Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест, Бода пеш ор, ки асбоби ҷаҳон ин ҳама нест. Аз дилу ҷон шарафи суҳбати ҷонон ғараз аст,
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест, Миннати хоки дарат бар басаре нест, ки нест. Нозири рӯйи ту соҳибназаронанд, оре,
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест
Роҳест роҳи ишқ, ки ҳечаш канора нест, Он ҷо ҷуз он ки ҷон бисупоранд, чора нест. Ҳар гаҳ ки дил ба ишқ диҳӣ, хуш даме бувад,
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест, Дар ҳақи мо ҳар чӣ гӯяд, ҷойи ҳеч икроҳ нест. Дар тариқат ҳар чӣ пеши солик ояд, хайри ӯст,
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест, Дили саргаштаи мо ғайри туро зокир нест. Ашкам эҳроми тавофи ҳарамат мебандад,
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест,
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест, Дар раҳгузари кист, ки доме зи бало нест? Чун чашми ту дил мебарад аз гӯшанишинон,
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест, Ҳоли ҳиҷрон ту чӣ донӣ, ки чӣ мушкил ҳолест. Мардуми дида зи лутфи рухи ӯ дар рухи ӯ
Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист?
Ё Раб, ин шамъи дилафрӯз зи кошонаи кист? Ҷони мо сӯхт, бипурсед, ки ҷононаи кист? Ҳолиё хонабарандози дилу дини ман аст,
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист, Ки мо ду ошиқи зорему кори мо зорист. Дар он замин, ки насиме вазад зи турраи дӯст,
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист, Соқӣ куҷост, гӯ сабаби интизор чист? Ҳар вақти хуш, ки даст диҳад, муғтанам шумор,
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист, Забон хамӯш, валекин даҳон пур аз арабист. Парӣ ниҳуфта руху дев дар карашмаи ҳусн,
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст,
Рӯйи ту кас надиду ҳазорат рақиб ҳаст, Дар ғунчаӣ ҳанӯзу садат андалеб ҳаст. Гар омадам ба кӯйи ту, чандон ғариб нест,
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст, То кунам ҷон аз сари рағбат фидои номи дӯст. Волаву шайдост доим ҳамчу булбул дар қафас
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст, Биёр нафҳае аз гесуйи муанбари дӯст. Ба ҷони ӯ, ки ба шукрона ҷон барафшонам,
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст
Он пайки номвар, ки расид аз диёри дӯст, Овард ҳирзи ҷон зи хати мушкбори дӯст. Хуш медиҳад нишони ҷалолу ҷамоли ёр,
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст, Кардам ҷиноятею умедам ба афви ӯст. Донам, ки бигзарад зи сари ҷурми ман, ки ӯ
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст, Ки ҳар чӣ бар сари мо меравад, иродати ӯст. Назири дӯст надидам, агарчи аз маҳу меҳр
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст, Чашми майгун, лаби хандон, дили хуррам бо ӯст. Гарчи шириндаҳанон подшаҳонанд, вале
Дил саропардаи муҳаббати ӯст
Дил саропардаи муҳаббати ӯст, Дида ойинадори талъати ӯст. Ман, ки сар дарнаёварам ба ду кавн,
Хами зулфи ту доми куфру дин аст
Хами зулфи ту доми куфру дин аст, Зи користони ӯ як шамма ин аст. Ҷамолат муъҷизи ҳусн аст, лекин
Зи гиря мардуми чашмам нишаста дар хун аст
Зи гиря мардуми чашмам нишаста дар хун аст, Бибин, ки дар талабат ҳоли мардумон чун аст. Ба ёди лаъли туву чашми масти майгунат
Манам, ки гӯшаи майхона хонақоҳи ман аст
Манам, ки гӯшаи майхона хонақоҳи ман аст, Дуои пири муғон вирди субҳгоҳи ман аст. Гарам таронаи чанги сабӯҳ нест, чӣ бок?
Рӯзгорест, ки савдои бутон дини ман аст
Рӯзгорест, ки савдои бутон дини ман аст, Ғами ин кор нишоти дили ғамгини ман аст. Дидани рӯи туро дидаи ҷонбин бояд
Лаъли сероби ба хун ташна лаби ёри ман аст
Лаъли сероби ба хун ташна лаби ёри ман аст, В-аз пайи дидани ӯ додани ҷон кори ман аст. Шарм аз он чашми сияҳ бодашу мижгони дароз,
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст, Бикуш ба ғамза, ки инаш сазои хештан аст. Гарат зи даст барояд муроди хотири мо,