Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар ишқ чу Рӯдакӣ шудам сер аз ҷон
Дар ишқ чу Рӯдакӣ шудам сер аз ҷон, Аз гиряи хунин мижаам шуд марҷон. Алқисса, ки аз бими азоби ҳиҷрон Дар оташи рашкам дигар аз дӯзахиён.
Дар пеши худ он нома чу булкома ниҳам
Дар пеши худ он нома чу булкома ниҳам, Парвин зи сиришки дида бар ҷома ниҳам. Бар посухи ту чу даст бар хома ниҳам, Хоҳам, ки дил андар шикани нома ниҳам.
Дар манзили ғам фиканда мафраш моем
Дар манзили ғам фиканда мафраш моем В-аз оби ду чашм дил пуроташ моем, Олам чу ситам кунад, ситамкаш моем, Дасти хуши рӯзгори нох(в)аш моем!
Воҷиб набувад ба кас-бар ифзолу карам
Воҷиб набувад ба кас-бар ифзолу карам, Воҷиб бошад, ҳаройина, шукри ниъам. Тақсир накард хоҷа дар новоҷиб, Ман дар воҷиб чӣ гуна тақсир кунам?!
Юсуфрӯйе, к-аз ӯ фиғон кард дилам
Юсуфрӯйе, к-аз ӯ фиғон кард дилам, Чун дасти занони мисриён кард дилам. З-оғоз ба бӯса меҳрбон кард дилам, Имрӯз нишонаи ғамон кард дилам!
Дар ҷустани он нигори пуркинаву ҷанг
Дар ҷустани он нигори пуркинаву ҷанг Гаштем саропойи ҷаҳон бо дили танг. Шуд даст зи кору монд пой аз рафтор, Ин баски ба сар задему он баски ба санг.
Чун кушта бибиниям ду лаб гашта фароз
Чун кушта бибиниям ду лаб гашта фароз В-аз ҷон тиҳӣ ин қолаби фарсуда ба оз. Бар болинам нишину мегӯй ба ноз, К-ай ману ту бикуштаву пушаймон шуда боз!
Омад бари ман. Кӣ? Ёр! Кай? Вақти саҳар
Омад бари ман. Кӣ? Ёр! Кай? Вақти саҳар. Тарсанда зи кӣ? Зи хасм! Хасмаш кӣ? Падар. Додам-ш ду бӯса. Бар куҷо? Бар лаби тар. Лаб буд? На! Чӣ буд? Ақиқ! Чун буд?
Ҳон, ташнаҷигар, маҷӯй з-ин боғ самар
Ҳон, ташнаҷигар, маҷӯй з-ин боғ самар, Бедистонест ин риёзи бадудар. Беҳуда мамон, ки боғбонат ба қафост, Чун хок нишаста гиру чун бод гузар!
Номат шунавам, дил зи фараҳ зинда шавад
Номат шунавам, дил зи фараҳ зинда шавад, Ҳоли ман аз иқболи ту фархунда шавад. В-аз ғайри ту ҳар ҷо сухан ояд ба миён, Хотир ба ҳазор ғам пароканда шавад.
Зулфаш бикашӣ, шаби дароз андозад
Зулфаш бикашӣ, шаби дароз андозад В-ар бикшойӣ, чангали боз андозад. В-ар печу хамаш зи якдигар бикшоянд, Доман-доман мушки Тароз андозад.
Чун рӯз алам зад, ба ҳусомат монад
Чун рӯз алам зад, ба ҳусомат монад, Чун якшаба шуд моҳ, ба ҷомат монад. Тақдир ба азми тезгомат монад, Рӯзӣ ба ато додани омат монад.
Ҷуз ҳодиса ҳаргиз талабам кас накунад
Ҷуз ҳодиса ҳаргиз талабам кас накунад, Як пурсиши гарм ҷуз табам кас накунад. В-ар ҷон ба лаб оядам, ба ҷуз мардуми чашм Як қатраи об бар лабам кас накунад.
Дил хаставу бастаи мусалсалмӯест
Дил хаставу бастаи мусалсалмӯест, Хунгаштаву куштаи бути ҳиндуест. Суде надиҳад насиҳатат, ай воиз, Ин хонахароб турфа якпаҳлӯест.
Дар раҳгузари бод чароғе, ки турост
Дар раҳгузари бод чароғе, ки турост, Тарсам, ки бимирад аз фароғе, ки турост. Бӯйи ҷигари сӯхта олам бигирифт, Гар нашнидӣ, зиҳӣ димоғе, ки турост!
Тақдир, ки бар куштанат озарм надошт
Тақдир, ки бар куштанат озарм надошт, Бар ҳусни ҷавоният дили нарм надошт. Андар аҷабам зи ҷонситон, к-аз чу туе Ҷон бистаду аз ҷамоли ту шарм надошт.
Чашмам зи ғамат баҳри ақиқе, ки бисуфт
Чашмам зи ғамат баҳри ақиқе, ки бисуфт, Бар чеҳр ҳазор гул зи розам бишукуфт. Розе, ки дилам зи ҷон ҳамедошт ниҳуфт, Ашкам ба забони ҳол бо халқ бигуфт.
Бо он ки дилам аз ғами ҳиҷрон хун аст
Бо он ки дилам аз ғами ҳиҷрон хун аст, Шодӣ ба ғами туам зи ғам афзун аст. Андеша кунам ҳар шабу гӯям: — Ё Раб, Ҳиҷрон-ш чунин аст, висолаш чун аст?!
Ҷойе, ки гузаргоҳи дили маҳзун аст
Ҷойе, ки гузаргоҳи дили маҳзун аст, Он ҷо ду ҳазор найза боло хун аст. Лайлисифатон зи ҳоли мо бехабаранд, Маҷнун донад, ки ҳоли Маҷнун чун аст.
Он ки намонад ба ҳеч халқ, Худой аст
Он ки намонад ба ҳеч халқ, Худой аст, Ту на Худоӣ, ба ҳеч халқ намонӣ! Рӯз шуданро нишон диҳанд ба Хуршед, Боз мар ӯро ба ту диҳанд нишонӣ.
Дил танг мадор, ай малик, аз кори худоӣ
Дил танг мадор, ай малик, аз кори худоӣ, Орому тарабро мадеҳ аз табъ ҷудоӣ. Сад бор фитода-ст чунин ҳар маликеро, Охир бирасиданд ба ҳар комравоӣ.
Ай бар ҳама мирони ҷаҳон ёфта шоҳӣ
Ай бар ҳама мирони ҷаҳон ёфта шоҳӣ, Май хур, ки бадандеш чунон шуд, ки ту хоҳӣ. Май хоҳ, ки бадхоҳ ба коми дили ту гашт В-аз бахт бадандеши ту овард табоҳӣ!
Ҷаъд ҳамчун наварди об ба бод
Ҷаъд ҳамчун наварди об ба бод Гӯйиё ончунон шикастастӣ. Мёнакаш нозукак чу шонаи мӯ, Гӯйӣ аз якдигар гусастастӣ!
Ай дил, сазояш барӣ
Ай дил, сазояш барӣ Боз бар чангали уқобӣ! Бе ту маро зинда набинад, Ман зараам, ту офтобӣ!
Ай ғофил аз шумор, чӣ пиндорӣ
Ай ғофил аз шумор, чӣ пиндорӣ, К-ат холиқ офарид ба ҳар коре?! Умре, ки мар турост сармоя, Вид асту корҳот бад-ин зорӣ!