Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар баҳри тамаъ омадаӣ пеши дари ман,
Гар баҳри тамаъ омадаӣ пеши дари ман, Лаб во макуну дур бирав аз назари ман. Ман чун ту падарсӯхтаеро нашиносам, Бархоста аз гӯр ҳам ояд падари ман.
То доштам ғами туро, дил ҳеҷ ғам надошт,
То доштам ғами туро, дил ҳеҷ ғам надошт, Дар олами пур аз алам доғи алам надошт. То ту набудӣ ҳамқалами шеърҳои ман, Ин дафтари тиҳии ман нақши қалам надошт.
«То тавонӣ, дӯстонро гум макун»
«То тавонӣ, дӯстонро гум макун» Мирзо Турсунзода Дар ҷаҳони душманонӣ, дӯстонро гум макун, Дар миёни каҷравонӣ, ростонро гум макун.
То ҳамканор будиям, дунё канор дошт,
То ҳамканор будиям, дунё канор дошт, То ҷоннисор будиям, дунё нисор дошт. Андар миёни ин ҳама таъҷилу гирудор, То ҳамқарор будиям, дунё қарор дошт.
Ҳайфи умри мард, агар дар бистари зан
Ҳайфи умри мард, агар дар бистари зан бигзарад, Ҳайфи умри зан, агар бо оҳу шеван бигзарад. Олимон дар базми май дасту гиребон мешаванд,
Ҷавонӣ, рангбозии муҳаббатро намедонӣ,
Ҷавонӣ, рангбозии муҳаббатро намедонӣ, Муҳаббатро агар донӣ, садоқатро намедонӣ. Ба маҳфилҳои шӯрафзо, ба базми чойгаштакҳо1 Ба сурат ошиқиву асли сиратро намед
Ман чу аз гаҳвораи нақшини худ берун шудам,
Ман чу аз гаҳвораи нақшини худ берун шудам, Дар замин дастогиребон бо ҳама гардун шудам. Сарфарозӣ ҳар қадар кардам ба сӯи осмон, Он қадар дар рӯи хоки зиндагӣ
Мову ту ҳар ду зиндаем, он ҷо туӣ, ин ҷо манам.
Мову ту ҳар ду зиндаем, он ҷо туӣ, ин ҷо манам. Як чашмаи дарё туӣ, як чашмаи дарё манам. Дунёи бесоҳиб агар соҳиб наёбад баҳри худ, То соҳиби ишқи туям, як соҳ
Эй ишқ – камоли дил, эй ишқ – заволи дил,
Эй ишқ – камоли дил, эй ишқ – заволи дил, Хуш омадӣ бар сина бо хобу хаёли дил. Бикшодӣ агар сад раҳ, сад роҳи дигар бастӣ, Эй амри муҳоли умр, эй амри муҳоли д
Ними умрам дар ғами сарвода1
Ними умрам дар ғами сарвода1 рафт, Ними дигар дар ғами дилдода рафт. Қисмате аз содагӣ дар хурду хоб,
Дидам, эй раҳгумзада, ҳамроҳу ҳам роҳи туро,
Дидам, эй раҳгумзада, ҳамроҳу ҳам роҳи туро, Бедар аст, эй вой, дидам қасру даргоҳи туро. Дигарон то осмон рафтанду ту то остон, Дидам, эй мурғи саро, парвози к
Ин манам, ҳамгунаҳи шишаву соғарзадагон,
Ин манам, ҳамгунаҳи шишаву соғарзадагон, Даст андар камару домани дилбарзадагон. Ин манам, ҳамсафари сӯхтагони раҳи ишқ, Хок бар сар зада, аз хок зи нав сар зад
Гумном мекушанд маро номдорҳо,
Гумном мекушанд маро номдорҳо, Ноком мебаранд маро комгорҳо. Як сар баланд дида маро аз ҷалоли худ, Полағз медиҳанд маро поядорҳо.
Хун гириста, тарки одат мекунам,
Хун гириста, тарки одат мекунам, Тоқ монда, боз тоқат мекунам. То кунун дилро фалаҷ кардам зи ишқ, Баъд аз ин ӯро табобат мекунам.
Ҷилва кардӣ чун шарар, ёдат ба хайр!
Ҷилва кардӣ чун шарар, ёдат ба хайр! Рафтӣ аз мо як саҳар, ёдат ба хайр! Фӯтае нобаста худ, бигзоштӣ Фӯтаҳомон дар камар, ёдат ба хайр!
Хонаи нав нишонаи нав бод,
Хонаи нав нишонаи нав бод, Шодии нав, таронаи нав бод! Баҳри фардои кӯдакони умед Ин макон ошёнаи нав бод!
Эй ғунчаи хандида, Наврӯз муборак бод!
Эй ғунчаи хандида, Наврӯз муборак бод! Эй чашмаи ҷӯшида, Наврӯз муборак бод! Эй камдили тарсида, аз ишқ фурӯ бигзор, Эй ошиқи шӯрида, Наврӯз муборак бод!
То наёбӣ, ҷони ман, ҷони сухан,
То наёбӣ, ҷони ман, ҷони сухан, Чун гадоён мехурӣ нони сухан. Медавӣ якумр гирдогирди кӯҳ, То наёбӣ маншаи кони сухан.
Сар ба пои зиндагӣ бинҳода мемирем мо,
Сар ба пои зиндагӣ бинҳода мемирем мо, Зода меҳнатзода, меҳнатзода мемирем мо. Зиндагӣ ҳарчанд гирдоби мураккаб метанад, Сода-сода зиста, ҳам сода мемирем мо.
Дар ҳар куҷо садоқати ман кор мекунад,
Дар ҳар куҷо садоқати ман кор мекунад, Азми ману матонати ман кор мекунад. Дар сохтмони Нораку Роғон на шасти об, Он ҷо дилу муҳаббати ман кор мекунад.
Ишқ меварзам, ки аз ман дур бигрезад аҷал,
Ишқ меварзам, ки аз ман дур бигрезад аҷал, Ишқ то бо ман ситезад, ҳеҷ настезад аҷал. То бувад овехта дастони ман бар гардане, Безамон бар гардани ман дарнаёвеза
Ишқи навшӯрида мехоҳад дилам,
Ишқи навшӯрида мехоҳад дилам, Ҳусни навболида мехоҳад дилам. З-ин ҳама такрорҳо рӯҳам шикаст, Рӯи нобӯсида мехоҳад дилам.
Чанд зору низор гардидем,
Чанд зору низор гардидем, Гул парастида, хор гардидем. Карда аз сӯи хеш қатъи назар, Сӯи парвардгор гардидем.
Зиндагӣ! Ман бо ту рӯзе ҳарбае сар мекунам,
Зиндагӣ! Ман бо ту рӯзе ҳарбае сар мекунам, Ман туро чун сарнавишти хеш дигар мекунам. Ин ҳама золигариҳои ту бар ман чира нест, Гар ту ин дарро бибандӣ, во диг
Як зумра, ки сӯзи ҷонашон нест,
Як зумра, ки сӯзи ҷонашон нест, Ҷуз мақсади обу нонашон нест. Бас хушкдимоғу хушкмағзанд, Ҳарфи таре дар забонашон нест.