Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Биё, азиз, ки умри азиз мегузарад,
Биё, азиз, ки умри азиз мегузарад, Макун диранг, ки бисёр тез мегузарад. Тамоми давлати дунё агар ба дасти ту ҳаст Вагар ки нест ба дастат пашиз, мегузарад.
Агар вафо кунӣ бо ман, вафои умри манӣ,
Агар вафо кунӣ бо ман, вафои умри манӣ, Агар бақо кунӣ бо ман, бақои умри манӣ. Агар ба хотири дил мисли мавҷ бо соҳил Суруди ишқ бихонӣ, садои умри манӣ.
Туро ҳар рӯз мебинам, ба коми дил намебинам,
Туро ҳар рӯз мебинам, ба коми дил намебинам, Ба чандин орзуят дар мақоми дил намебинам. Ту вақти ҳар ғурубе меравӣ чун офтоб аз ман, Вале чун ахтари шомат ба шо
Кӯзаро бишкаставу бар санг туҳмат мекунӣ,
Кӯзаро бишкаставу бар санг туҳмат мекунӣ, Ҷомро бишкаста, соқиро маломат мекунӣ. Бас дуиҳо дидаам дар табъи пасту дуни ту, Худ разолаткору уммеди адолат мекунӣ.
Ҷамоли ғунча надидӣ, баҳор омаду рафт,
Ҷамоли ғунча надидӣ, баҳор омаду рафт, Гуле ба даст начидӣ, баҳор омаду рафт. Чӣ кӯҳзодаӣ, дар домани биҳиштии кӯҳ Зи домане накашидӣ, баҳор омаду рафт.
Ба баҳори нав расидам, зи баҳор шукр гӯям,
Ба баҳори нав расидам, зи баҳор шукр гӯям, Ба нигори нав расидам, зи нигор шукр гӯям, Зи хумори ишқ шодам, ки дили маро ҷавон кард,
Худ ба ними роҳу ангези рашодат мекунем,
Худ ба ними роҳу ангези рашодат мекунем, Худ даруни чоҳу сӯи маҳ ишорат мекунем. Хешро носохта, бо асли худ нагдохта, Дур аз лутфему даъвои латофат мекунем.
То умеди ишқ аз туст, ошиқи ҷавонам ман,
То умеди ишқ аз туст, ошиқи ҷавонам ман, То туӣ замини дил, бурҷи осмонам ман. Бе ҳузури дидорат дар ҷаҳон ҳузурам нест, То туӣ ҷаҳони ман, ошиқи ҷаҳонам ман.
Ман ошиқи дили туам, на ошиқи ҷамоли ту,
Ман ошиқи дили туам, на ошиқи ҷамоли ту, Ман ошиқи ками туам, на ошиқи камоли ту. Маро ғами ту мехурад, ғами маро намехурӣ, Вафои ман савоби ман, ҷафои ту вубол
Бинам зи савдои ҷаҳон савдои дил, савдои дил,
Бинам зи савдои ҷаҳон савдои дил, савдои дил, Ақсои олам бошадам ақсои дил, ақсои дил. Ин ҷою он ҷои ҷаҳон чунки даме осуда нест, Ҳар дам ба дард ояд маро ин ҷо
Эй сари ҳама сарсон, маншаи мағал аз туст,
Эй сари ҳама сарсон, маншаи мағал аз туст, Шеъри бебадал аз ман, тири бебадал аз туст. Баҳри ту ғазал хондам, як ҳиҷо нафаҳмидӣ, Дафтари ғазал аз ман, дафтари а
То зинда бошам, меравам бар кӯи ту
То зинда бошам, меравам бар кӯи ту бо пои дил, То сар ниҳам дар пои ту бо ҷумла зориҳои дил. Ту – навбаҳори шеъри ман, барқу шарори
Ман ҷаҳони ҷонамро раҳни ин ҷаҳон кардам,
Ман ҷаҳони ҷонамро раҳни ин ҷаҳон кардам, Ман замини рӯҳамро роҳи раҳравон кардам. Омадам дар ин дунё, рафтаму надонистам, Ки ҳама вуҷудамро сарфи ину он кардам
Эй дил, эй дил, зинда дар дунёӣ бо дунёи худ,
Эй дил, эй дил, зинда дар дунёӣ бо дунёи худ, Метапӣ рӯзу шабон бо ҷумла армонҳои худ. Гарчи ҳар дам мебарандат ҷилваҳои гулрухон, Меравию боз побарҷостӣ дар ҷо
Чанд рӯзам монда ё на дар ҷаҳони бекарона,
Чанд рӯзам монда ё на дар ҷаҳони бекарона, Мерасад умрам ба поён мисли поёни фасона. Ман саропо шеър будам, чораю тадбир будам Ҳам ба зери осмону ҳам ба зери ос
Гарчи эъҷозе накардам, баҳри эъҷозе бимирам,
Гарчи эъҷозе накардам, баҳри эъҷозе бимирам, Бо пару боли қавӣ дар авҷи парвозе бимирам. Хурдаам май бас зи хумми дурднӯшони қадимӣ, Зиста риндона, ҳам ринди на
Баҳор омаду домони теппаҳо сабз аст,
Баҳор омаду домони теппаҳо сабз аст, Тарона сабз, сухан сабз, муддао сабз аст. Фақат на чеҳраи саҳрову синаи талҳо, Нигоҳу чашму дилу ҷони одамо сабз аст.
Эй басо дидам касон шоиртарошӣ кардаанд,
Эй басо дидам касон шоиртарошӣ кардаанд, Шеърро нашнохта, баҳсу талоше кардаанд. Ошно нобуда бо дарди замону зиндагӣ, З-ошноӣ бо сухан даъвои оше кардаанд.
Баҳор омаду ман сабзҷонӣ мехоҳам,
Баҳор омаду ман сабзҷонӣ мехоҳам, Чу сабза сабзии бахти ҷаҳонӣ мехоҳам. Ба пои ёр ба монанди арғувони баҳор Зи пой то ба сарам гулфишонӣ мехоҳам.
МАДҲИЯИ ДИЛ
Ҳалолат бод, эй дил, ҳар замон, эй дил, ҳалолат бод! Ба чанги ин ҳама дарду ғамон, эй дил, ҳалолат бод!
Ду раҳсозему раҳпаймо – ману дарё, ману дарё,
Ду раҳсозему раҳпаймо – ману дарё, ману дарё, Ду ҳамроҳему ду танҳо – ману дарё, ману дарё. Зи як сарчашма меоем, як сарчашмаи кӯҳӣ, Ба поинҳо аз он боло – ману
Даромезам дигар бо қиссаю афсонаи дарё,
Даромезам дигар бо қиссаю афсонаи дарё, Ки бошам бо паримоҳӣ1 шабе дар хонаи дарё. Парии ишқи ман мисли паримоҳӣ ба дарё рафт,
Шудам пазмонат, эй ҳамшишаву ҳамсоғарам,
Шудам пазмонат, эй ҳамшишаву ҳамсоғарам, Варзоб, Биё, ҷоме ба ҳам гирем, пеш о дар барам, Варзоб.
Шудам маҳруми дидорат, падарҷонам,
Шудам маҳруми дидорат, падарҷонам, падарҷонам,1 Дареғи рӯҳи бедорат, падарҷонам, падарҷонам.
Агар гӯянд, махзан гир, ман махзан намегирам,
Агар гӯянд, махзан гир, ман махзан намегирам, Ки лак-лак ганҷи махзанро ба як арзан намегирам. Маро гӯянд, ахтар гир аз боми фалак бе дӯст,