Шеърҳо бо теги: зебогӣ
Шеърҳои марбут ба теги «зебогӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ё раб, назаре бар мани саргардон кун,
Ё раб, назаре бар мани саргардон кун, Лутфе ба мани дилшудаи ҳайрон кун. Бо ман макун, он чи ман сазои онам, Он-ч аз караму лутфи ту зебад, он кун.
Хоҳӣ, ки касе шавӣ, зи мастӣ кам кун,
Хоҳӣ, ки касе шавӣ, зи мастӣ кам кун, Нохӯрда шароби васл, мастӣ кам кун. Бо зулфи бутон дароздастӣ кам кун, Бутро чӣ гунаҳ, ту бутпарастӣ кам кун.
Бо гулрухи хеш гуфтам: Эй ғунчадаҳон,
Бо гулрухи хеш гуфтам: Эй ғунчадаҳон, Ҳар лаҳза мапӯш чеҳра чун ишвадиҳон. Зад ханда, ки: Ман ба акси хубони ҷаҳон Дар парда аён бошаму бе парда ниҳон.
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам,
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам, В-аз ҷумлаи сӯзу доғи бепоёнам Сӯзандатар он аст, ки чун мардуми чашм, Дар чашми манию диданат натвонам.
Озурдатарам, гарчи камозортарам,
Озурдатарам, гарчи камозортарам, Бисёртарам, гарчи вафодортарам. Бо ҳар кӣ вафову сабр ман кардам беш, Субҳоналлаҳ, ба чашми ӯ хортарам.
Аз хоки дарат рахти иқомат набарам,
Аз хоки дарат рахти иқомат набарам, Дузд аст ғамат, ҷон ба саломат набарам. Бардор ниқоб аз руху бинмой ҷамол, То ҳасрати он рух ба қиёмат набарам.
Дар васли ту пайваста ба гулшан будам,
Дар васли ту пайваста ба гулшан будам, Дар ҳаҷри ту бо нолаву шеван будам. Гуфтам ба дуо, ки чашми бад дур зи ту, Эй дӯст, магар чашми бадат ман будам?
Ҳаргиз набувад шикасти кас мақсудам,
Ҳаргиз набувад шикасти кас мақсудам, Озурда нашуд зи ман диле, то будам. Сад шукр, ки чашми айббинам кӯр аст, Шодам, ки ҳасуд нестам, маҳсудам.
Андар талаби ёр чу мардона шудам,
Андар талаби ёр чу мардона шудам, Аввалқадам аз вуҷуд бегона шудам. Ӯ илм намешунид, лаб бар бастам, Ӯ ақл намехарид, девона шудам.
Дасте, ки задӣ ба ноз бар зулфи ту чанг,
Дасте, ки задӣ ба ноз бар зулфи ту чанг, Чашме, ки зи диданат зи дил бурдӣ занг. В-он чашм бибаст бе туам дида ба хун, В-он даст бикӯфт бе туам сина ба санг.
Дил кард басе нигоҳ дар дафтари ишқ,
Дил кард басе нигоҳ дар дафтари ишқ, Ҷуз дӯст надид ҳеч рӯ дарх(в)ари ишқ. Чандонки рухат ҳусн ниҳад бар сари ҳусн, Шӯрида дилам ишқ ниҳад бар сари ишқ.
Шӯхе, ки ба дида буд доим ҷояш,
Шӯхе, ки ба дида буд доим ҷояш, Рафт аз назарам сарви қади раънояш. Гашт аз паи ӯ қатразанон мардуми чашм, Чандонки зи ашк обила шуд бар пояш.
Донӣ, ки маро ёр чӣ гуфтаст имрӯз,
Донӣ, ки маро ёр чӣ гуфтаст имрӯз, Ҷуз мо ба касе дарманигар, дида бидӯз. Аз чеҳраи хеш оташе афрӯзад, Яъне ки биёву дар раҳи дӯст бисӯз.
Гуфтам, ки:Дилам.Гуфт: Кабобе кам гир,
Гуфтам, ки:Дилам.Гуфт: Кабобе кам гир, Гуфтам: Чашмам. Гуфт: Саробе кам гир. Гуфтам: Ҷонам. Гуфт, ки: Дар олами ишқ Бисёр хароб аст, харобе кам гир.
Эй пушти ту гарм карда санҷобу самур,
Эй пушти ту гарм карда санҷобу самур, Яксон ба мазоқи ту чи ширину чи шӯр. Аз ҷониби ишқ бонг бар бонгу ту кар, В-аз ҷониби ҳусн арз дар арзу ту кӯр.
Гуфтам: Чашмам. Гуфт: Ба роҳаш медор,
Гуфтам: Чашмам. Гуфт: Ба роҳаш медор, Гуфтам: Ҷигарам. Гуфт: Пуроҳаш медор. Гуфтам, ки: Дилам. Гуфт: Чӣ дорӣ дар дил? Гуфтам: Ғами ту. Гуфт: Нигоҳаш медор.
Сарриштаи дӯст, эй бародар ба каф ор,
Сарриштаи дӯст, эй бародар ба каф ор, В-ин умри гиромӣ ба хасорат магузор. Доим ҳама ҷо, бо ҳама кас, дар ҳама кор Медор ниҳуфта чашми дил ҷониби ёр.
Чашмам, ки надошт тоби наззораи ёр,
Чашмам, ки надошт тоби наззораи ёр, Шуд ашкфишон ба пеши он симъизор. Дар сели сиришк акси рухсораш дид, Нақши аҷабе бар об зад охири кор.
Ҷонам ба лаб аз лаъли хамӯши ту расид,
Ҷонам ба лаб аз лаъли хамӯши ту расид, Аз лаъли хамӯши боданӯши ту расид. Гӯши ту шунидаам, ки дарде дорад, Дарди дили ман магар ба гӯши ту расид?
Чашме ба саҳоб ҳамнишин мебояд,
Чашме ба саҳоб ҳамнишин мебояд, Хотир ба нишот хашмгин мебояд. Сар бар сари дору сина бар синаи теғ, Осоиши ошиқон чунин мебояд.
Дар дӯзахам ар зулфи ту дар чанг ояд,
Дар дӯзахам ар зулфи ту дар чанг ояд, Аз ҳоли биҳиштиён маро нанг ояд. В-ар бе ту ба саҳрои биҳиштам хонанд, Саҳрои биҳишт бар дилам танг ояд.
Пирем, вале чу ишқ дамсоз ояд,
Пирем, вале чу ишқ дамсоз ояд, Ҳангоми нишоту тарабу ноз ояд. Аз зулфи сиёҳи ту каманде фиканам Бар гардани умри рафта, то боз ояд.
Гӯшам чу ҳадиси дарди чашми ту шунид,
Гӯшам чу ҳадиси дарди чашми ту шунид, Филҳол дилам хун шуду аз дида чакид. Чашми ту накӯ шавад, ба ман чун нигарӣ, То кӯр шавад, ҳар он ки натвонад дид.
Ар куштани ман ду чашми мастат хоҳад,
Ар куштани ман ду чашми мастат хоҳад, Шак нест, ки табъи бутпарастат хоҳад. Тарсанда аз онам, ки агар бар дастат Ман кушта шавам, кӣ узри дастат хоҳад?
На кас, ки зи ҷаври даҳр афсурда набуд,
На кас, ки зи ҷаври даҳр афсурда набуд, Не гул, ки дар ин замона пажмурда набуд. Онро, ки биёмадаст, зебо омад, Донӣ, ки биёмада чу оварда набуд.