Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Беқимат аст шаккар аз он ду лабони ӯй
Беқимат аст шаккар аз он ду лабони ӯй, Косид шуд аз ду зулфаш бозори шоҳбӯй… Ин иғдасарӣ ба чӣ кор ояд, ай фато? Дар боби дониш ин сухани беҳуда магӯй!…
Касеро чу ман дӯстгон ме чӣ бояд
Касеро чу ман дӯстгон ме чӣ бояд, Ки дил шод дорад ба ҳар дӯстгонӣ? На ҷуз айб чизест, к-он ту надорӣ, На ҷуз ғайб чизест, к-он ту надонӣ.
Морро ҳарчанд беҳтар парварӣ
Морро ҳарчанд беҳтар парварӣ, Чун яке хашм оварад, кайфар барӣ. Сифла табъи мор дорад, бехилоф, Ҷаҳд кун, то рӯйи сифла нангарӣ!
То хай абар гули рухи ту карда шабнамӣ
То хай абар гули рухи ту карда шабнамӣ, Шабнам шуда-ст сӯхта чун ашки мотамӣ. …………………………………………………………………. К-андар ҷаҳон ба кас магарав, ҷуз ба фотимӣ!
Сухан овардаму шамшеру қалам наврӯзӣ
Сухан овардаму шамшеру қалам наврӯзӣ, То ба дастат бувадо мояи ҳар пирӯзӣ. Ба сухан ме ба забон бошу ба шамшер бирез Хуни аъдову ба тавқеъи қалам деҳ рӯзӣ!
Ай он ки ғаминию сазоворӣ
Ай он ки ғаминию сазоворӣ В-андар миён сиришк ҳамеборӣ, Аз баҳри он куҷо набарам номаш, Тарсам зи сахт андуҳу душворӣ!
Бӯйи Ҷӯйи Мӯлиён ояд ҳаме
Бӯйи Ҷӯйи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрбон ояд ҳаме. Реги Омуву дуруштий роҳи ӯ Зери поям парниён ояд ҳаме.
Биёр он май, ки пиндорӣ, равон ёқути ноб астӣ
Биёр он май, ки пиндорӣ, равон ёқути ноб астӣ Ва ё чун баркашида теғ пеши Офтоб астӣ. Ба покӣ, гӯйӣ, андар ҷом монанди гулоб астӣ, Ба хушшӣ, гӯйӣ, андар дидаи б
Маро зи мансаби таҳқиқи анбиёст насиб
Маро зи мансаби таҳқиқи анбиёст насиб, Чӣ об ҷӯям аз ҷӯйи хушки юнонӣ?! Барои парвариши ҷисм ҷон чӣ ранҷа кунам, Ки ҳайф бошад рӯҳулқудус ба сагбонӣ!
Сапедбарф баромад ба кӯҳсори сиёҳ
Сапедбарф баромад ба кӯҳсори сиёҳ Ва чун дарун шуд он сарви бӯстонорой. Ва он куҷо бигуворид, ногувор шуда-ст Ва он куҷо нагазойист, гашт зудгазой.
Чамани ақлро хазонӣ агар
Чамани ақлро хазонӣ агар, Гулшани ишқро баҳор туӣ! Ишқро гар паямбарӣ, лекин Ҳуснро офаридгор туӣ!
Мушавваш аст дилам аз карашмаи Салмо
Мушавваш аст дилам аз карашмаи Салмо, Чунон ки хотири Маҷнун зи турраи Лайло. Чу гулшакар диҳиям, дарди дил шавад таскин, Чу туршрӯй шавӣ, вораҳонӣ аз сафро.
Ой, дареғо, ки хирадмандро
Ой, дареғо, ки хирадмандро Бошад фарзанду хирадманд не! В-арчи адаб дораду дониш падар, Ҳосили мерос ба фарзанд не!
Он чист, бар он табақ ҳаметобад
Он чист, бар он табақ ҳаметобад Чун мулҳам зери шаъри уннобӣ?! Соқаш ба масал чу соъиди ҳуро, Пояш ба масал чу пойи мурғобӣ?!
Гули баҳорӣ, бути таторӣ
Гули баҳорӣ, бути таторӣ, Набид дорӣ, чаро наёрӣ?! Набиди равшан чу абри баҳман Ба назди гулшан чаро наборӣ?!
Фиғони ман ҳама з-он зулфи тобдори сиёҳ
Фиғони ман ҳама з-он зулфи тобдори сиёҳ, Ки гоҳ пардаи лолост, гоҳ миъҷари моҳ. Ба вақти хуфтанаш аз мушки суда бошад ҷой, Ба гоҳи рафтанаш аз сими сода бошад р
Зиҳ, доноро гӯянд, ки донад гуфт
Зиҳ, доноро гӯянд, ки донад гуфт, Ҳеч нодонро донанда нагӯяд: – Зиҳ! Сухани ширин аз зуфт наёрад бар, Буз ба биҷ-биҷ ҳаргиз нашавад фарбеҳ.
Рафиқо, чанд гӯйӣ: – Ку нишотат?!
Рафиқо, чанд гӯйӣ: – Ку нишотат?! Бинагрезад кас аз гарм офрӯша. Маро имрӯз тавба суд дорад Чунон чун дардмандонро шанӯша.
Замоне барқ пурханда, замоне раъд пурнола
Замоне барқ пурханда, замоне раъд пурнола Чунон чун модар аз сӯги арӯси сездаҳсола. Ва гашта з-ин паранди сабз шохи беди бунсола Чунон чун ашки маҳҷурон нишаста
Ман мӯйи хешро на аз он мекунам сиёҳ
Ман мӯйи хешро на аз он мекунам сиёҳ, То боз навҷавон шаваму нав кунам гуноҳ. Чун ҷомаҳо ба вақти мусибат сияҳ кунанд, Ман мӯй аз мусибати пирӣ кунам сиёҳ!
Самоъу бодаи гулгуну луъбатони чу моҳ
Самоъу бодаи гулгуну луъбатони чу моҳ Агар фаришта бибинад, даруфтад дар чоҳ. Назар чӣ гуна бидӯзам, ки баҳри дидани дӯст Зи хоки ман ҳама наргис дамад ба ҷойи
Чӣ чиз аст он раванда тираки хурд?!
Чӣ чиз аст он раванда тираки хурд?! Чӣ чиз аст он палолактеғи буррон?! Яке андар даҳони Ҳақ забон аст, Яке андар даҳони марг дандон.
Ҷумла сайди ин ҷаҳонем, ай писар
Ҷумла сайди ин ҷаҳонем, ай писар, Мо чу саъва, марг бар сони заған. Ҳар гуле пажмурда гардад з-ӯ на дер, Марг бифшорад ҳама дар зери ған.
Халлухиён хоҳию ҷаммошчашм
Халлухиён хоҳию ҷаммошчашм, Гирдсурин хоҳию борикмиён. Кашкин нонат накунад орзуй, Нони шамад хоҳӣ гирду калон!
Ай Маҷ, кунун ту шеъри ман аз бар куну бихон
Ай Маҷ, кунун ту шеъри ман аз бар куну бихон, Аз ману дилу сиголиш, аз ту тану равон. Гӯрӣ кунему бода хурему бувем шод, Бӯса диҳем бар ду лабони паривашон.