Шеърҳо бо теги: динӣ
Шеърҳои марбут ба теги «динӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дӯш аз масҷид суи майхона омад пири мо
Дӯш аз масҷид суи майхона омад пири мо, Чист, ёрони тариқат, баъд аз ин тадбири мо? Мо, муридон, рӯй сӯи қибла чун орем, чун Рӯй сӯи хонаи хаммор дорад пири мо?
Як-як ҳунарам бину гуноҳ даҳ-даҳ бахш
Як-як ҳунарам бину гуноҳ даҳ-даҳ бахш, Ҷурми мани хаста ҳасбатуллоҳ бахш. Аз боди фано оташи кин бармафрӯз, Манро ба сари хоки расулуллоҳ бахш.
Сирри Қуръон, Қуръон некӯ донад
Сирри Қуръон, Қуръон некӯ донад, З-ӯ шунав з-он, ки худ ҳам ӯ донад... Кас бинашнохт ҷуз падидаи ҷон, Ҳарфпаймойро зи Қуръон хон.
Эй дил чӣ кунам Худо чунин мехоҳад
Эй дил чӣ кунам Худо чунин мехоҳад, Неъмат ҳама бар душмани дин мехоҳад. Фиръавни лаъин нишаста бар тахти зарин, Мусо зи Худо нони ҷавин мехоҳад.
Нури Худо
Эй нури Худо, дар назар аст рӯйи ту моро, Бигзор, ки дар рӯи ту бинем Худоро. То накҳаташ ҷонбахши ту ҷонбахши сабо шуд, Хосияти Исост дами боди саборо.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ғам махӯр
Юсуфи гумгашта боз ояд ба Канъон, ғам махӯр Кулбаи эҳзон шавад рӯзе гулистон, ғам махӯр! Эй дили ғамдида ҳолат беҳ шавад, дил бад макун, В-ин сари шӯрида бозояд
Оҳ аз он соат
Оҳ аз он соат,ки Азроил қасди ҷон кунад, Лашкари Иблис ояд, ғорати Имон кунад. Оҳ аз он соат,ки Ëсинхон нишинад бар сарат, Гӯш набвад мар туро, ки самъи он куна
Сармаст ба майхона гузар кардам дӯш!
Сармаст ба майхона гузар кардам дӯш. Пире дидам масту сабӯе бар дӯш. Гуфтам: «Зӣ Худо шарм надорӣ, эй пир?» Гуфто, ки «Карим аст Худо, бода бинӯш!»
Ҳар рӯз бар онам, ки кунам шаб тавба
Ҳар рӯз бар онам, ки кунам шаб тавба, Аз ҷому пиёлаи лаболаб тавба. Акнун, ки расид вақти гул, тавба куҷо? Дар мавсими гул зи тавба, ё раб, тавба.