Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст,
Эй дил, ғами ишқ аз барои ману туст, Сар бар хати ӯ неҳ, ки сазои ману туст. Ту чошнии дард надонӣ, в-арна Як дам ғами дӯст хунбаҳои ману туст.
Пайваста зи ман кашидадоман дили туст,
Пайваста зи ман кашидадоман дили туст, Фориғ зи мани сӯхтахирман дили туст. Гар умр вафо кунад, ман аз ту дили хеш Фориғтар аз он кунам, ки аз ман дили туст.
Гар субҳаи саддона шуморӣ, хуб аст,
Гар субҳаи саддона шуморӣ, хуб аст, В-ар ҷоми май аз каф нагузорӣ, хуб аст. Гуфтӣ: Чӣ кунам, чӣ тӯҳфа орам бари дӯст? Бе дард маё, ҳар он чи орӣ, хуб аст.
Аз мо ҳама аҷзу нестӣ матлуб аст,
Аз мо ҳама аҷзу нестӣ матлуб аст, Ҳастию тавобиъаш зи мо манкуб аст. Ин ӯст падид гашта дар сурати мо, Ин қудрату феъл аз он ба мо мансуб аст.
Он оташи сӯзанда, ки ишқаш лақаб аст,
Он оташи сӯзанда, ки ишқаш лақаб аст, Дар пайкари куфру дин чу сӯзанда таб аст. Имон дигару кеши муҳаббат дигар аст, Пайғамбари ишқ на Аҷам, на Араб аст.
Гардун камаре зи умри фарсудаи мост,
Гардун камаре зи умри фарсудаи мост, Дарё асаре зи ашки олудаи мост. Дӯзах шараре зи ранчи беҳудаи мост, Фирдавс даме зи вақти осудаи мост.
Ёди ту шабу рӯз қарини дили мост,
Ёди ту шабу рӯз қарини дили мост, Савдои дилат гӯшанишини дили мост. Аз ҳалқаи бандагит берун наравад, То нақши ҳаёт дар нигини дили мост.
Ё раб, ғами он чи ғайри ту дар дили мост,
Ё раб, ғами он чи ғайри ту дар дили мост, Бардор, ки беҳосилӣ аз ҳосили мост. Алҳамд, ки чун ту раҳнамое дорем, К-аз гумшудагонем, ки ғам манзили мост.
Ғам ошиқи синаи балопарвари мост,
Ғам ошиқи синаи балопарвари мост, Хун дар дили орзу зи чашми тари мост. Ҳон ғайр, агар ҳарифи моӣ, пеш ой, К-алмос ба ҷои бода дар соғари мост.
Мо куштаи ишқему ҷаҳон маслахи мост,
Мо куштаи ишқему ҷаҳон маслахи мост, Мо бе хуру хобему ҷаҳон матбахи мост. Моро набувад ҳавои фирдавс аз он-к Сад мартаба болотар аз он дӯзахи мост.
Дӯзах шараре зи оташи синаи мост,
Дӯзах шараре зи оташи синаи мост, Ҷаннат асаре з-ин дили ганҷинаи мост. Фориғ зи биҳишту дӯзах, эй дил, хуш бош Бо дарду ғамаш, ки ёри деринаи мост.
Исёни халоиқ арчи саҳро-саҳрост,
Исёни халоиқ арчи саҳро-саҳрост, Дар пеши инояти ту як барги гиёст. Ҳарчанд гуноҳи мост киштӣ-киштӣ, Ғам нест, ки раҳмати ту дарё-дарёст.
Озодию ишқ чун ҳаме н-омад рост,
Озодию ишқ чун ҳаме н-омад рост, Банда шудаму ниҳодам аз як сӯ хост. З-ин пас чунонки дорадам дӯст, равост, Гуфтору хусумат аз миёна бархост.
Гоҳе чу малоикам сари бандагӣ аст,
Гоҳе чу малоикам сари бандагӣ аст, Гаҳ чун ҳаявон ба хобу хур зиндагӣ аст. Гоҳам чу баҳоим сар дар бандагӣ аст, Субҳоналлаҳ, ин чӣ парокандагӣ аст.
Кардам тавба, шикастияш рӯзи нахуст,
Кардам тавба, шикастияш рӯзи нахуст, Чун бишкастам, ба тавбаам хондӣ чуст. Ақисса, зимоми тавбаам дар кафи туст, Як дам на шикастааш гузорӣ, на дуруст.
Дӣ тифлаки хокбез ғирбол ба даст
Дӣ тифлаки хокбез ғирбол ба даст Мезад ба ду дасту рӯи худро мехаст. Мегуфт ба ҳой-ҳой, к-афсӯсу дареғ, Донге бинаёфтему ғирбол шикаст.
Тире зи камонхонаи абрӯи ту ҷаст,
Тире зи камонхонаи абрӯи ту ҷаст, Дил партави васлро хаёле барбаст. Хуш-хуш зи дилам гузашту мегуфт ба ноз: Мо паҳлуи чун туе нахоҳем нишаст.
Аз Каъба раҳест то ба мақсад пайваст,
Аз Каъба раҳест то ба мақсад пайваст, В-аз ҷониби майхона раҳе дигар ҳаст. Аммо раҳи майхона зи ободонӣ Роҳест, ки коси май равад даст ба даст.
Аз бори гунаҳ шуд тани мискинам паст,
Аз бори гунаҳ шуд тани мискинам паст, Ё раб, чӣ шавад, агар маро гирӣ даст? Гар дар амалам он чи туро шояд, нест, Андар карамат он чи маро бояд, ҳаст.
Он ёр, ки аҳди дӯстдорӣ бишкаст,
Он ёр, ки аҳди дӯстдорӣ бишкаст, Мерафту манаш гирифта доман дар даст. Мегуфт: Дигарбора ба хобам бинӣ, Андар карамат он чи маро бояд, ҳаст.
Эй дил, чу фироқаш раги ҷон бикшудат,
Эй дил, чу фироқаш раги ҷон бикшудат, Манмой ба кас хирқаи хунолудат. Менол чунон, ки нашнаванд овозат, Месӯз чунон, ки барнаёяд дудат.
Ман бандаи осиям, ризои ту куҷост,
Ман бандаи осиям, ризои ту куҷост, Торикдилам, нуру сафои ту куҷост? Моро ту биҳишт агар ба тоат бахшӣ, Ин байъ бувад, лутфу атои ту куҷост?
Гар толиби роҳи Ҳақ шавӣ, раҳ пайдост,
Гар толиби роҳи Ҳақ шавӣ, раҳ пайдост, Ӯ рост бувад бо ту, ту гар бошӣ рост. В-он гаҳ ки ба ихлосу ба дил гар софӣ, Ӯро бошӣ, бидон, ки ӯ низ турост.
Шириндаҳане, ки аз лабаш ҷон мерехт,
Шириндаҳане, ки аз лабаш ҷон мерехт, Куфраш зи сари зулфи парешон мерехт. Гар шайх ба куфри зулфи ӯ раҳ мебурд, Хоки раҳи ӯ бар сари имон мерехт.
Аз нахли тараш бор чу борон мерехт,
Аз нахли тараш бор чу борон мерехт, В-аз сафҳаи рух гул ба гиребон мерехт. Аз ҳасрати хоки пои он тозаниҳол Селоб зи чашми оби ҳайвон мерехт.