Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зи ҳамроҳон ҷудойӣ маслаҳат нест
Зи ҳамроҳон ҷудойӣ маслаҳат нест, Сафар бе рӯшнойӣ маслаҳат нест! Чу мулки подшоҳӣ дида бошӣ,
Маро чун то қиёмат ёр ин аст
Маро чун то қиёмат ёр ин аст, Харобу маст бошам, кор ин аст! Зи кору касб мондам, касбам ин аст,
Биё, к-имрӯз моро рӯзи ид аст
Биё, к-имрӯз моро рӯзи ид аст, Аз ин пас айшу ишрат бар мазид аст! Бизан дасте, бигӯ, к-имрӯз шодист,
Дигар бор ин дилам оташ гирифтаст
Дигар бор ин дилам оташ гирифтаст, Раҳо кун, то бигирад, хуш гирифтаст! Бисӯзон дил дар ин барқу мазан дам,
Самоъ ороми ҷони зиндагон аст
Самоъ ороми ҷони зиндагон аст, Касе донад, ки ӯро ҷони ҷон аст! Касе хоҳад, ки ӯ бедор гардад,
Самоъ аз баҳри ҷони беқарор аст
Самоъ аз баҳри ҷони беқарор аст, Сабук барҷаҳ, чи ҷойи интизор аст?! Машин ин ҷо ту бо андешаи хеш,
Бибастӣ чашм, яъне вақти хоб аст
Бибастӣ чашм, яъне вақти хоб аст, На хоб аст он, ҳарифонро ҷавоб аст! Ту медонӣ, ки мо чандон напоем,
Ҳама хавф одамиро аз дарун аст
Ҳама хавф одамиро аз дарун аст, Валекин ҳуши ӯ дойим бурун аст. Бурунро менавозад ҳамчу Юсуф,
Биёед, биёед, ки гулзор дамидаст
Биёед, биёед, ки гулзор дамидаст, Биёед, биёед, ки дилдор рамидаст! Биёред, ба якбор ҳама ҷону ҷаҳонро,
Я свободна
Я просто научилась слышать Сердце, Я просто научилась верить в чудо. Ведь нутро мое заполнено Тобой,
Любимая девочка
Кто-то боится разлуки с любимой, А кто то потери подруги родной, Она остается навеки любимой,
Зачем тебе любовь?
Тебе вопрос – Зачем тебе нужна любовь? Зачем заставить мучиться?
Потеря моя
Мои очи глядят, вокруг темнота В душе моей есть еще пустота. Три ночи, три дня не сомкнула глаза
Эй вой бар он дил, ки дар ӯ сӯзе нест
Эй вой бар он дил, ки дар ӯ сӯзе нест, Савдозадаи меҳри дилафрӯзе нест. Рӯзе, ки ту бе ишқ ба сар хоҳӣ бурд,
Ҳар косаи май, ки бар кафи махмурест
Ҳар косаи май, ки бар кафи махмурест, Рухсораи мастеву лаби мастурест. Ҳар кӯза, ки обхурдаи муздурест,
Ин баҳри вуҷуд омаду берун зи нуҳуфт
Ин баҳри вуҷуд омаду берун зи нуҳуфт, Кас нест, ки ин гавҳари таҳқиқ бисуфт. Ҳар кас сухане аз сари савдо гуфтанд,
Ногоҳ бувад аз ин ҷаҳонат бибаранд
Ногоҳ бувад аз ин ҷаҳонат бибаранд, Аз ҳалқаи ҷамъи дӯстонат бибаранд. Ғофил манишин замон замонат бибаранд,
Ин мазраи умр аз нишот омада пок
Ин мазраи умр аз нишот омада пок, Деҳқони аҷал накошта ҷуз тухми ҳалок. Чун донаи гандум ҳама бо сад дили чок,
Чандин ғами беҳуда махӯр, шод бизӣ
Чандин ғами беҳуда махӯр, шод бизӣ, В-андар раҳи бедод ту бо дод бизӣ. Чун охири кори ин чаҳон нестӣ аст,
Чун огаҳӣ, эй дӯст, зи ҳар асроре
Чун огаҳӣ, эй дӯст, зи ҳар асроре, Чандин чӣ хури ба беҳуда теморе? Чун менаварад ба ихтиёрат коре,
Донӣ, ки сапедадам хурӯси саҳарӣ
Донӣ, ки сапедадам хурӯси саҳарӣ, Ҳар лаҳза чаро ҳамекунад навҳагарӣ? Яъне, ки намуданд дар оинаи субҳ,
З-он кӯзаи май, ки нест дар вай зараре
З-он кӯзаи май, ки нест дар вай зараре, Пур кун қадаҳе, бихур, ба ман деҳ дигаре. З-он пештар, эй санам, ки дар раҳгузаре,
Ҳоли дили хастаи гадо медонӣ
Ҳоли дили хастаи гадо медонӣ, В-ин дарди дили маро даво медонӣ. Бо ту чӣ кунам қиссаи дарди дили хеш?
Пок аз одам омадему нопок шудем
Пок аз одам омадему нопок шудем, Шодон ба дар омадему ғамнок шудем. Будем зи оби дида дар оташи дил,
Бо нафс ҳамеша дар набардам, чӣ кунам?
Бо нафс ҳамеша дар набардам, чӣ кунам? В-аз кардаи хештан ба дардам, чӣ кунам? Гирам, ки зи ман даргузаронӣ ба карам,