Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зи гиря мардуми чашмам нишаста дар хун аст
Зи гиря мардуми чашмам нишаста дар хун аст, Бибин, ки дар талабат ҳоли мардумон чун аст. Ба ёди лаъли туву чашми масти майгунат Зи ҷоми ғам майи лаъле, ки мехур
Манам, ки гӯшаи майхона хонақоҳи ман аст
Манам, ки гӯшаи майхона хонақоҳи ман аст, Дуои пири муғон вирди субҳгоҳи ман аст. Гарам таронаи чанги сабӯҳ нест, чӣ бок? Навои ман ба саҳар оҳи узрхоҳи ман аст
Рӯзгорест, ки савдои бутон дини ман аст
Рӯзгорест, ки савдои бутон дини ман аст, Ғами ин кор нишоти дили ғамгини ман аст. Дидани рӯи туро дидаи ҷонбин бояд В-ин куҷо мартабаи чашми ҷаҳонбини ман аст?
Лаъли сероби ба хун ташна лаби ёри ман аст
Лаъли сероби ба хун ташна лаби ёри ман аст, В-аз пайи дидани ӯ додани ҷон кори ман аст. Шарм аз он чашми сияҳ бодашу мижгони дароз, Ҳар кӣ дил бурдани ӯ диду да
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст, Бикуш ба ғамза, ки инаш сазои хештан аст. Гарат зи даст барояд муроди хотири мо, Ба даст бош, ки хайре ба ҷойи хештан
Равзаи хулди барин хилвати дарвешон аст
Равзаи хулди барин хилвати дарвешон аст, Мояи муҳташамӣ хидмати дарвешон аст. Ганҷи узлат, ки тилисмоти аҷоиб дорад, Фатҳи он дар назари раҳмати дарвешон аст.
Сӯфӣ аз партави май рози ниҳонӣ донист
Сӯфӣ аз партави май рози ниҳонӣ донист, Гавҳари ҳар кас аз ин лаъл тавонӣ донист. Қадри маҷмӯаи гул мурғи саҳар донаду бас, Ки на ҳар к-ӯ варақе хонд, маонӣ дон
Ба кӯи майкада ҳар солике, ки раҳ донист
Ба кӯи майкада ҳар солике, ки раҳ донист, Даре дигар задан андешаи табаҳ донист. Замона афсари риндӣ надод ҷуз ба касе, Ки сарфарозии олам дар ин кулаҳ донист.
Гул дар бару май дар кафу маъшуқ ба ком аст
Гул дар бару май дар кафу маъшуқ ба ком аст, Султони ҷаҳонам ба чунин рӯз ғулом аст. Гӯ, шамъ маёред дар ин ҷамъ, ки имшаб Дар маҷлиси мо моҳи рухи дӯст тамом а
Дар ин замона рафиқе, ки холӣ аз халал аст
Дар ин замона рафиқе, ки холӣ аз халал аст, Суроҳии майи нобу сафинаи ғазал аст. Ҷарида рав, ки гузаргоҳи офият танг аст, Пиёла гир, ки умри азиз бебадал аст.
Кунун, ки бар кафи гул ҷоми бодаи соф аст
Кунун, ки бар кафи гул ҷоми бодаи соф аст, Ба сад ҳазор забон булбулаш дар авсоф аст. Бихоҳ дафтари ашъору роҳи саҳро гир, Чӣ вақти мадрасаву баҳси кашфи «Кашшо
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст, Вақти гул хуш бод, к-аз вай вақти майхорон хуш аст. Аз сабо ҳар дам машоми ҷони мо хуш мешавад, Оре, оре, тиби анфо
Ҳоли дил бо ту гуфтанам ҳавас аст
Ҳоли дил бо ту гуфтанам ҳавас аст, Хабари дил шунуфтанам ҳавас аст. Тамаъи хом бин, ки қиссаи фош Аз рақибон ниҳуфтанам ҳавас аст.
Агарчи бода фараҳбахшу бод гулбез аст
Агарчи бода фараҳбахшу бод гулбез аст, Ба бонги чанг махур май, ки муҳтасиб тез аст. Суроҳиеву ҳарифе гарат бо чанг афтад„ Ба ақл нӯш, ки айём фитнаангез аст.
Нафси худро куш, ҷаҳонро зинда кун
Нафси худро куш, ҷаҳонро зинда кун, Хоҷаро куштаст, ӯро банда кун Бут шикастан саҳл бошад, нек саҳл, Саҳл дидан нафсро ҷаҳл аст, ҷаҳл.
Аввал ту бубин қалби касеро нашикасти!?
Аввал ту бубин қалби касеро нашикасти!? Ин гуна чаро дар паи исботи Худоем, Ҳамсояи мо гушнаву мо сер бихобем Дар хилқати мо розу муаммои Худо чист?
Алминнату лиллаҳ, ки дари майкада боз аст
Алминнату лиллаҳ, ки дари майкада боз аст, З-он рӯ, ки маро бар дари ӯ рӯйи ниёз аст. Хумҳо ҳама дар ҷӯшу хурӯшанд зи мастӣ В-он май, ки дар он ҷост, ҳақиқат, н
Боғи маро чӣ ҳоҷати сарву санавбар аст?
Боғи маро чӣ ҳоҷати сарву санавбар аст? Шамшоди хонапарварири мо аз кӣ камтар аст? Эй нозанинписар, ту чӣ мазҳаб гирифтаӣ, К-ат хуни мо ҳалолтар аз шири модар а
Бе меҳри рухат рӯзи маро нур намондаст
Бе меҳри рухат рӯзи маро нур намондаст В-аз умр маро ҷуз шаби дайҷур намондаст. Ҳангоми видои ту зи бас гиря, ки кардам, Дур аз рухи ту чашми маро нур намондаст
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст, Биёр бода, ки бунёди умр бар бод аст. Ғуломи ҳиммати онам, ки зери чархи кабуд Зи ҳар чӣ ранги тааллуқ пазирад, озод аст.
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст, Дили савдозада аз ғусса дуним афтодаст. Чашми ҷодуи ту худ айни саводи сеҳр аст, Лекин ин ҳаст, ки ин нусха сақим афт
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст?
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст? Маро фитод дил аз раҳ, туро чӣ афтодаст? Миёни ӯ, ки Худо офаридааст аз ҳеч, Дақиқаест, ки ҳеч офарида накшодаст.
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст, Карам намову фуруд о, ки хона хонаи туст. Ба лутфи холу хат аз орифон рабудӣ дил, Латифаҳои аҷаб зери дому донаи туст.
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст?
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст? Чун кӯи дӯст ҳаст, ба саҳро чӣ ҳоҷат аст? Ҷоно, ба ҳоҷате, ки туро ҳаст, бо Худой, К-охир, даме бипурс, ки моро чӣ ҳоҷат
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст, Кушоди кори ман андар карашмаҳои ту баст. Марову сарви чаманро ба хоки роҳ нишонд, Замона то қасаби наргису қабои ту баст