Шеърҳо бо теги: ахлоқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ахлоқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар дасти тазаррӯъ ба дуо бардорам,
Гар дасти тазаррӯъ ба дуо бардорам, Беху буни кӯҳҳо зи ҷо бардорам. Лекин зи тафаззулоти маъбуди аҳад «Фасбир сабран ҷамил»-ро бардорам.
Якчанд давидаму қадам фарсудам,
Якчанд давидаму қадам фарсудам, Охир бе ту падид н-омад судам. То даст ба байъати вафоят судам, Дар хона нишастаму фурӯ осудам.
Дар васли ту пайваста ба гулшан будам,
Дар васли ту пайваста ба гулшан будам, Дар ҳаҷри ту бо нолаву шеван будам. Гуфтам ба дуо, ки чашми бад дур зи ту, Эй дӯст, магар чашми бадат ман будам?
Онон, ки ба номи нек мехонандам,
Онон, ки ба номи нек мехонандам, Аҳволи даруни бад намедонадам. Гар з-онки дарун-бурун бигардонандам, Муставҷиби онам, ки бисӯзонандам.
Ҳарчанд ба сурат аз ту дур афтодам,
Ҳарчанд ба сурат аз ту дур афтодам, Зинҳор мабар зан, ки шудӣ аз ёдам. Дар кӯи вафои ту агар хок шавам, З-он ҷо натавонад, ки рабояд бодам.
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок,
Гар фазл кунӣ, надорам аз олам бок, В-ар адл кунӣ, шавам ба якбора ҳалок. Рӯзе сад бор гӯям: Эй холиқи пок, Муште хокам, чӣ ояд аз муште хок.
Эй воқифи асрори замири ҳама кас,
Эй воқифи асрори замири ҳама кас, Дар ҳолати аҷз дастгири ҳама кас. Ё раб, ту маро тавба диҳу узр пазир, Эй тавбадиҳу узрпазири ҳама кас.
Аллоҳ, ба фарёди мани бекас рас,
Аллоҳ, ба фарёди мани бекас рас, Фазлу карамат ёри мани бекас бас. Ҳар кас ба касею ҳазрате менозад, Ҷуз ҳазрати ту надорад ин бекас кас.
Эй сирри ту дар синаи ҳар маҳрами роз,
Эй сирри ту дар синаи ҳар маҳрами роз, Пайваста дари раҳмати ту бар ҳама боз. Ҳар кас, ки ба даргоҳи ту овард ниёз, Маҳрум зи даргоҳи ту кай гардад боз.
Дар боргаҳи ҷалолат, эй узрпазир,
Дар боргаҳи ҷалолат, эй узрпазир, Дарёб, ки ман омадаам зору ҳақир. Аз ту ҳама раҳмат асту аз ман тақсир, Ман ҳеч наям, ҳама туӣ, дастам гир.
Ё раб, ба карам бар мани давреш нигар,
Ё раб, ба карам бар мани давреш нигар, Дар ман манигар, дар карами хеш нигар. Ҳарчанд наям лоиқи бахшоиши ту, Бар ҳоли мани хастаи дилреш нигар.
Ё раб, бикушо, гиреҳ зи кори мани зор,
Ё раб, бикушо, гиреҳ зи кори мани зор, Раҳме, ки зи ақл оҷизам дар ҳама кор. Ҷуз даргаҳи ту кай бувадам даргоҳе, Маҳрум аз ин дарам макун, ё ғаффор.
Гулзори вафо зи хори ман мерӯяд,
Гулзори вафо зи хори ман мерӯяд, Ихлос зи раҳгузори ман мерӯяд. Дар куфри ту дӯш сар ба зону будам, Имрӯз гул аз канори ман мерӯяд.
Осон гули боғи муддао натвон чид,
Осон гули боғи муддао натвон чид, Бе сарзаниши хори ҷафо натвон чид. Бишкуфта гули мурод бар шохи умед, То сар наниҳӣ ба зери по, натвон чид.
Гӯшам чу ҳадиси дарди чашми ту шунид,
Гӯшам чу ҳадиси дарди чашми ту шунид, Филҳол дилам хун шуду аз дида чакид. Чашми ту накӯ шавад, ба ман чун нигарӣ, То кӯр шавад, ҳар он ки натвонад дид.
Он ришта, ки бар лаъли лабат суда шавад,
Он ришта, ки бар лаъли лабат суда шавад, В-аз нӯши даҳонат ашк олуда шавад. Хоҳам, ки бад-ин синаи чокам дӯзӣ, Шояд ки зи ғамҳои ту осуда шавад.
Дар дил ҳама ширку рӯй бар хок чӣ суд,
Дар дил ҳама ширку рӯй бар хок чӣ суд, Бо нафси палид ҷомаи пок чӣ суд? Заҳр аст гуноҳу тавба тарёки вай аст, Чун заҳр ба ҷон расид, тарёк чӣ суд?
Гӯянд ба ҳашр гуфтугӯ хоҳад буд,
Гӯянд ба ҳашр гуфтугӯ хоҳад буд, В-он ёри азиз тундхӯ хоҳад буд. Аз хаййири маҳз ҷуз накӯӣ н-ояд, Хуш бош, ки оқибат накӯ хоҳад буд.
Комил зи яке ҳунар даҳу сад бинад,
Комил зи яке ҳунар даҳу сад бинад, Ноқис ҳама ҷо маъоиби х(в)ад бинад. Халқ оинаи чашму дили якдигаранд, Дар оина нек неку бад бад бинад.
Душман чу ба мо дарнигарад, бад бинад,
Душман чу ба мо дарнигарад, бад бинад, Айбе, ки бари мост, яке сад бинад. Мо оинаем, ҳар кӣ дар мо нигарад, Ҳар неку баде ки бинад, аз х(в)ад бинад.
Хоҳони ту дил ба меҳри гардун наниҳад,
Хоҳони ту дил ба меҳри гардун наниҳад, Лаб бар лаби ин косаи пурхун наниҳад. Дар доираи аҳли вафо чун паргор Гар сар биниҳод, пой берун наниҳад.
Гар адл кунӣ, бирри ҷаҳонат хонанд,
Гар адл кунӣ, бирри ҷаҳонат хонанд, Гар зулм кунӣ, саги авонат хонанд. Чашми хирадат боз куну нек бибин, То з-ин ду кадом беҳ, ки онат хонанд.
Не дида бувад, ки ҷустуҷӯяш накунад.
Не дида бувад, ки ҷустуҷӯяш накунад. Не кому забон, ки гуфтугӯяш накунад. Ҳар дил, ки дар ӯ бӯи вафое набувад, Гар пеши саг афкананд, бӯе накунад.
Ошиқ ҳама дам фикри ғами дӯст кунад,
Ошиқ ҳама дам фикри ғами дӯст кунад, Маъшуқ карашмае ки некӯст, кунад. Мо ҷурму гунаҳ кунему ӯ лутфу карам, Ҳар кас чизе ки лоиқи ӯст, кунад.
Мардони Худо зи хокдони дигаранд,
Мардони Худо зи хокдони дигаранд, Мурғони ҳаво зи ошёни дигаранд, Мангар ту аз ин чашм бад-эшон, к-эшон Фориғ зи ду кавну дар макони дигаранд.