Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ё раб, ту замонаро далеле бифирист,
Ё раб, ту замонаро далеле бифирист, Намрудонро пашша чу пиле бифирист. Фиръавнсифатон ҳама забардаст шуданд, Мӯсову асову рӯди Ниле бифирист.
Ё раб, сабаби ҳаёти ҳайвон бифирист,
Ё раб, сабаби ҳаёти ҳайвон бифирист, В-аз хони карам неъмати алвон бифирист. В-аз баҳри лаби ташнаи тифлони набот Аз синаи абр шири борон бифирист.
Олудаи дунё ҷигараш рештар аст,
Олудаи дунё ҷигараш рештар аст, Осудатар аст, ҳар кӣ дарвештар аст. Ҳар хар, ки бар ӯ зангею занҷире ҳаст, Чун беҳ нигарӣ, бор бар ӯ бештар аст.
Наққоши рухат зи таънаҳо осудаст,
Наққоши рухат зи таънаҳо осудаст, К-аз ҳар чӣ тамомтар бувад, бинмудаст. Рухсору лабат чунонки бояд, будаст, Гӯӣ, ки касе ба орзу фармудаст.
Ишқам, ки ба ҳар рагам ғаме пайванд аст,
Ишқам, ки ба ҳар рагам ғаме пайванд аст, Дардам, ки дилам ба дард ҳоҷатманд аст. Сабрам, ки ба ком панҷаи шерам ҳаст, Шукрам, ки мудом хоҳишам хурсанд аст.
Асрори малак бин, ки ба ғул афтодаст,
Асрори малак бин, ки ба ғул афтодаст, В-он сиккаи заррин, ки ба пул афтодаст. В-он даст барафшондани мардон зи ду кавн Акнун ба таронаву качул афтодаст.
Нокомиям, эй дӯст, зи худкомии туст,
Нокомиям, эй дӯст, зи худкомии туст, В-ин сӯхтагиҳои ман аз хомии туст. Магзор, ки дар ишқи ту расво гардам, Расвоии ман боиси бадномии туст.
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст,
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст, Сар бар хати ӯ неҳ, ки сазои ману туст. Ту чошнии дард надонӣ, в-арна Як дам ғами дӯст хунбаҳои ману туст.
Пайваста зи ман кашидадоман дили туст,
Пайваста зи ман кашидадоман дили туст, Фориғ зи мани сӯхтахирман дили туст. Гар умр вафо кунад, ман аз ту дили хеш Фориғтар аз он кунам, ки аз ман дили туст.
Гар субҳаи саддона шуморӣ, хуб аст,
Гар субҳаи саддона шуморӣ, хуб аст, В-ар ҷоми май аз каф нагузорӣ, хуб аст. Гуфтӣ: Чӣ кунам, чӣ тӯҳфа орам бари дӯст? Бе дард маё, ҳар он чи орӣ, хуб аст.
Аз мо ҳама аҷзу нестӣ матлуб аст,
Аз мо ҳама аҷзу нестӣ матлуб аст, Ҳастию тавобиъаш зи мо манкуб аст. Ин ӯст падид гашта дар сурати мо, Ин қудрату феъл аз он ба мо мансуб аст.
Он оташи сӯзанда, ки ишқаш лақаб аст,
Он оташи сӯзанда, ки ишқаш лақаб аст, Дар пайкари куфру дин чу сӯзанда таб аст. Имон дигару кеши муҳаббат дигар аст, Пайғамбари ишқ на Аҷам, на Араб аст.
Гардун камаре зи умри фарсудаи мост,
Гардун камаре зи умри фарсудаи мост, Дарё асаре зи ашки олудаи мост. Дӯзах шараре зи ранчи беҳудаи мост, Фирдавс даме зи вақти осудаи мост.
Ёди ту шабу рӯз қарини дили мост,
Ёди ту шабу рӯз қарини дили мост, Савдои дилат гӯшанишини дили мост. Аз ҳалқаи бандагит берун наравад, То нақши ҳаёт дар нигини дили мост.
Ё раб, ғами он чи ғайри ту дар дили мост,
Ё раб, ғами он чи ғайри ту дар дили мост, Бардор, ки беҳосилӣ аз ҳосили мост. Алҳамд, ки чун ту раҳнамое дорем, К-аз гумшудагонем, ки ғам манзили мост.
Ғам ошиқи синаи балопарвари мост,
Ғам ошиқи синаи балопарвари мост, Хун дар дили орзу зи чашми тари мост. Ҳон ғайр, агар ҳарифи моӣ, пеш ой, К-алмос ба ҷои бода дар соғари мост.
Мо куштаи ишқему ҷаҳон маслахи мост,
Мо куштаи ишқему ҷаҳон маслахи мост, Мо бе хуру хобему ҷаҳон матбахи мост. Моро набувад ҳавои фирдавс аз он-к Сад мартаба болотар аз он дӯзахи мост.
Дӯзах шараре зи оташи синаи мост,
Дӯзах шараре зи оташи синаи мост, Ҷаннат асаре з-ин дили ганҷинаи мост. Фориғ зи биҳишту дӯзах, эй дил, хуш бош Бо дарду ғамаш, ки ёри деринаи мост.
Исёни халоиқ арчи саҳро-саҳрост,
Исёни халоиқ арчи саҳро-саҳрост, Дар пеши инояти ту як барги гиёст. Ҳарчанд гуноҳи мост киштӣ-киштӣ, Ғам нест, ки раҳмати ту дарё-дарёст.
Озодию ишқ чун ҳаме н-омад рост,
Озодию ишқ чун ҳаме н-омад рост, Банда шудаму ниҳодам аз як сӯ хост. З-ин пас чунонки дорадам дӯст, равост, Гуфтору хусумат аз миёна бархост.
Гоҳе чу малоикам сари бандагӣ аст,
Гоҳе чу малоикам сари бандагӣ аст, Гаҳ чун ҳаявон ба хобу хур зиндагӣ аст. Гоҳам чу баҳоим сар дар бандагӣ аст, Субҳоналлаҳ, ин чӣ парокандагӣ аст.
Кардам тавба, шикастияш рӯзи нахуст,
Кардам тавба, шикастияш рӯзи нахуст, Чун бишкастам, ба тавбаам хондӣ чуст. Ақисса, зимоми тавбаам дар кафи туст, Як дам на шикастааш гузорӣ, на дуруст.
Дӣ тифлаки хокбез ғирбол ба даст
Дӣ тифлаки хокбез ғирбол ба даст Мезад ба ду дасту рӯи худро мехаст. Мегуфт ба ҳой-ҳой, к-афсӯсу дареғ, Донге бинаёфтему ғирбол шикаст.
Тире зи камонхонаи абрӯи ту ҷаст,
Тире зи камонхонаи абрӯи ту ҷаст, Дил партави васлро хаёле барбаст. Хуш-хуш зи дилам гузашту мегуфт ба ноз: Мо паҳлуи чун туе нахоҳем нишаст.
Аз Каъба раҳест то ба мақсад пайваст,
Аз Каъба раҳест то ба мақсад пайваст, В-аз ҷониби майхона раҳе дигар ҳаст. Аммо раҳи майхона зи ободонӣ Роҳест, ки коси май равад даст ба даст.