Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
МЕҲР ВА ЗАР
Доништалабам, на каси нодор, на доро, Танҳо паи мақсуд ба уммед равонам. Аз он чи муяссар шуда аз давлати дунё, Дар даст маро ҳаст фақат як чамадонам.
СУРУДИ СУЛҲ
Ошиқо, дар паҳлуи ҷонона биншин тангтар, Гӯш бар созу ба оҳанги рубоб андохта. Месарояд дил, дили саршори меҳри дӯстӣ, То нагардад ҳеҷ гоҳе хам сари афрохта.
ХАНДАИ ҶОНОНА
Хандаҳои дилкаши мастонаи ҷононаро Кӯҳҳо бишнида, хандиданд бо акси садо. Бод оҳиста вазида бо навозиш сӯи дашт, Майсаҳои кӯҳро алвонҷ дода мегузашт.
ЗАРАФШОН
Ман умри азизу самари ишқу умедам Бе обу насими ту тасаввур нанамоям. Саҳмест зи оби ту ба таркиби вуҷудам, Кайфест аҷаб атри насими ту бароям.
ҚУФЛ
То надуздад молу мулки ҳеҷ касро ҳеҷ кас, Фикр карда мардумон, пас қуфлу дарбон ёфтанд. Хотири худ ҷамъ бинмуда, паи ишқу ҳавас В-аз паи рӯзӣ ба роҳи зиндагӣ би
НОМ
Як ҷавон мехост шуҳрат ёбад андар байни халқ, Номи худро зинда гардонад ба олам ҷовидон. Фикр карду оқибат як чорае пайдо намуд: Канд номашро ба рӯи сангу з-он
Гул зад ба боғи субҳдам авранги хусравӣ
Гул зад ба боғи субҳдам авранги хусравӣ, Бардошт булбул аз чаман оҳанги паҳлавӣ, Яъне бисоти сабза шуд аз лутфи бод нав, Аҳди нишотро ту ҳам аз бода деҳ навӣ.
Ай он ки гирди маҳ зи хат мушкинҳилоле бастаӣ
Ай он ки гирди маҳ зи хат мушкинҳилоле бастаӣ, Баҳри ҷунуни мо зи нав некӯхаёле бастаӣ. Рангин зи хуни ошиқон шуд риштаи фитроки ту, Ё баҳри зинат Рахшро гулгун
Биё соқӣ, ки шуд бо майпарастон аҳди гул тоза
Биё соқӣ, ки шуд бо майпарастон аҳди гул тоза, Фиганд овози булбул дар чаман з-ин маънӣ овоза. Куҳанрасмест тавба, тарки он хуштар дар ин мавсим, Ки сабза хурра
Ба рухат гул-гул, ки таъсири шароб андохта
Ба рухат гул-гул, ки таъсири шароб андохта, Ҳаст барге чанд гул, бар рӯйи об андохта. Карда маҳд аз лолаву гул наргиси раънои ту, Зери мушкин соябон худро ба хо
Аҷаб дар арбада-ст имрӯз бо ман турки масти ман
Аҷаб дар арбада-ст имрӯз бо ман турки масти ман, Гиребонам ба дасти ӯву домонаш ба дасти ман. Манам пурсарву гул боғе зи фикри қадди рухсораш, Ки бошад тири таъ
Хуш он ки дар чаман, ай нозанин, ту бошию ман
Хуш он ки дар чаман, ай нозанин, ту бошию ман, Ба пойи сарву суман ҳамнишин ту бошию ман. Нишаста бар сари сабза, ба рӯйи соғари май Фишонда барги гулу ёсамин,
Ай дар даҳани тангат ҷуллоби шакар пинҳон
Ай дар даҳани тангат ҷуллоби шакар пинҳон, Дар сунбули шабрангат барги гули тар пинҳон. Сию ду бувад он лаб, ҳар гаҳ ба шумор орӣ, Яъне ки бувад дар вай сиву ду
Соғар маҳи нав бошад, холӣ шуда, мапсанд он
Соғар маҳи нав бошад, холӣ шуда, мапсанд он, Ногашта маҳи нав пур, нуре надиҳад пинҳон. Нашкуфт дилам, то ту бар ман надамидӣ дам, Бе боди баҳор, оре, ғунча наш
Теғи мижгонро ба хуни ишқбозон тез кун
Теғи мижгонро ба хуни ишқбозон тез кун, Ғамзаро дар қатли покон ханҷари хунрез кун. Бо чунин шакли пурошӯб о бурун як бомдод, Шаҳрро дармондаи ғавғои растохез к
Биё, ай шуҳра, дар ишқат ба шаҳри ҳусн машҳурон
Биё, ай шуҳра, дар ишқат ба шаҳри ҳусн машҳурон, Ки ҳам манзури шоҳон бинамат ҳам шоҳи манзурон. Хуморолудам аз чашмат, лаби холе зи хат бинмо, Ки бошад бодаи с
Нигоро, шабе ҳамнишин бош бо ман
Нигоро, шабе ҳамнишин бош бо ман, Чу бахти мусоид қарин бош бо ман. Зи рифъат маҳи осмонӣ, замоне Нишаста ба рӯйи замин, бош бо ман.
Ба бустон мегузар в-аз чеҳра гулҳоро хиҷил мекун
Ба бустон мегузар в-аз чеҳра гулҳоро хиҷил мекун, Ҳамезан ханда в-аз лаб ғунчаҳоро мунфаил мекун. Биҳил кардан чӣ хоҳӣ, чун кушӣ моро, касе бар ту Надорад ҳукм,
Донӣ, ки чист бар рухам ин ашки лолагун
Донӣ, ки чист бар рухам ин ашки лолагун, Ишқат чаконд аз дили ман қатраҳои хун. Хуни дилам зи оташи туст, омада ба ҷӯш, Оташ чу тез гашт, зи сар меравад бурун.
Нигоро, зи дармондагон ёд мекун
Нигоро, зи дармондагон ёд мекун, Худоро, зи дармондагон ёд мекун. Чу дармонда мӯрем афтон ба роҳат, Саворо, зи дармондагон ёд мекун.
Навозишномае овард бод аз ҳазрати ҷонон
Навозишномае овард бод аз ҳазрати ҷонон, Мухаллад бод бар фарқи гадоён зилли султонон. Баёзаш нурбахши дидаи ҷамъе ғамандешон, Саводаш мояи ҷамъияти муште пареш
Киям ман, ки васлат таманно кунам
Киям ман, ки васлат таманно кунам, Бад-ин дида рӯят тамошо кунам. Ҳамин бас, ки аз худ гирифта канор, Миёни сагони дарат ҷо кунам.
Ба рӯзи васл паёпай намоӣ дидорам
Ба рӯзи васл паёпай намоӣ дидорам, Ки то захираи айёми ҳаҷр бардорам. Агар назораи рӯйи туам шавад рӯзӣ, Ҳазор шаб ба хаёли рухат ба рӯз орам.
Ай зада навбати ғамат нолаи субҳгоҳиям
Ай зада навбати ғамат нолаи субҳгоҳиям, Санги ҷафои ту ба сар гавҳари тоҷи шоҳиям. Ман, ки кулаҳ ниҳодаме каҷ зи ғурури сарваре, Дар сари бандагӣ-т шуд нахвати
Ёди он рӯзе, ки бо хубон саре медоштам
Ёди он рӯзе, ки бо хубон саре медоштам, Ҷон ба ҷононеву дил бо дилбаре медоштам. Гар гуле мешуд ба боди бениёзӣ з-ин чаман, Андалебосо ҳавои дилбаре медоштам.