиқон мусулмон нашавӣ.
Ё раб, дари халқ такягоҳам накунӣ,
Ё раб, дари халқ такягоҳам накунӣ, Мӯҳтоҷи гадову подшоҳам накунӣ. Мӯи сияҳам сафед кардӣ ба карам, Бо мӯи сафед рӯсиёҳам накунӣ.
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ,
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ, В-онро ба намозу тоат обод кунӣ, Рӯзе ду ҳазор банда обод кунӣ, Беҳ з-он набувад, ки хотире шод кунӣ.
Ҳастӣ, ки аён нест равон дар шоне,
Ҳастӣ, ки аён нест равон дар шоне, Дар шони дигар ҷилва кунад ҳар оне. Ин нукта ба ҷуз «Кул явмин фӣ шаънин» Гар боядат аз каломи Ҳақ бурҳоне.
Эй он ки ба кунҳат нарасад идроке,
Эй он ки ба кунҳат нарасад идроке, Кавнайн ба пеши карамат хошоке. Аз рӯи корам агар бибахшӣ ҳамаро, Бахшида шавад пеши ту мушти хоке.
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ,
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ, Раҳмону раҳиму роҳиму сатторӣ. Хоҳам, ки ба раҳмати худовандии хеш Ин бандаи шарманда фурӯ нагзорӣ.
Эй холиқи зулҷалоли ҳар ҷонваре,
Эй холиқи зулҷалоли ҳар ҷонваре, В-эй раҳрави раҳнамои ҳар бехабаре. Бастам камари умед бар даргаҳи ту, Бикшой даре, ки ман надорам ҳунаре.
Бо фоқаву фақр ҳамнишинам кардӣ,
Бо фоқаву фақр ҳамнишинам кардӣ, Бе хешу табору беқаринам кардӣ. Ин мартабаи муқаррабони дари туст, Оё ба чӣ хидмат инчунинам кардӣ?
Эй холиқи зулҷалолу эй бор Худой,
Эй холиқи зулҷалолу эй бор Худой, То чанд равам дар ба дару ҷой ба ҷой? Ё хонаи уммеди маро дар дарбанд, Ё қуфли муҳиммоти маро дар бикушой.