Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дида аз дидори хубон баргирифтан мушкил аст
Дида аз дидори хубон баргирифтан мушкил аст, Ҳар кӣ моро ин насиҳат мекунад, беҳосил аст. Ёри зебо гар ҳазорат ваҳшат аз вай дар дил аст, Бомдодон рӯи ӯ дидан с
Пои сарви бӯстонӣ дар гил аст
Пои сарви бӯстонӣ дар гил аст, Сарви моро пои маънӣ дар дил аст. Ҳар кӣ чашмаш бар чунон рӯй уфтод, Толиъаш маймуну фолаш муқбил аст.
Диле ки ошиқу собир бувад, магар санг аст?
Диле ки ошиқу собир бувад, магар санг аст? Зи ишқ то ба сабурӣ ҳазор фарсанг аст. Бародарони тариқат, насиҳатам макунед, Ки тавба дар раҳи ишқ обгина бар санг а
Эй ки аз сарви равон қадди ту чолоктар аст
Эй ки аз сарви равон қадди ту чолоктар аст, Дил ба рӯи ту зи рӯи ту тарабноктар аст. Дигар аз ҳарбаи ҳунхори аҷал нандешам, Ки на аз ғамзаи хунрези ту нобоктар
Ишрат хуш асту бар тарафи ҷӯй хуштар аст
Ишрат хуш асту бар тарафи ҷӯй хуштар аст, Май бар самоъи булбули хушгӯй хуштар аст. Айш аст бар канори суманзор хоби субҳ, Не, дар канор ёри суманбӯй хуштар аст
Чашмат хуш асту бар асари хоб хуштар аст
Чашмат хуш асту бар асари хоб хуштар аст, Таъми даҳонат аз шакари ноб хуштар аст. Зинҳор аз он табассуми ширин, ки мекунӣ, К-аз хандаи шукуфаи сероб хуштар аст.
Фарёди ман аз фироқи ёр аст
Фарёди ман аз фироқи ёр аст, В-афғони ман аз ғами нигор аст. Бе рӯи чу моҳи он нигорин Рухсораи ман ба хун нигор аст.
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст, Ишқбозӣ дигару нафспарастӣ дигар аст. Ба ҳар он чашм ки бинанд, сиёҳ асту сапед, Ё сапедӣ зи сиёҳӣ бишиносад, басар
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст, Сухани душманон на муътабар аст. Муҳри меҳр аз даруни мо наравад, Эй бародар, ки нақш бар ҳаҷар аст.
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст, В-ин оби зиндагонӣ аз он ҳавзи Кавсар аст. Эй боди бӯстон, магарат нофа дар миён, В-эй мурғи ошно, магарат нома дар пар а
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст, Пайғоми ошно нафаси рӯҳпарвар аст. Ҳаргиз вуҷуди ҳозири ғоиб шунидаӣ? Ман дар миёни ҷамъу дилам ҷои дигар аст.
Эй лӯъбати хандон
Эй лӯъбати хандон, лаби лаълат кӣ газидаст? В-аз боғи латофат гули рӯи ту кӣ чидаст? Некӯтар аз ин мева ҳама умр кӣ хӯрдаст? Ширинтар аз ин харбуза ҳаргиз кӣ бу
Афсӯс бар он дида, ки рӯи ту надидаст
Афсӯс бар он дида, ки рӯи ту надидаст, Ё дидаву баъд аз ту ба рӯе нигаридаст. Гар муддаъиён нақш бибинанд париро, Донанд, ки девона чаро ҷома даридаст.
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст?
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст? Магар касе, ки ба зиндони ишқ дар банд аст. Гирифтам, аз ғами дил роҳи бӯстон гирам, Кадом сарв ба болои дӯст монанд
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст?
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст? Ё малак дар сурати мардум ба гуфтор омадаст? Он парӣ, к-аз халқ пинҳон буд чандин рӯзгор, Боз мебинам, ки дар олам пад
Иттифоқам ба сари кӯи касе афтодаст
Иттифоқам ба сари кӯи касе афтодаст, Ки дар он кӯй чу ман кушта басе афтодаст. Хабари мо бирасонед ба мурғони чаман, Ки ҳамовози шумо дар қафасе афтодаст.
Ҳар субҳдам насими гул аз бӯстони туст
Ҳар субҳдам насими гул аз бӯстони туст, Алҳони будбул аз нафаси дӯстони туст. Чун Хизр дид он лаби ҷонбахши дилфиреб, Гуфто, ки оби чашмаи ҳайвон даҳони туст.
Эй к-оби зиндагонии ман дар даҳони туст
Эй к-оби зиндагонии ман дар даҳони туст, Тири ҳалоки зоҳири ман дар камони туст. Гар бурқаъе фурӯ бигузорӣ бад-ин ҷамол, Дар шаҳр ҳар кӣ кушта шавад, дар замони
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст, К-ислом дини Лайлию дигар залолат аст. Фарҳодро аз он чӣ, ки Ширин туруш кунад? Инро шикеб нест, гар онро малолат аст.
Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум
Сарви чаман пеши эътидоли ту паст аст, Рӯи ту бозори офтоб шикастаст. Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум, Пеши вуҷудат чароғи бознишастаст.
Дидори ту ҳалли мушкилот аст
Дидори ту ҳалли мушкилот аст, Сабр аз ту хилофи мумкинот аст. Дебочаи сурати бадеъат Унвони камоли ҳусни зот аст.
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст, В-он вусма бар абрувони дилбанд, ё қавси қузаҳ бар офтоб аст. Селоб зи сар гузашт, ёро, з-андоза бадар
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст, В-он на болои санавбар, ки дарахти рутаб аст. На даҳонест, ки дар ваҳми сухандон ояд, Магар андар сухан оию бидона
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост, К-он ки ошиқ шуд, аз ӯ ҳукми саломат бархост. Ҳар кӣ бо шоҳиди гулрӯй ба хилват бинишаст, Натавонад зи сари роҳи маломат
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост, Роҳати ҷону шифои дили бемор он ҷост. Ман дар ин ҷой ҳамин сурати беҷонаму бас, Дилам он ҷост, ки он дилбари айёр он ҷо