Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дерест, ки тири фақрро омоҷам,
Дерест, ки тири фақрро омоҷам, Бар торами афлоки фалокат тоҷам. Як шамма зи муфлисии худ баргӯям, Чандонки Худо ғанист, ман мӯҳтоҷам.
Ҷоно, ману ту намунаи паргорем,
Ҷоно, ману ту намунаи паргорем, Сар гарчи ду кардаем, як тан дорем. Бар нуқта равонем кунун чун паргор, Дар охири кор сар ба ҳам боз орем.
Гар ман гунаҳи ҷумла ҷаҳон кардастам,
Гар ман гунаҳи ҷумла ҷаҳон кардастам, Афви ту умед аст, ки гирад дастам. Гуфтӣ, ки ба рӯзи аҷз дастат гирам, Оҷизтар аз ин махоҳ, к-акнун ҳастам.
Ҳам дар раҳи маърифат басе тохтаам,
Ҳам дар раҳи маърифат басе тохтаам, Ҳам дар сафи олимон сар андохтаам. Чун парда зи пеши хеш бардоштаам, Бишнохтам, ки ҳеч нашнохтаам.
Гар пора кунӣ маро зи сар то ба қадам,
Гар пора кунӣ маро зи сар то ба қадам, Мавҷуд шавам зи ишқи ту ман зи адам. Ҷоне дорам, зи ишқи ту карда рақам, Хоҳиш ба шодӣ кушу хоҳиш ба ғам.
Ранҷураму дар дил аз ту дорам сад ғам,
Ранҷураму дар дил аз ту дорам сад ғам, Бе лаъли лабат ҳарифи дардам ҳама дам. З-ин умр малулам мани мискини ғариб, Хоҳад шавад оромгаҳам кӯи адам.
Бо аҳли замона ошноӣ мушкил,
Бо аҳли замона ошноӣ мушкил, Бо чархи куҳан ситезароӣ мушкил. Аз ҷону ҷаҳон қатъ намудан осон, Дар ҳам задани дил ба ҷудоӣ мушкил.
Дар ишқ чӣ беҳ зи бурдборӣ, эй дил,
Дар ишқ чӣ беҳ зи бурдборӣ, эй дил, Гӯям ба ту як сухан зи ёрӣ, эй дил. Ҳарчанд расад зи ёр хорӣ, эй дил, Зинҳор ба рӯи ӯ наёрӣ, эй дил.
Чандат гуфтам, ки дида бардӯз, эй дил,
Чандат гуфтам, ки дида бардӯз, эй дил, Дар роҳи бало фитна маяндӯз, эй дил. Акнун ки шудӣ ошиқу бадрӯз, эй дил, Тан дардиҳу ҷон кану ҷигар сӯз, эй дил.
Гар бо ғами ишқ созгор ояд дил,
Гар бо ғами ишқ созгор ояд дил, Бар маркаби орзу савор ояд дил. Гар дил набувад, куҷо ватан созад ишқ, В-ар ишқ набошад, ба чӣ кор ояд дил?
Меруст зи Дашти Ховарон лолаи ол,
Меруст зи Дашти Ховарон лолаи ол, Чун донаи ашки ошиқон дар маҳу сол. Бинмуд чу рӯи дӯст аз парда ҷамол, Чун сурати ҳоли ман шудаш сурату ҳол.
Дар боғ куҷо равам, ки нолад булбул,
Дар боғ куҷо равам, ки нолад булбул, Бе ту чӣ кунам ҷилваи сарву сунбул. Ё қадди ту ҳаст, ончи медорад сарв, Ё рӯи ту ҳаст, ончи медорад гул.
Шайдои туро рӯҳи муқаддас манзил,
Шайдои туро рӯҳи муқаддас манзил, Савдои туро ақли муҷаррад маҳмил. Сайёҳи ҷаҳони маърифат, яъне дил Дар баҳри ғамат даст ба сар, пой ба гил.
Пурсид касе манзили он меҳргусил,
Пурсид касе манзили он меҳргусил, Гуфтам, ки: Дили ман аст ӯро манзил. Гуфто, ки: Дилат куҷост? Гуфтам: Бари ӯ, Пурсид, ки: Ӯ куҷост? Гуфтам: Дар дил.
Дасте, ки задӣ ба ноз бар зулфи ту чанг,
Дасте, ки задӣ ба ноз бар зулфи ту чанг, Чашме, ки зи диданат зи дил бурдӣ занг. В-он чашм бибаст бе туам дида ба хун, В-он даст бикӯфт бе туам сина ба санг.
Дар ишқи ту, эй дилбари пуркинаву ҷанг,
Дар ишқи ту, эй дилбари пуркинаву ҷанг, Гаштем саропои ҷаҳон бо дили танг. Шуд даст зи кору монд по аз рафтор, Ин баски ба сар задему он баски ба санг.
То шер будам, шикори ман буд паланг,
То шер будам, шикори ман буд паланг, Пирӯз будам, ба ҳар чӣ кардам оҳанг. То ишқи туро ба бар даровардам танг, Аз беша бурун кард маро рӯбаҳи ланг.
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок,
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок, В-ар адл кунӣ, шавам ба якбора ҳалок. Рӯзе сад бор гӯям: Эй холиқи пок, Муште хокам, чӣ ояд аз муште хок.
Домони ғинои ишқ пок омад, пок,
Домони ғинои ишқ пок омад, пок, З-олудагии ниёз бо муште хок. Чун ҷилвагару назорагӣ ҷумла худ ӯст, Гар мову ту дар миён набошем, чӣ бок.
Бар уди дилам навохт як замзама ишқ,
Бар уди дилам навохт як замзама ишқ, З-он замзамаам зи пой то сар ҳама ишқ. Ҳаққо, ки ба аҳдҳо наёям берун, Аз уҳдаи ҳақгузории якдама ишқ.
Дил кард басе нигоҳ дар дафтари ишқ,
Дил кард басе нигоҳ дар дафтари ишқ, Ҷуз дӯст надид ҳеч рӯ дарх(в)ари ишқ. Чандонки рухат ҳусн ниҳад бар сари ҳусн, Шӯрида дилам ишқ ниҳад бар сари ишқ.
Эй бар сари ҳарфи ину он нозада хат,
Эй бар сари ҳарфи ину он нозада хат, Пиндор, дуӣ далели буъд аст ба хат. Дар ҷумлаи коиноти бе саҳву ғалат Як айн фаҳасб дону як зот фақат.
Оташ ба ду дасти хеш дар хирмани хеш,
Оташ ба ду дасти хеш дар хирмани хеш, Чун худ задаам, чӣ нолам аз душмани хеш? Кас душмани ман нест, манам душмани хеш, Эй вои ману дасти ману домани хеш.
Шӯхе, ки ба дида буд доим ҷояш,
Шӯхе, ки ба дида буд доим ҷояш, Рафт аз назарам сарви қади раънояш. Гашт аз паи ӯ қатразанон мардуми чашм, Чандонки зи ашк обила шуд бар пояш.
Савдои туам дари ҷунун мезад дӯш,
Савдои туам дари ҷунун мезад дӯш, Дарёи ду дида мавҷи хун мезад дӯш. Дар нимашабон хайли хаёли ту расид, В-арна ҷонам хайма бурун мезад дӯш.