Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дил гар раҳи ишқи ӯ напӯяд, чӣ кунад,
Дил гар раҳи ишқи ӯ напӯяд, чӣ кунад, Ҷон давлати васли ӯ наҷӯяд, чӣ кунад? Он лаҳза, ки бар оина тобад хуршед, Оина «Анашшамс» нагӯяд, чӣ кунад?
Ошиқ ҳама дам фикри ғами дӯст кунад,
Ошиқ ҳама дам фикри ғами дӯст кунад, Маъшуқ карашмае ки некӯст, кунад. Мо ҷурму гунаҳ кунему ӯ лутфу карам, Ҳар кас чизе ки лоиқи ӯст, кунад.
Мардони Худо зи хокдони дигаранд,
Мардони Худо зи хокдони дигаранд, Мурғони ҳаво зи ошёни дигаранд, Мангар ту аз ин чашм бад-эшон, к-эшон Фориғ зи ду кавну дар макони дигаранд.
Аз дафтари ишқ ҳар кӣ фарде дорад,
Аз дафтари ишқ ҳар кӣ фарде дорад, Ашки гулгун, чеҳраи зарде дорад. Бар гирди саре равад, ки шӯрест дар ӯ, Қурбони диле шавад, ки дарде дорад.
Аз шабнами ишқ хоки одам гил шуд,
Аз шабнами ишқ хоки одам гил шуд, Сад фитнаву шӯр дар ҷаҳон ҳосил шуд. Сад ништари ишқ бар раги рӯҳ заданд, Як қатра аз он чакиду номаш дил шуд.
Ошиқ чу шавӣ, теғ ба сар бояд хӯрд,
Ошиқ чу шавӣ, теғ ба сар бояд хӯрд, Заҳре ки расад, ҳамчу шакар бояд хӯрд. Ҳарчанд туро бар ҷигар обе набувад, Дарё-дарё хуни ҷигар бояд хӯрд.
Гул аз ту чароғи ҳусн дар гулшан бурд,
Гул аз ту чароғи ҳусн дар гулшан бурд, В-аз рӯи ту оина дили равшан бурд. Ҳар хона, ки шамъи рухат афрӯхт дар ӯ, Хуршед чу зарра нур аз равзан бурд.
Дил вақти самоъ бӯи дилдор барад,
Дил вақти самоъ бӯи дилдор барад, Моро ба саропардаи асрор барад. Ин замзамаи маркаб мар рӯҳи турост, Бардораду хуш ба олами ёр барад.
Аз чеҳраи ошиқонаам зар борад,
Аз чеҳраи ошиқонаам зар борад, В-аз чашми тарам ҳамеша озар борад. Дар оташи ишқи ту чунон биншинам, К-аз абри муҳаббатам самандар борад.
Ҳар сурати дилкаш, ки туро рӯй намуд,
Ҳар сурати дилкаш, ки туро рӯй намуд, Хоҳад фалакаш зуд зи чашми ту рабуд. Рав, дил ба касе деҳ, ки дар атвори вуҷуд Будаст ҳамешаву дигар хоҳад буд.
Гуфтам: Чашмат. Гуфт, ки бар маст мапеч,
Гуфтам: Чашмат. Гуфт, ки бар маст мапеч, Гуфтам:-Даҳанат.Гуфт:- Манеҳ дил бар ҳеч. Гуфтам:-Зулфат. Гуфт:-Пароканда магӯй, Боз овардӣ ҳикояте печопеч.
Дӣ зулфи абирбези анбарсоят
Дӣ зулфи абирбези анбарсоят Аз тарфи буногӯши сумансимоят Дар пои ту афтоду ба зорӣ мегуфт: Сар то поям фидои сар то поят.
Сад шукр, ки гулшани сафо гашт танат,
Сад шукр, ки гулшани сафо гашт танат, Сиҳҳат гули ишқ рехт дар пираҳанат. Табро ба ғалат дар танат афтод гузор, Он таб арақе шуду чакид аз баданат.
Ёр омаду гуфт: Хаста медор дилат,
Ёр омаду гуфт: Хаста медор дилат, Доим ба умед баста медор дилат. Моро ба шикастагон назарҳо бошад, Моро хоҳӣ, шикаста медор дилат.
Он дил, ки ту дидаӣ, зи ғам хун шуду рафт,
Он дил, ки ту дидаӣ, зи ғам хун шуду рафт, В-аз дидаи хунгирифта берун шуду рафт. Рӯзе ба ҳавои ишқ сайре мекард, Лайлисифате бидуду Маҷнун шуду рафт.
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест,
Ҳаргиз аламе чу фурқати ҷонон нест, Дарде батар аз воқиаи ҳиҷрон нест. Гар тарки видоъ кардаам, маъзурам, Ту ҷони манӣ, видоъи ҷон осон нест.
Дар кишвари ишқ ҷои осоиш нест,
Дар кишвари ишқ ҷои осоиш нест, Он ҷо ҳама коҳиш аст, афзоиш нест. Бе дарду алам таваққуъи дармон нест, Бе ҷурму гунаҳ умеди бахшоиш нест.
Мо ошиқу аҳди ҷони мо муштоқист,
Мо ошиқу аҳди ҷони мо муштоқист, Моем ба дарди ишқ, то ҷон боқист. Ғам нуқлу надим дарду мутриб нола, Май хуни ҷигар, мардуми чашмам соқист.
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест,
Дар баҳри яқин, ки дурри таҳқиқ басест, Гирдоб дар ӯ чу дому киштӣ нафасест. Ҳар гӯши садаф ҳалқаи чашмест пуроб, Ҳар мавҷ ишорае зи абрӯи касест.
Андар ҳама Дашти Ховарон гар хорест,
Андар ҳама Дашти Ховарон гар хорест, Оғушта ба хуни ошиқи афгорест. Ҳар ҷо, ки парирухею гулрухсорест, Моро ҳама дархур аст, мушкил корест.
Мегуфтам ёру менадонистам кист,
Мегуфтам ёру менадонистам кист, Мегуфтам ишқу менадонистам чист. Гар ёр ин аст, чун тавон бе ӯ буд, В-ар ишқ ин аст, чун тавон бе ӯ зист?
Он рӯз, ки чашми ту ба ман дарнигарист,
Он рӯз, ки чашми ту ба ман дарнигарист, Халқе ба ҳазор дида бар ман бигирист. Ҳар рӯз ҳазор бор дар ишқи туам Мебояд мурду боз мебояд зист.
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист,
Ҷисмам ҳама ашк гашту чашмам бигирист, Дар ишқи ту бе ҷисм ҳамебояд зист. Дар ман асаре намонд, ин ишқ зи чист? Чун ман ҳама маъшуқ шудам, ошиқ кист?
Пурсид зи ман касе, ки маъшуқи ту кист?
Пурсид зи ман касе, ки маъшуқи ту кист? Гуфтам, ки фалон кас аст, мақсуди ту чист? Биншасту ба ҳой-ҳой бар ман бигирист, К-аз дасти чунон касе ту чун хоҳӣ зист?
То дарнарасад ваъдаи ҳар кор, ки ҳаст,
То дарнарасад ваъдаи ҳар кор, ки ҳаст, Суде надиҳад ёрии ҳар ёр, ки ҳаст. То заҳмати сармои зимистон накашад, Пургул нашавад домани ҳар хор, ки ҳаст.