Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар чашми ту ранги осмон буд,
Дар чашми ту ранги осмон буд, Дар мӯи ту атри бӯстон буд. Ман рӯи ҷаҳон надида будам, Рӯи ту барои ман ҷаҳон буд.
Ба дил сад достон мемирам охир,
Ба дил сад достон мемирам охир, Чу гул дар бӯстон мемирам охир. Зи макри душманон боке надорам, Зи қасди дӯстон мемирам охир.
Ман ошиқам, ман ошиқам,
Ман ошиқам, ман ошиқам, ман ошиқи деринаам, Ман ошиқи он соиду он ғабғабу он синаам. Гар ман надорам симу зар,
Бетабу тоби ту бетобам ҳанӯз,
Бетабу тоби ту бетобам ҳанӯз, Гӯиё дар шасти гирдобам ҳанӯз. Гарчи аз рӯзи насибам рафтаӣ, Медароӣ дар шаби хобам ҳанӯз.
Наёбӣ дар ҷаҳони бевафо содиқтаре аз ман,
Наёбӣ дар ҷаҳони бевафо содиқтаре аз ман, Наёбӣ дар муҳити беғамон мушфиқтаре аз ман. Дар он маврид, ки лофи ишқ гӯянду раҳат гиранд,
Сарпарастиҳои ман дарди саре овардааст,
Сарпарастиҳои ман дарди саре овардааст, Хушккомиҳои ман шеъри таре овардааст. Гарчи аз парвози кӯтоҳам касе огаҳ нашуд, Баҳри парнорустагон болу паре овардааст.
Ишқи ман, ҳар ҷо равӣ, бо хеш пиндорам туро,
Ишқи ман, ҳар ҷо равӣ, бо хеш пиндорам туро, Бо ҳама ин дасткӯтоҳӣ ба даст орам туро. Кокулони майдабофатро шумурдам бо нигоҳ, Баъд аз он рӯзи сиёҳи хеш бишмора
Аз он соғар ба каф дорам,
Аз он соғар ба каф дорам, ки андар соғарат бинам, Ки худро масту азхудрафтаву ошиқтарат бинам. Ҳама дарҳои оламро бикӯбам мушт дар мастӣ,
Ҳар гаҳ, ки бишмарӣ, эй хушнигоҳи ман,
Ҳар гаҳ, ки бишмарӣ, эй хушнигоҳи ман, Бо чашми ошиқӣ айбу гуноҳи ман, Дар ишқи мо, бидон, ғайр аз дурангӣ нест – Рӯи сафеди ту, рӯзи сиёҳи ман.
Ду чашми шуълавар дорӣ,
Ду чашми шуълавар дорӣ, манам парвонаи чашмат, Мани бехонаро боре бихон бар хонаи чашмат. Нигоҳат мебарад чашми маро
Эй бародар, ману ту ҳамватанем,
Эй бародар, ману ту ҳамватанем, Булбули шохи гули як чаманем. Зодаи чашмаи як домани кӯҳ, Рӯди ҷорӣ суи дашту даманем.
Зиндагӣ бо ошноиву ҷудоӣ бигзарад,
Зиндагӣ бо ошноиву ҷудоӣ бигзарад, Ҳам худоӣ бигзарад, ҳам бехудоӣ бигзарад. Ҳар касе бифрӯхт моро, ман надонам чӣ харид? Бебаҳоӣ бигзарад, арзонбаҳоӣ бигзарад.
Соқиё, соғар бикаш, то ин дам осон бигзарад,
Соқиё, соғар бикаш, то ин дам осон бигзарад, Оби ҳайвон деҳ, ки фарёдам зи кайвон бигзарад. Дар ҷаҳони гирдгардон кори мо саргаштагист, Ҷом гардон кун, ғами гар
Чу як пири хирад мирад,
Чу як пири хирад мирад, бимирад ҷумла осорам, Чу як ҳамсоли ман мирад, гаронтар мешавад борам.
Бо ҳусну бо малоҳат кори шумо набошад!
Бо ҳусну бо малоҳат кори шумо набошад! Бо лутфу бо назокат кори шумо набошад! Аз ишқи камназире, аз ҳусни дилпазире Дорад дилам қиёмат, кори шумо набошад!
Осмонҳоро ба сар бардоштем,
Осмонҳоро ба сар бардоштем, То зи хоки тар самар бардоштем. Қасди мо фатҳи маҳу анҷум набуд, Одамиро то қамар бардоштем.
Рӯҳи мо бар қадри даврон мерасад,
Рӯҳи мо бар қадри даврон мерасад, Ҷони мо бар қадри ҷонон мерасад. Нест танҳо чанд кас кайҳоннавард, Шеъри дилрас ҳам ба кайҳон мерасад.
Ёре, ки аҳди ошиқӣ бо ман бубаст, рафт,
Ёре, ки аҳди ошиқӣ бо ман бубаст, рафт, Гуфто бас аст оҳу ғам, дигар бас аст, рафт. Болои ин ҳама ғаму дарду шикастҳо Аз нав дили шикастаи моро шикаст, рафт.
Ҳар қадар обод созам, боз вайрон мекунад,
Ҳар қадар обод созам, боз вайрон мекунад, Ҳар қадар ҷамъ оварам, охир парешон мекунад. Давлати дил сохтам, то бахт бошад қалъабанд, Зиндагӣ бахти маро чун тахти
Дар лаби дарёи кӯҳӣ кокулонат бод мерафт,
Дар лаби дарёи кӯҳӣ кокулонат бод мерафт, Оби дарё бо ҳазорон нолаву фарёд мерафт. Зиндагиям бо ҳазорон шиква аз пеши назар Ҳамчу мавҷи беқарори рӯд беистод мер
Дӯстонро ҳар қадар санҷидаам,
Дӯстонро ҳар қадар санҷидаам, Он қадар аз зоташон ранҷидаам. Якҳавоӣ карда, аммо дар бадал Ман аз эшон дуҳавоӣ дидаам.
Навбахтиву навшодӣ, навхона муборак бод!
Навбахтиву навшодӣ, навхона муборак бод! Ин толеи фирӯзу фарзона муборак бод! Аз бахти ҷавон шоду аз давлати ишқ обод, Ин ҷони ҷавонатро ҷонона муборак бод!
Ҳар гаҳе бе ман бимонӣ, дар ғами ман
Ҳар гаҳе бе ман бимонӣ, дар ғами ман гиря кун! Бо ҳазорон нолаю фарёду шеван гиря кун! Дар сари санге нишеман доштем, эй тахти бахт!
Эй ошно, ба хилқати риндона зинда бош!
Эй ошно, ба хилқати риндона зинда бош! Дар гуфтугӯи оқилон девона зинда бош! Он ҷо, ки аз ҳақиқати мутлақ сухан кунанд, Нашнида гиру бо ду-се афсона зинда бош!
То ҳастаму то ҳастӣ, ҳамрози ту хоҳам буд,
То ҳастаму то ҳастӣ, ҳамрози ту хоҳам буд, То сози даме дорам, дамсози ту хоҳам буд. Андар дили пуршӯрам то нашъаи дарде ҳаст, Мафтуни табу сӯзи овози ту хоҳам