Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Раҳмони лоямут чу он подшоҳро
Қитъаи шумораи 6 Раҳмони лоямут чу он подшоҳро Дид ончунон, к-аз ӯ амалулхайр лояфут. Ҷонаш ғариқи раҳмати худ кард, то бувад
Қуввати шоираи ман саҳар аз фарти малол
Қуввати шоираи ман саҳар аз фарти малол Мутаннафир шуда, аз банда гурезон мерафт. Нақши Хоразму хаёли лаби Ҷайҳун мебаст, Ба ҳазарон гила аз мулки Сулаймон мера
Баҳо-ул-ҳаққи ва-д-дин, тоба мисвоҳ
Қитъаи шумораи 4 Баҳо-ул-ҳаққи ва-д-дин, тоба мисвоҳ, Имоми суннату шайхи ҷамоат, Чу мерафт аз ҷаҳон, ин байт мехонд,
Осафи аҳди замон, ҷони ҷаҳон Туроншоҳ
Қитъаи шумораи 3 Осафи аҳди замон, ҷони ҷаҳон Туроншоҳ, Ки дар ин мазраа ҷуз донаи хайрот накишт Нофи ҳафта буду аз моҳи сафар кофу алиф,
Сарои мадрасаву баҳси илму тоқу равоқ
Қитъаи шумораи 2 Сарои мадрасаву баҳси илму тоқу равоқ, Чӣ суд, чун дили донову чашми бино нест? Сарои қозии Язд арчи манбаи фазл аст,
Ту неку бади худ ҳам аз худ бипурс
Қитъаи шумораи 1 Ту неку бади худ ҳам аз худ бипурс, Чаро боядат дигаре муҳтасиб? Ва ман яттақи-ллоҳа яҷъал лаҳу,
Май хоҳу гул афшон кун, аз даҳр чӣ меҷӯйӣ?
Май хоҳу гул афшон кун, аз даҳр чӣ меҷӯйӣ? Ин гуфт саҳаргаҳ гул, булбул, ту чӣ мегӯйӣ? Маснад ба гулистон бар, то шоҳиду соқиро Лаб гирию рух бӯсӣ, май нӯшию гу
Эй дил, гар аз он чоҳи занахдон бадар оӣ
Эй дил, гар аз он чоҳи занахдон бадар оӣ, Ҳар ҷо, ки равӣ, зуд пушаймон бадар оӣ. Ҳуш дор, ки гар васвасаи ақл кунӣ гӯш, Одамсифат аз равзаи ризвон бадар оӣ.
Эй подшаҳи хубон, дод аз ғами танҳоӣ
Эй подшаҳи хубон, дод аз ғами танҳоӣ, Дил бе ту ба ҷон омад, вақт аст, ки бозоӣ! Доим гули ин бустон шодоб намемонад, Дарёб заифонро дар вақти тавоноӣ.
Саломе чу бӯйи хуши ошноӣ
Саломе чу бӯйи хуши ошноӣ Бад-он мардуми дидаи рӯшноӣ! Дуруде чу нури дили порсоён Бад-он шамъи хилватгаҳи порсоӣ!
Ба чашм кардаам абрӯйи моҳсимое
Ба чашм кардаам абрӯйи моҳсимое, Хаёли сарвқаде нақш бастаам ҷое. Умед ҳаст, ки маншури ишқбозии ман Аз он камончаи абрӯ расад ба туғрое.
Дар ҳама дайри муғон нест чу ман шайдое
Ғазалали шумораи 490 Дар ҳама дайри муғон нест чу ман шайдое, Хирқа ҷое гарави бодаву дафтар ҷое. Дил, ки ойинаи софист, ғуборе дорад,
Эй дар рухи ту пайдо анвори подшоҳӣ
Эй дар рухи ту пайдо анвори подшоҳӣ, Дар фикрати ту пинҳон сад ҳикмати илоҳӣ. Килки ту, боракаллоҳ, бар мулку дин кушода Сад чашма оби ҳайвон аз қатраи сиёҳӣ.
Саҳарам ҳотифи майхона ба давлатхоҳӣ
Саҳарам ҳотифи майхона ба давлатхоҳӣ Гуфт: «Боз ой, ки деринаи ин даргоҳӣ. Ҳамчу Ҷам ҷуръаи май каш, ки зи сирри ду ҷаҳон Партави ҷоми ҷаҳонбин диҳадат огоҳӣ».
Эй бехабар, бикӯш, ки соҳибхабар шавӣ
Эй бехабар, бикӯш, ки соҳибхабар шавӣ, То роҳрав набошӣ, кай роҳбар шавӣ? Дар мактаби ҳақоиқ пеши адиби ишқ, Ҳон, эй писар, бикӯш, ки рӯзе падар шавӣ.
Булбул зи шоҳи сарв ба гулбонги паҳлавӣ
Булбул зи шоҳи сарв ба гулбонги паҳлавӣ. Мехонд дӯш дарси мақомоти маънавӣ. Яъне, биё, ки оташи Мӯсо намуд гул, То аз дарахт нуктаи тавҳид бишнавӣ.
Соқиё, сояи абр асту баҳору лаби ҷӯй
Соқиё, сояи абр асту баҳору лаби ҷӯй, Ман нагӯям, чӣ кун, ар аҳли дилӣ, худ ту бигӯй! Бӯйи якрангӣ аз ин нақш намеояд, хез, Далқи олудаи сӯфӣ ба майи ноб бишӯй!
Ту магар бар лаби обе ба ҳавас биншинӣ
Ту магар бар лаби обе ба ҳавас биншинӣ В-арна, ҳар фитна, ки бинӣ, ҳама аз худ бинӣ. Ба Худое, ки туӣ бандаи бигзидаи ӯ, Ки бар ин чокари дерина касе нагзинӣ.
Саҳаргаҳ раҳраве дар сарзамине
Саҳаргаҳ раҳраве дар сарзамине Ҳамегуфт ин муаммо бо қарине, Ки: – Эй сӯфӣ, шароб он гаҳ шавад соф, Ки дар шиша барорад арбаъине.
Эй дил, ба кӯйи ишқ гузоре намекунӣ
Эй дил, ба кӯйи ишқ гузоре намекунӣ, Асбоби ҷамъ дорию коре намекунӣ. Чавгони ҳукм дар кафу гӯе намезанӣ, Бози зафар ба дасту шикоре намекунӣ,
Бишнав ин нукта, ки худро зи ғам озода кунӣ
Бишнав ин нукта, ки худро зи ғам озода кунӣ, Хун хурӣ, гар талаби рӯзии нанҳода кунӣ. Охируламр гили кӯзагарон хоҳӣ шуд, Ҳолиё фикри сабӯ кун, ки пур аз бода ку
Эй ки дар куштани мо ҳеч мудоро накунӣ
Эй ки дар куштани мо ҳеч мудоро накунӣ. Суду сармоя бисӯзию муҳобо накунӣ. Дардмандони бало заҳри ҳалоҳил доранд. Қасди ин қавм хато бошад, ҳон, то накунӣ.
Субҳ асту жола мечакад аз абри баҳманӣ
Субҳ асту жола мечакад аз абри баҳманӣ, Барги сабӯҳ созу бидеҳ ҷоми якманӣ. Дар баҳри моию манӣ афтодаам, биёр Май, то халос бахшадам аз моию манӣ.
Нӯш кун ҷоми шароби якманӣ
Нӯш кун ҷоми шароби якманӣ, То бад-он бехи ғам аз дил барканӣ. Дил гушода дор чун ҷоми шароб, Сар гирифта чанд чун хумми данӣ?
Ду ёри зираку аз бодаи куҳан ду мане
Ду ёри зираку аз бодаи куҳан ду мане, Фароғатею китобею гӯшаи чамане. Ман ин мақом ба дунёву охират надиҳам, Агарчи дар паям афтанд ҳар дам анҷумане.