Шеърҳо бо теги: зебогӣ
Шеърҳои марбут ба теги «зебогӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ай лак, ар ноз хоҳию неъмат
Ай лак, ар ноз хоҳию неъмат, Гирди даргоҳи ӯ кунӣ лаку пак... Яхча бориду пойи ман бифсурд, Варқ барбанд яхчаро зи фалак.
Ҳусн чун орад ба мавҷи ноз баҳри нурро
Ҳусн чун орад ба мавҷи ноз баҳри нурро, Гавҳари ғалтон кунад бетобии дил Турро. Турбати аҳли фано бошад ҳамон гарди фано, Дор охир тахтаи тобут шуд Мансурро.
Фузун гашт аз саводи хат фурӯғи ҳусн ҷононро
Фузун гашт аз саводи хат фурӯғи ҳусн ҷононро, Сафи ин мӯр мили сурма шуд чашми Сулаймонро. Тамошои куҳансол аз ҷавон санҷидатар бошад, Тарозуи нигаҳсанҷист айна
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро
Худоё, бар сари ноз ор бо мо каҷкулоҳонро, Ба сеҳри ғамза бар мо фитна кун ҷодунигоронро. Биёбони муҳаббат сар кун, ай дил, к-андар ин водӣ Далели Хизр бинӣ лол
Ай хоҷа, намебинӣ ин рӯзи қиёматро
Ай хоҷа, намебинӣ ин рӯзи қиёматро, Ин Юсуфи хубиро, ин хушқаду қоматро?! Ай шайх, намебахшӣ ин гавҳари шайхиро, Ин шаъшаи навро, ин ҷоҳу ҷалолатро?!
Эй фурӯғи моҳи ҳусн аз рӯйи рахшони шумо!
Эй фурӯғи моҳи ҳусн аз рӯйи рахшони шумо! Обрӯи хубӣ аз чоҳи занахдони шумо! Азми дидори ту дорад ҷони барлабомада, Бозгардад ё барояд, чист фармони шумо?
Фарёди ман аз фироқи ёр аст
Фарёди ман аз фироқи ёр аст, В-афғони ман аз ғами нигор аст. Бе рӯи чу моҳи он нигорин Рухсораи ман ба хун нигор аст.
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст?
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст? Ё малак дар сурати мардум ба гуфтор омадаст? Он парӣ, к-аз халқ пинҳон буд чандин рӯзгор, Боз мебинам, ки дар олам пад
Ноз дорад тифлӣ дар хоби ширинам то ҳанӯз
Ноз дорад тифлӣ дар хоби ширинам то ҳанӯз, Шод бо ёдаш дили кӯдак баринам то ҳанӯз. Медурахшад ёқути он фасли пуршавқу шарар Дар миёни ҳалқаи ангуштаринам то ҳа
Вақте ки ман зебо будам, дунёи ман зебо набуд
Вақте ки ман зебо будам, дунёи ман зебо набуд, Дар дафтари сабзи ғазал пайғоми Мавлоно набуд. Дар хандаҳои гулдара, дар нағмаҳои бефара, Нури булӯри шаршара дур
Биё, ки зулфи каҷу чашми сурмасо ин ҷост
Биё, ки зулфи каҷу чашми сурмасо ин ҷост, Нигоҳи гарму адоҳои дилрабо ин ҷост. Карашма теғу нигаҳ ханҷару мижа алмос, Шаҳодат ар талабӣ, Дашти Карбало ин ҷост.
Не ҳарам монад на зебо хонае
Не ҳарам монад на зебо хонае, Қаср ҳам созӣ, шавад вайронае. Қасри некӣ соз байни мардумон, Номи ту монад чу дар афсонае!