Шеърҳо бо теги: табиат
Шеърҳои марбут ба теги «табиат» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй гашта ҷаҳон ташнаи пуроб аз ту,
Эй гашта ҷаҳон ташнаи пуроб аз ту, Эй ранги гулу лолаи хушоб аз ту. Мӯҳтоҷ ба кимиёи иксири туем, Беш аз ҳама ақл гашта сероб аз ту.
Дурам агар аз саодати хидмати ту,
Дурам агар аз саодати хидмати ту, Пайваста дил аст оинаи талъати ту. Аз гармии офтоби ҳаҷрам чӣ ғам аст, Дорам чу паноҳи сояи давлати ту.
То гирди рухи ту сунбул омад берун,
То гирди рухи ту сунбул омад берун, Сад нола зи ман чу булбул омад берун. Пайваста зи гул сабза бурун меояд, Ин турфа, ки аз сабза гул омад берун.
Фарёд зи дасти фалаки оинагун,
Фарёд зи дасти фалаки оинагун, К-аз ҷавру ҷафои ӯ ҷигар дорам хун. Рӯзе ба ҳазор ғам ба шаб меорам, То худ фалак аз парда чӣ орад берун.
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман,
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман, З-андоза гузашт меҳнати ҷонии ман. Маъзурам, агар сухан парешон афтод, Маълум шавад магар парешонии ман.
Эй гашта саросема ба дарёи ту ман,
Эй гашта саросема ба дарёи ту ман, В-эй аз туву худ гумшуда дар рои ту ман. Ман дар ту куҷо расам, ки дар зоту сифат, Пинҳонии ман туию пайдои ту ман.
Розе ки ба шаб лаби ту гӯяд бо ман,
Розе ки ба шаб лаби ту гӯяд бо ман, Гуфтор забон нагардадаш пероман. З-он сар ба гиребони сухан сар н-орад. Пироҳани ҳарф танг дорад доман.
Дар даргаҳи мо дӯстии якдила кун,
Дар даргаҳи мо дӯстии якдила кун, Ҳар чиз, ки ғайри мост, онро яла кун. Як субҳ ба ихлос биё бар дари мо, Гар кори ту барнаёмад, он гаҳ гила кун.
Дунё насазад аз ӯ мушавваш будан,
Дунё насазад аз ӯ мушавваш будан, Аз сӯзи ғамаш даме дар оташ будан. Мо ҳечу ҷаҳон ҳечу ғаму шодӣ ҳеч, Хуш нест барои ҳеч нох(в)аш будан.
Рухсори ту бе ниқоб дидан натавон,
Рухсори ту бе ниқоб дидан натавон, Дидори ту бе ҳиҷоб дидан натавон. Модом ки дар камоли ишроқ бувад, Сарчашмаи офтоб дидан натавон.
Мо дар раҳи савдои ту манзил кардем,
Мо дар раҳи савдои ту манзил кардем, Сӯзест дар оташе, ки дар дил кардем. Дар шаҳр маро ба номи ту мехонанд, Некӯ номе зи ишқ ҳосил кардем.
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам,
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам, Не сарв, на гул, на ёсуман мехоҳам. Хоҳам зи Худои хеш кунҷе, ки дар он Ман бошаму он касе, ки ман мехоҳам.
Машҳуди хафӣ чу ганҷи дақёнусам,
Машҳуди хафӣ чу ганҷи дақёнусам, Пайдову ниҳон чу шамъ дар фонусам. Алқисса дар ин чаман чу беди Маҷнун Меболаму дар тараққии маъкусам.
Озурдатарам, гарчи камозортарам,
Озурдатарам, гарчи камозортарам, Бисёртарам, гарчи вафодортарам. Бо ҳар кӣ вафову сабр ман кардам беш, Субҳоналлаҳ, ба чашми ӯ хортарам.
Рӯзе зи паи гулоб мегардидам,
Рӯзе зи паи гулоб мегардидам, Пажмурда изори гул дар оташ дидам. Гуфтам, ки: Чӣ кардаӣ, ки месӯзандат? Гуфто, ки: Дар ин боғ даме хандидам.
Дар кӯи ту ман сӯхтадоман будам,
Дар кӯи ту ман сӯхтадоман будам, В-аз оташи ғам сӯхтахирман будам. Оре, ҷоно, дӯш ба бомат будам, Гуфтӣ: Дузд аст. Дузд набуд, ман будам.
Гар хок туӣ, хоки туро хок шудам,
Гар хок туӣ, хоки туро хок шудам, Чун хоки туро хок шудам, пок шудам. Ғам сӯи ту ҳаргиз гузаре менакунад, Охир чӣ ғамат, аз он ки ғамнок шудам?!
Ҳарчанд ба сурат аз ту дур афтодам,
Ҳарчанд ба сурат аз ту дур афтодам, Зинҳор мабар зан, ки шудӣ аз ёдам. Дар кӯи вафои ту агар хок шавам, З-он ҷо натавонад, ки рабояд бодам.
Меруст зи Дашти Ховарон лолаи ол,
Меруст зи Дашти Ховарон лолаи ол, Чун донаи ашки ошиқон дар маҳу сол. Бинмуд чу рӯи дӯст аз парда ҷамол, Чун сурати ҳоли ман шудаш сурату ҳол.
Дар боғ куҷо равам, ки нолад булбул,
Дар боғ куҷо равам, ки нолад булбул, Бе ту чӣ кунам ҷилваи сарву сунбул. Ё қадди ту ҳаст, ончи медорад сарв, Ё рӯи ту ҳаст, ончи медорад гул.
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок,
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок, В-ар адл кунӣ, шавам ба якбора ҳалок. Рӯзе сад бор гӯям: Эй холиқи пок, Муште хокам, чӣ ояд аз муште хок.
Домони ғинои ишқ пок омад, пок,
Домони ғинои ишқ пок омад, пок, З-олудагии ниёз бо муште хок. Чун ҷилвагару назорагӣ ҷумла худ ӯст, Гар мову ту дар миён набошем, чӣ бок.
Оташ ба ду дасти хеш дар хирмани хеш,
Оташ ба ду дасти хеш дар хирмани хеш, Чун худ задаам, чӣ нолам аз душмани хеш? Кас душмани ман нест, манам душмани хеш, Эй вои ману дасти ману домани хеш.
Савдои туам дари ҷунун мезад дӯш,
Савдои туам дари ҷунун мезад дӯш, Дарёи ду дида мавҷи хун мезад дӯш. Дар нимашабон хайли хаёли ту расид, В-арна ҷонам хайма бурун мезад дӯш.
Чун шаб бирасад, зи субҳхезон мебош,
Чун шаб бирасад, зи субҳхезон мебош, Чун шом шавад, зи ашкрезон мебош. Овез дар он ки ногузир аст туро, В-аз ҳар чӣ хилофи ӯ, гурезон мебош.