Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ишрат хуш асту бар тарафи ҷӯй хуштар аст
Ишрат хуш асту бар тарафи ҷӯй хуштар аст, Май бар самоъи булбули хушгӯй хуштар аст. Айш аст бар канори суманзор хоби субҳ, Не, дар канор ёри суманбӯй хуштар аст
Чашмат хуш асту бар асари хоб хуштар аст
Чашмат хуш асту бар асари хоб хуштар аст, Таъми даҳонат аз шакари ноб хуштар аст. Зинҳор аз он табассуми ширин, ки мекунӣ, К-аз хандаи шукуфаи сероб хуштар аст.
Фарёди ман аз фироқи ёр аст
Фарёди ман аз фироқи ёр аст, В-афғони ман аз ғами нигор аст. Бе рӯи чу моҳи он нигорин Рухсораи ман ба хун нигор аст.
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст, Ишқбозӣ дигару нафспарастӣ дигар аст. Ба ҳар он чашм ки бинанд, сиёҳ асту сапед, Ё сапедӣ зи сиёҳӣ бишиносад, басар
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст, Сухани душманон на муътабар аст. Муҳри меҳр аз даруни мо наравад, Эй бародар, ки нақш бар ҳаҷар аст.
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст, В-ин оби зиндагонӣ аз он ҳавзи Кавсар аст. Эй боди бӯстон, магарат нофа дар миён, В-эй мурғи ошно, магарат нома дар пар а
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст, Пайғоми ошно нафаси рӯҳпарвар аст. Ҳаргиз вуҷуди ҳозири ғоиб шунидаӣ? Ман дар миёни ҷамъу дилам ҷои дигар аст.
Эй лӯъбати хандон
Эй лӯъбати хандон, лаби лаълат кӣ газидаст? В-аз боғи латофат гули рӯи ту кӣ чидаст? Некӯтар аз ин мева ҳама умр кӣ хӯрдаст? Ширинтар аз ин харбуза ҳаргиз кӣ бу
Афсӯс бар он дида, ки рӯи ту надидаст
Афсӯс бар он дида, ки рӯи ту надидаст, Ё дидаву баъд аз ту ба рӯе нигаридаст. Гар муддаъиён нақш бибинанд париро, Донанд, ки девона чаро ҷома даридаст.
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст?
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст? Магар касе, ки ба зиндони ишқ дар банд аст. Гирифтам, аз ғами дил роҳи бӯстон гирам, Кадом сарв ба болои дӯст монанд
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст?
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст? Ё малак дар сурати мардум ба гуфтор омадаст? Он парӣ, к-аз халқ пинҳон буд чандин рӯзгор, Боз мебинам, ки дар олам пад
Иттифоқам ба сари кӯи касе афтодаст
Иттифоқам ба сари кӯи касе афтодаст, Ки дар он кӯй чу ман кушта басе афтодаст. Хабари мо бирасонед ба мурғони чаман, Ки ҳамовози шумо дар қафасе афтодаст.
Ҳар субҳдам насими гул аз бӯстони туст
Ҳар субҳдам насими гул аз бӯстони туст, Алҳони будбул аз нафаси дӯстони туст. Чун Хизр дид он лаби ҷонбахши дилфиреб, Гуфто, ки оби чашмаи ҳайвон даҳони туст.
Эй к-оби зиндагонии ман дар даҳони туст
Эй к-оби зиндагонии ман дар даҳони туст, Тири ҳалоки зоҳири ман дар камони туст. Гар бурқаъе фурӯ бигузорӣ бад-ин ҷамол, Дар шаҳр ҳар кӣ кушта шавад, дар замони
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст, К-ислом дини Лайлию дигар залолат аст. Фарҳодро аз он чӣ, ки Ширин туруш кунад? Инро шикеб нест, гар онро малолат аст.
Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум
Сарви чаман пеши эътидоли ту паст аст, Рӯи ту бозори офтоб шикастаст. Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум, Пеши вуҷудат чароғи бознишастаст.
Дидори ту ҳалли мушкилот аст
Дидори ту ҳалли мушкилот аст, Сабр аз ту хилофи мумкинот аст. Дебочаи сурати бадеъат Унвони камоли ҳусни зот аст.
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст, В-он вусма бар абрувони дилбанд, ё қавси қузаҳ бар офтоб аст. Селоб зи сар гузашт, ёро, з-андоза бадар
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст, В-он на болои санавбар, ки дарахти рутаб аст. На даҳонест, ки дар ваҳми сухандон ояд, Магар андар сухан оию бидона
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост, К-он ки ошиқ шуд, аз ӯ ҳукми саломат бархост. Ҳар кӣ бо шоҳиди гулрӯй ба хилват бинишаст, Натавонад зи сари роҳи маломат
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост, Роҳати ҷону шифои дили бемор он ҷост. Ман дар ин ҷой ҳамин сурати беҷонаму бас, Дилам он ҷост, ки он дилбари айёр он ҷо
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост, Чораи ишқ эҳтимол, шарти муҳаббат вафост. Молики радду қабул ҳар чӣ кунад, подшост, Гар бизанад, ҳоким аст, в-ар б
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост, Ҳар кӣ дар ин ҳалқа нест, фориғ аз ин моҷарост. Гар бизанандам ба теғ дар назараш бе дареғ, Дидани ӯ як назар сад чу манаш
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост, Аз хона бурун омаду бозор биёрост. Дар ваҳм нагунҷад, ки чӣ дилбанду чӣ ширин, Дар васф наёяд, ки чӣ матбӯъу чӣ зебост.
Хуш меравад ин писар, ки бархост
Хуш меравад ин писар, ки бархост, Сарвест, чунин ки меравад рост. Абрӯш камони қатли ошиқ, Гесӯш каманди ақли доност.