Шеърҳо бо теги: падар
Шеърҳои марбут ба теги «падар» дар сомонаи «Шоирон».
Паҳлавони фуқоӣ ар ногоҳ
Паҳлавони фуқоӣ ар ногоҳ Зери ях рафту дод ҷони нафис. Писарашро бигӯ: Ба гӯри падар Баррадаллоҳу мазҷаъа бинавис!
Ба роҳи гарми Бағдод Ибни Салмон
Ба роҳи гарми Бағдод Ибни Салмон Дар он ҳолат, ки аз ҷон мебуридӣ. Набудаш, гӯиё, шеъри падар ёд, Ки хондӣ он даму бар худ дамидӣ.
Оғози достон
Сухангӯй деҳқон чӣ гӯяд нахуст, Ки тоҷи бузургӣ ба гетӣ кӣ ҷуст? Кӣ буд он ки дайҳим бар сар ниҳод? Надорад кас аз рӯзгорон ба ёд.
Чашми ту аз ҳад мебарад бо ошиқон бедодро
Чашми ту аз ҳад мебарад бо ошиқон бедодро, Аз нолаи мурғон чӣ ғам он дилсиёҳ сайёдро?! Мардум ба даври рӯйи ту дар гиряанд аз оҳи ман, Шарт аст борон рехтан дар мавсими гул бодро.
Сиёмак
Аз он Шаҳзода фарзанде баҷо буд, Ки покизаниҳоду порсо буд. Зи бас Шаҳзода буд боҳушу фарҳанг, Шаҳаншаҳ карда будаш ном Ҳушанг.
Мурд Муродӣ, на ҳамоно ки мурд
Мурд Муродӣ, на ҳамоно ки мурд, Марги чунон хоҷа на корест хурд. Ҷони гиромӣ ба падар боздод, Колбади тира ба модар супурд.
Ай фасли боборони мо, баррез бар ёрони мо
Ай фасли боборони мо, баррез бар ёрони мо, Чун ашки ғамхорони мо дар ҳаҷри дилдорони мо! Ай чашми абр, ин ашкҳо мерез ҳамчун машкҳо, Зеро ки дорӣ рашкҳо бар моҳрухсорони мо!
То куҷоҳо гиряро лабханд пинҳон мекунад
То куҷоҳо гиряро лабханд пинҳон мекунад? Иззати номусро сарбанд пинҳон мекунад? Мисли кудакҳо фиреби хештанро рузу шаб, Шурии бахти касеро қанд пинҳон мекунад?
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Яке бар дидани рӯи Падар зор
Яке бар дидани рӯи Падар зор, Яке доим Падарро мекунад хор. Ман аз ин кори қисмат дар аҷибам, Худоё ин чи сир асту чи асрор.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Набинад модари мо ранҷу озор
Набинад модари мо ранҷу озор, Варо бошад чу фарзанди вафодор. Шукуфон мешавад монанди гулзор, Худо розӣ зи фарзанди сазовор.
Модар фаришта буд, фақат болу пар надошт
Модар фаришта буд, фақат болу пар надошт, Шояд ки дошт болу пар, аммо хабар надошт. Ё дошт огаҳӣ зи пару боли хеш, лек, Майли ҷудо шудан зи ману аз Падар надошт.
Маро Туркий наҷод асло магӯед
Маро Туркий наҷод асло магӯед, Наям турки забоне турки нишоне. Маро мавлуд Бухорои Шариф аст, Алам бардори фарҳанги ҷаҳоне.
Ман тариқи зиндагиро аз башар омӯхтам
Ман тариқи зиндагиро аз башар омӯхтам, Одаму одамгариро аз Падар омӯхтам. Он қадар болам зи Модар шири покам дода буд, Покиву покизагиро ин қадар омӯхтам.
Турку тозӣ ҳар куҷо даъвои Сино мекунад
Турку тозӣ ҳар куҷо даъвои Сино мекунад То ба боми шӯҳрати ӯ нардбон пайдо кунад, Лек Сино нардбонашро ба бомаш бурдааст, Турку тозӣ бар ҳадар ин турктозиҳо кунад.
Донӣ чӣ ҳикмат аст, ки фарзандро падар
Донӣ чӣ ҳикмат аст, ки фарзандро падар, Миннат надорад, ар диҳадаш рӯзу шаб ато. Яъне дар ин ҷаҳон, ки маҳалли ҳаводис аст, Дар меҳнати вуҷуд ту овардаӣ маро.
Ғизои рӯҳ бувад бодаи рақиқ, алҳақ
Ғизои рӯҳ бувад бодаи рақиқ, алҳақ, Ки ранги ӯ кунад аз дур ранги гулро дақ. Ба ранг занг зудояд зи ҷони андӯҳгин, Ҳумой гардад, агар ҷуръае бинӯшад бақ.
Падар ранҷонад, асло наранҷед
Падар ранҷонад, асло наранҷед, Хато гӯяд, ба ҳоли ӯ нахандед! Замоне, ки ба синни ӯ расидед, Фишори зиндагӣ, акнун бисанҷед!!!
Бишнав сухани маро, ки панд аст
Бишнав сухани маро, ки панд аст, Панди падар аст, судманд аст. Илме, ки дар он амал набошад, Ҷуз арбадаву ҷадал набошад.
Беҳин коре, ки андар зиндагонист
Беҳин коре, ки андар зиндагонист Накӯхоҳӣ, ба кас роҳатрасонист. Ба лутфу марҳамат дилҳо нигаҳ дор, Кас аз дасту забони худ маёзор,
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Подшоҳе писар ба мактаб дод
Подшоҳе писар ба мактаб дод, Лавҳи симин-ш бар канор ниҳод. Бар сари лавҳи ӯ навишта ба зар: «Ҷабри устод беҳ зи меҳри падар».
Бар кӯзагаре парер кардам гузаре
Бар кӯзагаре парер кардам гузаре. Аз хок ҳаменамуд ҳар дам ҳунаре. Ман дидам, агар надид ҳар бебасаре, Хоки падарон дар кафи ҳар кӯзагаре.
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт, Дар як тарона мову ту ноҳамсаро чаро?