Шеърҳо бо теги: динӣ
Шеърҳои марбут ба теги «динӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест,
Кас нест, ки афтодаи он зулфи дуто нест, Дар раҳгузари кист, ки доме зи бало нест? Чун чашми ту дил мебарад аз гӯшанишинон, «Дунболи ту будан гунаҳ аз ҷониби мо
Манам, ки гӯшаи майхона хонақоҳи ман аст
Манам, ки гӯшаи майхона хонақоҳи ман аст, Дуои пири муғон вирди субҳгоҳи ман аст. Гарам таронаи чанги сабӯҳ нест, чӣ бок? Навои ман ба саҳар оҳи узрхоҳи ман аст
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст, Кушоди кори ман андар карашмаҳои ту баст. Марову сарви чаманро ба хоки роҳ нишонд, Замона то қасаби наргису қабои ту баст
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст, Пираҳанчоку ғазалхону суроҳӣ дар даст, Наргисаш арбадаҷӯю лабаш афсӯскунон, Ними шаб дӯш ба болини ман омад, бинишаст.
Дӯш аз масҷид суи майхона омад пири мо
Дӯш аз масҷид суи майхона омад пири мо, Чист, ёрони тариқат, баъд аз ин тадбири мо? Мо, муридон, рӯй сӯи қибла чун орем, чун Рӯй сӯи хонаи хаммор дорад пири мо?
Ғам махӯр
Юсуфи гумгашта боз ояд ба Канъон, ғам махӯр Кулбаи эҳзон шавад рӯзе гулистон, ғам махӯр! Эй дили ғамдида ҳолат беҳ шавад, дил бад макун, В-ин сари шӯрида бозояд