Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мешавӣ ғоиб зи ман, то ман зи худ ғоиб шавам,
Мешавӣ ғоиб зи ман, то ман зи худ ғоиб шавам, Дар талаб ҳайрон бимонам, аз сарат толиб шавам. Гар чу булбул нолам, эй гул, муддате гардӣ ниҳон, Дар ҷафо ғолиб ш
Масти ишқам, порсоӣ чун кунам?
Масти ишқам, порсоӣ чун кунам? Маҳв гаштам, худнамоӣ чун кунам? Оқилон гуфтанд: - Баргард аз ҳабиб, Ошиқам ман, бевафоӣ чун кунам?
Туро, эй моҳи меҳрафрӯз, чандоне ки мебинам,
Туро, эй моҳи меҳрафрӯз, чандоне ки мебинам, Нахоҳад дар канор омад ба ҷуз ашки чу Парвинам. Маро мастӣ бувад ойину оина майи равшан, Магар он луъбати соқӣ намо
Ба пурсише дили ман шод кун, ки ғамгинам,
Ба пурсише дили ман шод кун, ки ғамгинам, Бибахшам аз лаби худ бӯсае, ки мискинам. Ҳалокгаштаи он ғамзаҳои хунрезам, Бабодрафтаи он турраҳои мушкинам.
Аз ман макун ҷудоӣ, эй ёри нозанинам,
Аз ман макун ҷудоӣ, эй ёри нозанинам, К-аз дурии ту, ҷоно, бо дарди дил қаринам. Доман чӣ мефишонӣ аз ман, ки хоки роҳам, Аз ман чӣ мекаши по, ман камтар аз зам
Вақти он омад, ки азми кӯи шайдоӣ кунам,
Вақти он омад, ки азми кӯи шайдоӣ кунам, Бо хаёли чашми мастат бодапаймоӣ кунам. Нақди ҳастӣ бар дари дуккони қаллошӣ ниҳам, Рахти дониш бар сари бозори расвоӣ
Ба абруят, ки нишаста ба гӯшае чу камонам,
Ба абруят, ки нишаста ба гӯшае чу камонам, Ба чашми ту, ки чу наргис ба суратат нигаронам. Турост бар варақи гул кашида хатти сиёҳе, Ки ман ҳақиқати олам дар он
Чун ёди лаълат орам, ширин шавад забонам,
Чун ёди лаълат орам, ширин шавад забонам, Гӯям ҳадиси зулфат, мушкин кунад даҳонам. Май аҳди суҳбати ту бастат чунон, ки бо ман Монад муҳаббати ту, рӯзе ки ман
Рӯзгорест ки ман шефтаи рӯйи фалонам,
Рӯзгорест ки ман шефтаи рӯйи фалонам, Рӯзу шаб ҳамчу сари зулфи парешонаш аз онам. Хуррам он мурдани фархунда, ки пешам ба аёдат Дӯст биншинаду ҷон дар қадами д
Имрӯз, ки хоки дари дайр аст мақомам,
Имрӯз, ки хоки дари дайр аст мақомам, Гар бода ба ёдат нахӯрам, бод ҳаромам. Дар гӯши қадаҳ номи ту мегуфт суроҳӣ, З-он рӯз ҳаводори маю ҳамдами ҷомам.
Ман он риндам, ки куфру дин ба ҷоми бода бифрӯшам,
Ман он риндам, ки куфру дин ба ҷоми бода бифрӯшам, Ба ёди ёр бе дарди сари ағёр май нӯшам. Барорам дӯзах аз сина, ки дар ҷаннат занам оташ, Агар аз шавқи дидора
Рӯзгорест, ки ман ошиқу девонавашам,
Рӯзгорест, ки ман ошиқу девонавашам, Вақтҳо аз сари мастӣ қадаҳе низ кашам. Нохуш аст, он ки зи олам ба хушонаш хуш нест, Рӯйи ман чун ба хушон аст, аз он рӯй х
Гар дам аз ишқ занам, ҳамдами ҷоме бошам,
Гар дам аз ишқ занам, ҳамдами ҷоме бошам, В-ар зи май тавба кунам, зоҳиди хоме бошам. Зулфу холе набувад раҳзани соҳибназарон, Баҳри як дона чаро бастаи доме бо
Хирқа дар оташу саҷҷода ба об андозам,
Хирқа дар оташу саҷҷода ба об андозам, Хештанро ба хароботи хароб андозам. Бонги абрешим аз ин хирқаи пашмина беҳ аст, Чанг дар хирқа занам, пеши рубоб андозам.
Эй бурда фироқат зи дили хаста қарорам,
Эй бурда фироқат зи дили хаста қарорам, Дарёб, ки ман тоқати ҳаҷри ту надорам. Умрест, ки бе рӯи ту, эй сарви хиромон, Мегардаму мегиряму дар нолаву зорам.
Риндию ҳаваснокӣ аз рӯзи азал дорам,
Риндию ҳаваснокӣ аз рӯзи азал дорам, Гар гардам аз ин холӣ, дар ишқ халал дорам. Қавлу амали воиз бисёр мухолиф шуд, Дар рост ман аз мутриб сад қавлу амал дорам
То зулфи ту бардоштаму рӯи ту дидам,
То зулфи ту бардоштаму рӯи ту дидам, Дар васф наёмад, ки чӣ дидам, чӣ кашидам. Ҷонам шаби ҳаҷри ту чу соғар ба лаб омад В-аз лаъли ту як рӯз ба коме нарасидам.
Эй дида, чӣ дидӣ зи мани хаста, ки ҳар дам
Эй дида, чӣ дидӣ зи мани хаста, ки ҳар дам Аз хуни ҷигар сурх кунӣ чеҳраи зардам? Дармонда ба дармони дилам халқи ду олам, В-огаҳ на табиби мани бечора зи дарда
Ҷумла вуҷуди ман туӣ, ман зи ҷаҳон бурун шудам,
Ҷумла вуҷуди ман туӣ, ман зи ҷаҳон бурун шудам, Дурри гаронбаҳо будам, ғарқаи мавҷи хун щудам. Ман зи нахуст дар ҷаҳон фош будам ба ақлу ҷон, Ишқ гирифт ину он,
Сарвро дидаму болои ту омад ёдам,
Сарвро дидаму болои ту омад ёдам, Зикри гул кардаму дар фикри рухат афтодам. Дар чаман рафтаму бо лолаву гулзори рухат Сифате кардаму доғе ба дилаш бинҳодам.
Риндона сокини сари кӯйи маломатам,
Риндона сокини сари кӯйи маломатам, Миннат, ки бо ҳазор маломат саломатам. Зоҳид маро ба роҳи саломат диҳад фиреб, Донад магар, ки толиби роҳи саломатам?
Ман агар аз сари мастӣ ба ҷунун пайвастам,
Ман агар аз сари мастӣ ба ҷунун пайвастам, Ба сари дӯст, ки девона наям, сармастам. Ман аз ин ҳастии худ ҳам ба гумон меафтам, Нест маълум, ки ман нест шудам ё
Ман гирди мастон даврҳо чун ҷоми май гардидаам,
Ман гирди мастон даврҳо чун ҷоми май гардидаам, Ҷуз лаъли дилбар ҳосиле беҳосилам, гар дидаам. Савдои чашми хешро ҳолӣ зи сар бурун кунам, Аз акси нури рӯи ту х
Ба дарди ишқ дармондам, раҳи дармон намеёбам,
Ба дарди ишқ дармондам, раҳи дармон намеёбам, Ки он мақсуд душвор асту ман осон намеёбам. Зи меҳри рангу рухсораш назар дорам ба гул, аммо Сабук безор мегардам,
Дигар раҳ бар Худо кардам таваккул,
Дигар раҳ бар Худо кардам таваккул, Маро аз хори ин раҳ бишкуфад гул. Маро бо ишқи хубон ҷонибе ҳаст, Ки майли ҷузв бошад ҷониби кул.