Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Подшоҳе писар ба мактаб дод
Подшоҳе писар ба мактаб дод, Лавҳи симин-ш бар канор ниҳод. Бар сари лавҳи ӯ навишта ба зар:
Қадри модар
Писар, рав, қадри модар дон, ки доим Кашад ранҷи писар бечора модар. Нигаҳдорӣ кунад нуҳ моҳу нуҳ рӯз
Бар ҳама кас нек бошад чор чиз
Бар ҳама кас нек бошад чор чиз, Бар ту гӯям, ёд гираш, эй азиз: Аввал он бошад, ки бошӣ додгар,
Ҳар кӣ хасм андар ӯ каманд андохт
Ҳар кӣ хасм андар ӯ каманд андохт, Ба муроди ваяш бибояд сохт. Ҳар кӣ ошиқ набуд, мард нашуд,
Мутаносибанду мавзун ҳаракоти дилфиребат
Мутаносибанду мавзун ҳаракоти дилфиребат, Мутаваҷҷиҳ аст бо мо суханони беҳисебат. Чу наметавон сабурӣ, ситамат кашам зарурӣ,
Сармаст даромад аз харобот
Сармаст даромад аз харобот, Бо ақли хароб дар муноҷот. Бар хок фиканда хирқаи зуҳд,
Моҳрӯё, рӯи хуб аз ман матоб
Моҳрӯё, рӯи хуб аз ман матоб, Бехато куштан чӣ мебинӣ савоб. Дӯш дар хобам дар оғӯш омадӣ,
Моро ҳама шаб намебарад хоб
Моро ҳама шаб намебарад хоб, Эй хуфтаи рӯзгор, дарёб! Дар бодия ташнагон бимурданд,
Агар ту барфиканӣ дар миёни шаҳр ниқоб
Агар ту барфиканӣ дар миёни шаҳр ниқоб, Ҳазор муъмини мухлис дарафканӣ ба иқоб. Киро маҷоли назар бар ҷамоли маймунат,
Вақте дили савдоӣ мерафт ба бустонҳо
Вақте дили савдоӣ мерафт ба бустонҳо, Бехештанам кардӣ бӯи гулу райҳонҳо. Гаҳ наъра задӣ булбул, гаҳ ҷома даридӣ гул,
Рафтем, агар малул шудӣ аз нишасти мо
Рафтем, агар малул шудӣ аз нишасти мо, Фармой хидмате, ки барояд зи дасти мо. Бархостему нақши ту дар нафси мо чунон-к
Ман бад-ин хубию зебоӣ надидам рӯйро
Ман бад-ин хубию зебоӣ надидам рӯйро, В-ин диловезию дилбандӣ набошад мӯйро. Рӯй агар пинҳон кунад сангиндили симинбадан,
Тафовуте накунад қадри подшоеро
Тафовуте накунад қадри подшоеро, Ки илтифот кунад камтарин гадоеро. Ба ҷони дӯст, ки душман бад-ин ризо надиҳад,
Лоуболӣ чӣ кунад дафтари доноиро?
Лоуболӣ чӣ кунад дафтари доноиро? Тоқати ваъз набошад сари савдоиро. Обро қавли ту бо оташ агар ҷамъ кунад,
Камони сахт кӣ дод он латифбозуро
Камони сахт кӣ дод он латифбозуро, Ки тири ғамза тамом аст сайди оҳуро. Ҳазор сайди дилат пеши тир боз ояд,
Соқӣ, бидеҳ он кӯзаи ёқути равонро
Соқӣ, бидеҳ он кӯзаи ёқути равонро, Ёқут чӣ арзад? Бидеҳ он қути равонро. Аввал падари пир хурад ратли дамодам,
Чӣ кунад банда, ки гардан наниҳад фармонро?
Чӣ кунад банда, ки гардан наниҳад фармонро? Чӣ кунад гӯй, ки оҷиз нашавад чавгонро? Сарвболои камонабрӯ агар тир занад,
То бувад бори ғамат бар дили беҳуш маро
То бувад бори ғамат бар дили беҳуш маро, Сӯзи ишқат нанишонад зи ҷигар ҷӯш маро. Нагзарад ёди гулу сунбулам андар хотир,
Бархез, то яксӯ ниҳем ин далқи азрақфомро
Бархез, то яксӯ ниҳем ин далқи азрақфомро, Бар боди қаллошӣ диҳем ин ширки тақвономро. Ҳар соат аз нав қиблае бо бутпарасте меравад,
Имшаб сабуктар мезананд ин табли беҳангомро
Имшаб сабуктар мезананд ин табли беҳангомро, Ё вақти бедорӣ ғалат будаст мурғи бомро? Як лаҳза буд ин ё шабе, к-аз умри мо тороҷ шуд?
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро, То қиёмат шукр гӯям кирдгори хешро. Ёри борафтодаро дар корвон бигзоштанд,
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро, То ба ҳар навъе ки бошад, бигзаронам рӯзро. Шаб ҳама шаб интизори субҳрӯе меравад,
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро, Соқӣ, бидеҳ он ҷомро, мутриб, бизан он созро. Имшаб, ки базми орифон аз шамъи рӯят равшан аст,
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст, Чун маст шудам, дар хирадам нуқсон аст. Ҳолест миёни мастиву ҳушёрӣ,
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр, Ё бо санами тозарухи хандон хӯр! Бисёр махӯр, фош макун, вирд масоз,