Шеърҳо бо теги: модар
Шеърҳои марбут ба теги «модар» дар сомонаи «Шоирон».
Ту монанди замин танҳоӣ, модар,
Ту монанди замин танҳоӣ, модар, Ту монанди замин яктоӣ, модар. Заминро ҳар қадар чун моли меросӣ Миёни ҳам басо тақсим карданд.
Ба модарам
Ба кунҷи сандалӣ биншаста шабҳо, модари пирам, Ту шояд ҷомаи домодӣ медӯзӣ ба сад ният, Ки рӯзи тӯй дида дар қади ман, бишканӣ армон, Бубинӣ то ба ранги нав, ба
Модар, модаро, ту ибтидоям будӣ
Модар, модаро, ту ибтидоям будӣ, Ҳам қимати қомати расоям будӣ. З-аввал ту намезодӣ, намемурдам ман, Гӯё ки ту низ интиҳоям будӣ.
Модар, модаро! Шири сафедам додӣ
Модар, модаро! Шири сафедам додӣ, Дунё баумед асту умедам додӣ. То бар сари ман чӣ ояд аз бешу камӣ, Ту дар сари гаҳвора навидам додӣ.
Модар, модар, чаро чунин зодӣ маро
Модар, модар, чаро чунин зодӣ маро? Дар чорсуи азоб раҳ додӣ маро? Аз синаи гарми хеш берун кардӣ, Дар синаи сарди хок бинҳодӣ маро.
Ҷаҳонеро паи эъҷоз доданд
Ҷаҳонеро паи эъҷоз доданд, Фазоеро паи парвоз доданд, Чу моро модарон зоданд рӯзе, Заминро ҳамчу пойандоз доданд
Аё модар, мадори ман ту будӣ
Аё модар, мадори ман ту будӣ, Гули аввалбаҳори ман ту будӣ. Нахушкад чашмаи шеъру сурудам, Зи бас сарчашмадори ман ту будӣ.
Аё модар, ба қурбони ту мирам
Аё модар, ба қурбони ту мирам, Чу муҳри меҳри паймони ту мирам. Ҷаҳон пурмакру дастон аст, бигзор, Ки ман дар рӯи дастони ту мирам.
Сиришти ман, ниҳоди ман ту будӣ
Сиришти ман, ниҳоди ман ту будӣ, Сафои бомдоди ман ту будӣ. Аё модар, ба он сон бесаводӣ Нахустин устоди ман ту будӣ.
Дилам хоҳад равам бар кӯи модар
Дилам хоҳад равам бар кӯи модар, Вуҷудам пур шавад аз бӯи модар, Тамоми рӯи дунёро бигаштам, Надидам рӯи хуш ҷуз рӯи модар.
Туӣ пирам, туӣ тадбири пирам
Туӣ пирам, туӣ тадбири пирам, Дуоям кун, дуоятро бигирам. Намемирӣ ту, эй модар, агар ман Барои модари миллат бимирам!
Модари бечораи ман
Дар миёни кӯҳсорон Бо навои обшорон, Бо сафои чашмасорон, Бо суруди боду борон,
Насиҳати модар
Модарам мегуфт доим вақти хоб: «Хоб кун, албатта, бо паҳлуи рост! Он ҳама коре, ки ният мекунӣ, Сар бикун бо қувваи бозуи рост.
Сарбузурги боғи пурмева дарахти бед шуд
Сарбузурги боғи пурмева дарахти бед шуд, Шамъи мурда ҳокими манзумаи хуршед шуд. Зиндагон бар мурдареги зиндагӣ жӯлидаанд, Зиндагӣ аз зиндагонӣ буданаш навмед ш
Дилам бигрифт аз ҷанги гиребонҳои садпора
Дилам бигрифт аз ҷанги гиребонҳои садпора, Биё аз як гиребон сар барорем, эй накӯкора! Намебинӣ, намесӯзӣ, чаро аз ғам намегирйӣ, Ки механдад ба ҳоли мо ҳама
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Ватан
Ёрон ҳама ҷо, вале Ватан дар як ҷост, Ҳар санги Ватан мисоли ҳайкал зебост, Олам ҳама ҷо азиз, лекин бар ман Модар яктост, Тоҷикистон яктост.