Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
936. ГУРЕХТАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА АЗ ПЕШИ ХУСРАВ ВА РАСИДАН НАЗДИ ХОҚОНИ ЧИН
Чу хуршеди равшан биёрост гоҳ, Талоя биёмад зи наздики шоҳ. Ба пардасарой-андарун кас надид, Ҳамон хайма бар пою кас нопадид.
935. ҶАНГИ СЕЮМИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БО БАҲРОМИ ЧӮБИНА ВА ШИКАСТА ШУДАНИ БАҲРОМ
Ҳамон гаҳ зи кӯҳ андаромад сипоҳ, Ҷаҳон шуд зи гарди саворон сиёҳ. В-аз он рӯй Баҳром лашкар биронд, Ба рӯз - андарун рӯшноӣ намонд.
934. Нахустин аз ин ҷангиён доми хеш
Набишта биёварду бинҳод пеш. Дигар гурд Шопур бо Андиён, Чу Биндӯю Гардӯйи пушти каён, Чу Озаргушаспу агар Шердил,
933. ҶАНГИ ПАҲЛАВОНОНИ ХУСРАВ БО БАҲРОМИ ЧӮБИНА
Чу барзад зи дарё дирафши сапед, Ситора шуд аз тирагӣ ноумед. Табиразанон аз ду пардасарой Бирафтанд бо пилу бо карраной.
932. Зи бас кушта андар миёни сипоҳ
Бимонданд, бар ҷою барбаст роҳ. Аз он румиён кушта шуд лашкаре, Ҳар он кас, ки буд з-он далерон саре. Дили Хусрав аз дарди эшон бихаст,
931. РАЗМИ ХУСРАВ БО БАҲРОМИ ЧӮБИНА ВА КУШТА ШУДАНИ КуТИ РУМӢ
Чу хуршед барзад сар аз тиракӯҳ, Хурӯше баромад зи ҳар ду гурӯҳ, Ки гуфтӣ замин гашт гардонсипеҳр, Гар аз теғҳо тира шуд рӯи меҳр.
930. СИПОҲ РОНДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА БА ҶАНГИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ҲАЗИМАТ КАРДАН РУМИЁНРО
Чу марди ҷаҳонҷӯй нома бихонд, Ҳаворо бихонду хирадро биронд. Аз он номаҳо сози рафтан гирифт, Бимонданд эрониён з-он шигифт.
929. ОГОҲ ШУДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА АЗ БОЗГАШТАНИ ХУСРАВ ВА НОМА НАВИШТАН БА САРДОРОНИ ЭРОН
Чу омад ба Баҳром аз он огаҳӣ, Ки тоза шуд он фарри шоҳаншаҳӣ. Ҳамон гаҳ зи лашкар яке номҷӯй Нигаҳ кард бодонишу обрӯй,
928. ЛАШКАР КАШИДАНИ ХУСРАВ БА СӮИ ОЗАРОБОДАГОН
Ба ҳафтум биёрост хуршед чеҳр, Сипаҳро ба кирдори гардонсипеҳр. Зи даргоҳ бархост овои кӯс, Ҳаво шуд зи гарди сипаҳ обнӯс.
927. ФИРИСТОДАНИ ҚАЙСАР ЛАШКАР ВА ДУХТАР НАЗДИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
В-аз он пас чу донист, к-омад сипоҳ, Ҷаҳон шуд зи гарди саворон сиёҳ. Гузин кард аз он румиён сад ҳазор, Ҳама номдорони дар корзор.
926. ГУЗОРИШ КАРДАНИ ХАРРОД БАР ДИНИ ҲИНДУВОН
Бад-ӯ гуфт қайсар, ки «ҷовид зӣ, Ки дастурии хусравонро сазӣ. Яке хона дорам ба айвон шигифт, К-аз он бартар андоза натвон гирифт.
925. ТИЛИСМ СОХТАНИ РУМИЁН ВА ОЗМОИШ КАРДАН ЭРОНИЁНРО
Чу хуршеди гарданда беранг шуд, Ситора ба бурҷи шабоҳанг шуд. Бифармуд қайсар ба найрангсоз, Ки пеш орад андешаҳои дароз.
924. АҲДНОМА НАВИШТАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ФИРИСТОДАН НАЗДИ ҚАЙСАР
Чу он нома наздики Хусрав расид, Зи пайвастан огоҳии нав расид. Ба эрониён гуфт, к-«имрӯз меҳр Дигаргуна гардад ҳаме бар сипеҳр.
923. НОМА НАВИШТАНИ ҚАЙСАР БА ХУСРАВИ ПАРВИЗ ДИГАР БОР
Ҳамон гаҳ яке нома бинвишт зуд, Бар он офарин офарин барфузуд, Ки бо мӯбади якдилу покрой Задем аз баду нек мо пок рой.
922. НОМАИ ДИГАР АЗ ҚАЙСАР БА ХУСРАВ ДАР БОРАИ ЁРӢ КАРДАН БО Ӯ
Чу қайсар нигаҳ карду нома бихонд, Зи ҳар гуна андеша дар дил биронд. В-аз он пас ба дастури пурмоя гуфт, Ки «ин розҳо бозҷӯй аз нуҳуфт.
921. НОМАИ ҚАЙСАР БА ХУСРАВ ВА ПАҲЛӮ ТИҲӢ КАРДАН АЗ ЁРИИ Ӯ ВА ПОСУХИ ОН АЗ ХУСРАВ
Зи бегона қайсар бипардохт ҷой, Пурандеша биншаст бо раҳнамой. Ба мӯбад чунин гуфт, к-«ин додхоҳ Зи гетӣ гирифтаст моро паноҳ.
920. ПОСУХИ НОМАИ ХУСРАВ АЗ ҚАЙСАР
Дабири ҷаҳондидаро пеш хонд, Бар он пешгоҳи бузургӣ нишонд. Бифармуд, то нома посух навишт, Биёрост чун марғзори биҳишт.
919. НОМА ФИРИСТОДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БА ҚАЙСАРИ РУМ
Чу омад бад-он шорсон шаҳрёр, Савор омад аз қайсари номдор. Ки чизе к-аз ин марз хоҳӣ, бихоҳ, Мадор орзуро зи шоҳон нигоҳ,
918. РОЙ ЗАДАНИ ЭРОНИЁН ВА БАҲРОМ АЗ БАҲРИ ПОДШОҲӢ ВА БАР ТАХТ НИШОНДАН ӮРО
Чу хуршед ханҷар кашид аз наиём, Падид омад он митрафи зардфом. Фиристоду гарданкашонро бихонд, Бар афкандаи тоҷдорон нишонд.
917. БУРДАНИ БАҲРОМИ СИЁВУШ БаНДӮЙРО ПЕШИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА
Чу рӯи замин гашт хуршедфом, Сухангӯй-Бандӯй баршуд ба бом. Ба Баҳром гуфт: «Эй ҷаҳондида мард, Бад-он гаҳ, ки бархост аз дашт гард,
916. РАФТАНИ ХУСРАВ БА РУМ
Чу Баҳром рафт андар айвони шоҳ, Гузин кард аз он лашкари кинахоҳ Зиреҳдору шамшерзан шаш ҳазор, Бад-он, то шаванд аз паси шаҳрёр,
915. ГУРЕХТАНИ ХУСРАВ БА РУМ ВА КУШТА ШУДАНИ ПАДАРИ Ӯ ҲУРМУЗД
В-аз он ҷойгаҳ шуд ба назди падар, Ду дида пур аз хуну хаста ҷигар. Чу рӯи падар дид, бурдаш намоз, Ҳаме буд пешаш замоне дароз.
914. ШАБЕХУН КАРДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА БАР ЛАШКАРИ ХУСРАВ ВА ГУРЕХТАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
Зи лашкар гузин кард Баҳроми шер, Сипоҳе ҷаҳонгиру гурду далер. Чу карданд бо ӯ дабирон шумор, Сипаҳ буд шамшерзан шаш ҳазор.
913. РОЙ ЗАДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БО СИПАҲДОРОН ВА МӮБАДОНИ ХУД
В-аз он рӯй шуд шаҳрёри ҷавон, Чу бугзашт шод аз пули Наҳравон. Ҳама меҳтаронро зи лашкар бихонд, Сазовор бар тахти шоҳӣ нишонд.
912. ПАНД ДОДАНИ ГУРДИЯ БАРОДАРИ ХУД БАҲРОМРО
Чу хоҳар-ш бишнид, к-омад зи роҳ, Бародар-ш баргашт аз пеши шоҳ. Биандохт он номдор афсараш, Биёвард фармонбари чодараш.